II K 185/16

<p> <strong> <!-- -->Sygn. akt II K 185/16</strong> </p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p> <strong> <!-- -->Dnia 19 grudnia 2017 r.</strong> </p> <p>Sąd Rejonowy w Brzezinach II Wydział Karny w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSR Ewa Wojciechowska</p> <p>Protokolant: st. sekr. sąd. Dorota Kurczewska, st. sekr. sąd. Dorota Patyna</p> <p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniach: 16.05.2017r., 27.06.2017r., 24.07.2017r., 31.10.2017r., 11.12.2017r.</p> <p>sprawy: <strong> <!-- --> <span class="anon-block">Ł. G.</span> </strong> </p> <p>s. <span class="anon-block">S.</span>, <span class="anon-block">M. z domu K.</span> </p> <p> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w m. <span class="anon-block">G.</span> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego o to, że:</strong> </p> <p>w dniu 23 grudnia 2015 r. w miejscowości <span class="anon-block">W.</span>, woj. <span class="anon-block"> (...)</span> umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób, że kierował samochodem osobowym marki <span class="anon-block">(...)</span> <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, którego stan techniczny nie odpowiadał wymogom bezpieczeństw w ruchu drogowym bez uprzedniego sprawdzenia stanu technicznego pojazdu znacznie przekroczył administracyjnie prędkość dla danego odcinka drogi, a ponadto nie utrzymywał prostolinijnego toru jazdy lecz kierował pojazdem w taki sposób, że przemieszczał się nim z prawej na lewą stronę i odwrotnie na łuku drogi prowadzącej nad <span class="anon-block">autostradą (...)</span> stracił panowanie nad kierowanym pojazdem, zjechał z drogi a następnie z wysokiego nasypu po czym pojazd dachował w wyniku czego jeden z pasażerów pojazdu <span class="anon-block">A. J.</span> doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania 1/3 dalszej trzon kości ramiennej prawej oraz rany szarpanej na grzbiecie nosa i skrzydełku nosa po stronie lewej, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej dni siedmiu w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1 kk</a> </p> <p> <strong> <!-- -->tj. o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> </strong> </p> <p>1.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 66;art. 66 § 1;art. 66 § 2)">art. 66§1 i 2 kk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 1)">art. 67§1 kk</a> postępowanie karne wobec <span class="anon-block">Ł. G.</span> o czyn z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a> warunkowo umarza na okres próby 2 (dwóch) lat,</p> <p>2.  na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67§3 kk</a> zobowiązuje oskarżonego do częściowego naprawienia szkody poprzez zapłatę kwoty 1.000 (jeden tysiąc) złotych na rzecz pokrzywdzonego <span class="anon-block">A. J.</span> w terminie 1 (jednego) miesiąca od uprawomocnienia się wyroku,</p> <p>3.  zasądza od oskarżonego <span class="anon-block">Ł. G.</span> na rzecz oskarżyciela posiłkowego <span class="anon-block">A. J.</span> kwotę 648 (sześćset czterdzieści osiem) złotych tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego,</p> <p>4.  zasądza od oskarżonego na rzecz Skarbu Państwa kwotę 80 (osiemdziesiąt) złotych tytułem opłaty oraz kwotę 2000 (dwa tysiące) złotych tytułem kosztów sądowych, zwalniając w pozostałej części od ich ponoszenia.</p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny:</strong> </p> <p>W dniu 23 grudnia 2016 oskarżony <span class="anon-block">Ł. G.</span> wraz z kolegami <span class="anon-block">A. J.</span>, <span class="anon-block">P. S.</span> i <span class="anon-block">A. W.</span> udali się na przejażdżkę samochodem marki <span class="anon-block">V. (...)</span> po terenie gminy <span class="anon-block">D.</span> . Samochód ten należał do <span class="anon-block">D. M.</span>, był naprawiany przez <span class="anon-block">A. J.</span> nie posiadał ważnych badań technicznych i ubezpieczenia odpowiedzialności cywilnej. Początkowo samochodem kierował <span class="anon-block">A. J.</span>, następnie <span class="anon-block">P. S.</span>, a na skrzyżowaniu w <span class="anon-block">miejscowości K.</span> samochodem kierował oskarżony <span class="anon-block">Ł. G.</span> (wyjaśnienia oskarżonego k.151, 162, zeznania <span class="anon-block">A. J.</span> k. 32, <span class="anon-block">P. S.</span> k.53, <span class="anon-block">A. W.</span> k.87).</p> <p>Oskarżony jechał drogą asfaltową przez wiadukt nad <span class="anon-block">autostradą (...)</span> z kierunku miejscowości <span class="anon-block">K.</span> w kierunku miejscowości <span class="anon-block">W.</span>. Droga w miejscu zjazdu z wiaduktu przebiegała po łuku w lewo, a następnie w prosty odcinek. Oskarżony prowadził samochód z prędkością około 90 km/ha znacznie przewyższającą dopuszczalną ( 50 km/ha). W pewnej chwili zaczął wykonywać gwałtowne ruchy kierownicą, skręcać nią raz w lewo raz w prawo. Gdy samochód jechał prostym odcinkiem drogi i znajdował się na środku jezdni oskarżony zmienił kierunek jazdy w lewą stronę, pojazd zjechał na lewe pobocze drogi, stracił panowanie nad prowadzonym pojazdem i przemieścił się do przydrożnego rowu. Znajdując się w przydrożnym rowie samochód uderzył czołową częścią w lewą skarpę rowu. W wyniku wjechania do rowu samochód doznał obrotu względem pionowej osi w lewo, a następnie po uderzeniu przodem w skarpę rowu przewrócił się na dach. W miejscu wypadku około godziny 22:24, jezdnia asfaltowa była sucha, szerokości 5,5m, pobocza z nawierzchnią betonową i gruntową, miejsce było nieoświetlone (zeznania świadków <span class="anon-block">A. J.</span> k. 32, <span class="anon-block">P. S.</span> k.53, <span class="anon-block">A. W.</span> k.87, opinia biegłego k.59-66, protokół oględzin k.6-10, 10-11).</p> <p>Podczas zdarzenia oskarżony <span class="anon-block">Ł. G.</span> był trzeźwy (protokół badania stania trzeźwości k.2).</p> <p>W wyniku wypadku samochód został uszkodzony. Uszkodzenia pojazdu powstałe w wyniku bezpośredniego działania przeszkody obejmowały jego przód, głównie z lewej strony. Ślady kontaktu z przeszkodą nosił dach pojazdu w części tylnej prawej oraz tylny prawy słupek. Rozbiciu uległa szyba lewa tylna. Układ kierowniczy przedmiotowego samochodu był czynny bezpośrednio przed i w trakcie zdarzenia. Jego stan techniczny nie miał wpływu na zaistnienie i przebieg wypadku ( opinia biegłego k.128-136).</p> <p>Pasażer samochodu <span class="anon-block">A. J.</span> doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania 1/3 trzonu kości ramiennej prawej oraz rany szarpanej na grzbiecie nosa i skrzydełku nosa po stronie lewej, które to obrażenia spowodowały rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu dni w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1kk</a> (karta medycznych czynności ratunkowych k.21, historia choroby k.22-36, dokumentacja lekarska 38-50).</p> <p> <span class="anon-block">Ł. G.</span> ma 22 lata. Jest kawalerem, nie posiada nikogo na utrzymaniu. Jest studentem stacjonarnych studiów pierwszego stopnia w charakterze kandydata na żołnierza zawodowego w roku akademickim 2017/2018 roku. Nie posiada majątku Oskarżony nigdy nie leczył się odwykowo, neurologicznie i psychiatrycznie i nie był dotychczas karany.</p> <p>(dane o karalności k.145, decyzja uczelnianej komisji rekrutacyjnej k.83,rozkaz personalny k84).</p> <p>Oskarżony w swych pierwszych wyjaśnieniach złożonych w postępowaniu przygotowawczym przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu. Wyjaśnił, iż stracił panowanie nad kierownicą w wyniku czego samochód spadł ze skarpy i dachował. Jechał przez wiadukt z prędkością około 80-90 km/ha. Zdawał sobie sprawę z tego, że przekroczył prędkość, gdyż na tym odcinku jest ograniczenie do 50 kilometrów na godzinę. W czasie ponownego przesłuchania również w postępowaniu przygotowawczym nie przyznał się do popełnienia zarzuconego mu czynu. Wyjaśnił, że zarówno <span class="anon-block">P.</span> jak i <span class="anon-block">A.</span> jechali niebezpiecznie tym samochodem, przekraczali prędkość, nie zatrzymywali się przy zbliżaniu się do drogi z pierwszeństwem przejazdu, On wpadł w poślizg wskutek ominięcia psa, który wbiegł na jezdnię z prawej strony. W trakcie poślizgu <span class="anon-block">A. J.</span> spanikował i zaczął mu pomagać kierować samochodem. Złapał za kierownicę i zaczął nią szarpać. On w tym czasie stracił jeszcze bardziej panowanie nad samochodem i wpadł nim do przydrożnego rowu. Nie było tak, że przed ominięciem psa jechał slalomem. Koledzy nie mówili mu nic na temat niesprawności samochodu. Konflikt między nim a kolegami, którzy wówczas z nim jechali samochodem powstał po wypadku na tle finansowym. <span class="anon-block">A. J.</span> żądał zapłaty kwoty 3000zł za uszkodzenia samochodu. Oskarżony po uzgodnieniu z rodzicami zaproponował 2000zł i zażądał okazania dokumentów od samochodu, umowy kupna, aby ocenić jego wartość. Następnie otrzymał wezwanie od właściciela pojazdu <span class="anon-block">D. M.</span> do zapłaty 4000zł. W rezultacie nie doszli do porozumienia</p> <p>Podczas rozprawy oskarżony również nie przyznał się do zarzuconego czynu. Stwierdził, że w swych pierwszych wyjaśnieniach nie mówił nic o tym, iż na drogę wybiegł mu pies, gdyż chciał jak najszybciej zakończyć sprawę. Wspominał o tym policjantom bezpośrednio po wypadku. Wyjaśnił, iż dzwonił do <span class="anon-block">A.</span> gdy był w szpitalu, chciał go odwiedzić, lecz on powiedział, żeby przyszedł jak wróci do domu. Poszedł do niego 2 czy 3 stycznia, przeprosił jego i jego tatę, nie było problemów. Sytuacja się zmieniła, gdy <span class="anon-block">A.</span> był wśród kolegów, był niemiły i mówił do niego, że o normalnym życiu może sobie pomarzyć. On poprawiał maturę, zdawał rozszerzenie z fizyki aby rekrutować do Wojskowej <span class="anon-block"> Akademii (...)</span>, co było jego marzeniem od dzieciństwa. Bardzo żałuje tego co się stało.</p> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->Sąd Rejonowy zważył, co następuje:</em> </strong> </p> <p>Okoliczności popełnienia przez oskarżonego zarzucanego mu czynu, w świetle zgromadzonych dowodów, nie budzą wątpliwości. O sprawstwie <span class="anon-block">Ł. G.</span> świadczą dowody w postaci zeznań świadków, opinii biegłego z dziedziny techniki samochodowej i ruchu drogowego dr inż. <span class="anon-block">S. S. (2)</span> protokołu oględzin pojazdu kierowanego przez oskarżonego oraz opinii lekarskiej dotyczącej obrażeń ciała doznanych przez pokrzywdzonego.</p> <p>W toku postępowania oskarżony <span class="anon-block">Ł. G.</span> ostatecznie nie przyznał się do popełnienia zarzucanego mu czynu z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>. Dlatego zasadnicze znaczenie dla oceny zachowania oskarżonego miała wydana w niniejszej sprawie opinia – biegłego sądowego w dziedzinie techniki samochodowej i ruchu drogowego.</p> <p>Biegły dokonał wszechstronnej analizy warunków atmosferycznych i drogowych panujących w momencie zdarzenia, uwzględnił okoliczności wypadku wynikające z zeznań świadków oraz ze śladów materialnych udokumentowanych w aktach sprawy. Na podstawie tych zabezpieczonych śladów materialnych oraz dowodów osobowych wskazał przyczynę wypadku drogowego zaistniałego w dniu 23 grudnia 2015r. Otóż biegły podał, iż z analizy przebiegu przedmiotowego wypadku wynika, że kierujący samochodem <span class="anon-block">V.</span> w chwili zjechania na lewe pobocze drogi nie panował nad kierowanym pojazdem. Wskazuje na to charakter ukośnego śladu kół jezdnych samochodu na poboczu. Z okoliczności wypadku wynika, że do jego zaistnienia doszło na prostym odcinku asfaltowej suchej jezdni w warunkach ograniczonej widoczności spowodowanej ciemnością. Z zebranego materiału dowodowego nie wynika aby, aby bezpośrednio przed zjechaniem samochodu <span class="anon-block">V.</span> na pobocze występowały jakiekolwiek utrudnienia w ruchu drogowym np. natężenie ruchu uszkodzenia nawierzchni asfaltowej itd., które wymagałaby zmiany kierunku ruchu lub intensywnego hamowania. Ponadto z opinii dotyczącej stanu technicznego pojazdu nie wynika, aby pojazd przed wypadkiem był niesprawny ( oprócz niesprawności układu jezdnego kól tylnych). W czasie oględzin stwierdzono, że niesprawność polegała na zamontowaniu na kołach osi tylnej opon o różnej rzeźbie bieżnika. Do wypadku doszło jednak w warunkach suchej nawierzchni asfaltowej , co oznacza że różna rzeźba bieżnika opon kół tylnych nie miała wpływu na walory eksploatacyjne samochodu. Biegły wskazał, iż nie do końca może ustosunkować się do tezy , że przyczyną zjazdu samochodu w lewą stronę było wbiegnięcie na jezdnie psa. Wynika to z tego, że nie została dostatecznie udokumentowana infrastruktura drogi przed początkiem śladu zarzucania na jezdni. Zaznaczył jednak, że w miejscu zdarzenia po lewej stronie jezdni znajdowały się bariery energochłonne.</p> <p>W konkluzji biegły wskazał, iż prędkość i technika jazdy oskarżonego były nieprawidłowe, ponieważ nie dostosował prędkości i techniki jazdy do panujących warunków drogowych. Bezpośrednio przed zaistnieniem wypadku tor ruchu samochodu przebiegał środkiem jezdni, a w odległości około 10 m za SPO zmienił kierunek w lewą stronę, a następnie wzdłuż przydrożnego rowu po lewej stronie drogi. Wykluczył, aby przyczyną zjechania samochodu na pobocze był stan techniczny pojazdu.</p> <p>W ocenie Sądu, opinia biegłego <span class="anon-block">S. S. (2)</span>, uzupełniona ustnie na rozprawie była w pełni przekonująca. Uwzględniała wszystkie okoliczności podnoszone w toku sprawy oraz została przyjęta za podstawę ustaleń dotyczących sprawstwa oskarżonego. Ustalenia biegłego nie budziły wątpliwości, były fachowe, znajdujące odzwierciedlenie w wynikach oględzin pojazdu, miejsca zdarzenia oraz w rzeczowym materiale dowodowym. Wykazały, iż oskarżony popełnił błędy w taktyce i technice jazdy co stanowiło bezpośrednią przyczynę zaistnienia wypadku.</p> <p>W świetle opinii biegłego za wiarygodne należy uznać zeznania świadków <span class="anon-block">A. J.</span>, <span class="anon-block">A. W.</span> i <span class="anon-block">P. S.</span>, którzy jednoznacznie stwierdzili, iż prosili oskarżonego chwili gdy wjeżdżał na wiadukt aby zmniejszył prędkość prowadzonego samochodu oraz że tuż przed wypadkiem skręcał kierownicą w prawą i lewa stronę co spowodowało, iż stracił panowanie nad kierownicą.</p> <p>W świetle opinii biegłego i zeznań świadków, wyjaśnienia oskarżonego w zakresie w jakim zaprzeczał on że jechał „ slalomem” i wskazaną przez niego przyczynę nagłego skrętu na wybiegnięcie psa uznać należy za niewiarygodne, zmierzające wyłącznie do umniejszenia swej winy. Z opinii biegłego wynika, iż oskarżony już przed wykonaniem manewru skrętu jechał środkiem jezdni, po lewej stronie znajdowały się barierki energochłonne, ponadto oskarżony nie wspomniał o tym fakcie podczas pierwszego przesłuchania w postępowaniu przygotowawczym. Oczywistym i logicznym jest, iż taka ważna okoliczność jak wybiegniecie psa, stanowiąca przyczynę wypadku, powinna zostać wskazana na pierwszym miejscu. Ponadto żaden ze świadków nie potwierdził tego faktu. Z zeznań uczestników wypadku wynika ponadto w sposób jednoznaczny, iż wszyscy wiedzieli, gdyż rozmawiali o tym podczas podróży w samochodzie, że samochód nie ma ważnych badań technicznych. Trudno wiec uwierzyć, że akurat oskarżony tego nie usłyszał.</p> <p>Zeznania <span class="anon-block">D. M.</span> niewiele wnoszą do sprawy, nie był on bezpośrednim świadkiem zdarzenia nie zna szczegółów wypadku. Stwierdził, iż nie udostępnił <span class="anon-block">Ł. G.</span> dokumentów potwierdzających wartość pojazdu uznając, iż się porozumieją.</p> <p>Na uwzględnienie zasługują zeznania <span class="anon-block">M. G.</span> i <span class="anon-block">S. G.</span>, którzy potwierdzili , iż ich syn nie uchyla się od zapłaty za uszkodzony podczas wypadku samochód, jednakże uznając iż żądana kwota jest zbyt wysoka prosili o jakiekolwiek udokumentowanie wartości samochodu. Potwierdzili również iż oskarżony wielokrotnie próbował się dodzwonić do pokrzywdzonego, dowiedzieć w którym przebywa szpitalu, następnie odwiedził go w domu i przeprosił zarówno jego jak i jego ojca.</p> <p>Świadek <span class="anon-block">D. Z.</span> potwierdził, iż to oskarżony wezwał pogotowie, gdy przyjechał na miejsce wypadku pogotowie było już wezwane. Brak jest jakichkolwiek powodów aby odmówić mu wiary.</p> <p>Również pozostałe dowody w postaci protokołu badania stanu trzeźwości oskarżonego i pokrzywdzonego, protokołów oględzin pojazdu i miejsca, dokumentacji fotograficznej i dokumentacji medycznej były wiarygodne, a żadna ze stron im nie zaprzeczała.</p> <p> <span class="anon-block">Ł. G.</span> swoim zachowaniem polegającym na tym, iż w dniu 23 grudnia 2015 roku w miejscowości <span class="anon-block">W.</span> umyślnie naruszył zasady bezpieczeństwa w ruchu drogowym w ten sposób , że kierował samochodem <span class="anon-block">marki V. (...)</span>, którego stan techniczny nie odpowiadał wymogom bezpieczeństwa w uchu drogowym bez uprzedniego sprawdzenia stanu technicznego pojazdu, znacznie przekroczył prędkość dla danego odcinka drogi, a ponadto nie utrzymywał prostolinijnego toru jazdy lecz kierował pojazdem w taki sposób, ze przemieszczał się nim z prawej do lewą stronę i odwrotnie, na łuku drogi prowadzącej nad <span class="anon-block">autostradą (...)</span> stracił panowanie nad kierowanym pojazdem, zjechał z drogi a następnie z wysokiego nasypu po czym pojazd dachował w wyniku czego jeden z pasażerów pojazdu <span class="anon-block">A. J.</span> doznał obrażeń ciała w postaci wieloodłamowego złamania 1/3 trzonu kości ramiennej prawej oraz rany szarpanej na grzbiecie nosa i skrzydełku nosa po stronie lewej, które to obrażenia spowodował rozstrój zdrowia i naruszenie czynności narządów ciała na czas powyżej siedmiu dni w rozumieniu <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 157;art. 157 § 1)">art. 157§1kk</a> wyczerpał dyspozycję <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 177;art. 177 § 1)">art. 177 § 1 kk</a>. Oskarżony naruszał zasady bezpieczeństwa w sposób umyślny, gdyż kierował samochodem którego stan techniczny nie był odpowiedni, znacznie przekroczył prędkość a ponadto nie utrzymywał prostolinijnego toru jazdy, jednakże przestępstwo które popełnił miało charakter nieumyślny, oskarżony nie chciał go popełnić i spowodować skutków w postaci obrażeń ciała u pokrzywdzonego choć mógł i powinien je przewidzieć.</p> <p>W chwili czynu <span class="anon-block">Ł. G.</span> był dorosły, zdrowy i w pełni poczytalny. W toku postępowania nie zostały ujawnione żadne okoliczności wyłączające winę lub bezprawność popełnionego przez oskarżonego czynu.</p> <p>Stopień winy i społecznej szkodliwości czynu sprawcy był wyższy niż znikomy lecz nie był znaczny, całe zdarzenie miało incydentalny charakter, wszyscy uczestnicy tego zdarzenia w pewien sposób zachowali się nieodpowiedzialnie wsiadając do samochodu nieposiadającego wymaganych badań technicznych, wiedząc, ze samochód był stary, naprawiany. Oskarżyciel posiłkowy <span class="anon-block">A. J.</span> który brał udział w naprawie samochodu i wiedział ze samochód nie powinien być użytkowany, ze nie posiada dowodu rejestracyjnego, sam pojechał po oskarżonego i zaproponował mu przejażdżkę.</p> <p>Dotychczasowy sposób życia <span class="anon-block">Ł. G.</span> fakt, iż nigdy nie wszedł w konflikt z prawem w ocenie Sądu, daje podstawę do twierdzenia, że czyn, który popełnił, miał charakter incydentalny. Oskarżony spełnił warunki uzasadniające warunkowe umorzenie postępowania wobec niego na okres próby dwóch lat. <span class="anon-block">Ł. G.</span> nie był dotychczas karany za przestępstwa, okoliczności popełnienia przypisanego mu czynu nie budziły wątpliwości, zagrożenie ustawowe czynu nie przekraczało kary pięciu lat pozbawienia wolności, a właściwości i warunki osobiste oskarżonego wskazały, że w przyszłości, pomimo warunkowego umorzenia postępowania, będzie przestrzegał porządku prawnego, a w szczególności nie popełni przestępstwa. Za zastosowaniem instytucji warunkowego umorzenia postępowania przemawia również fakt, iż oskarżony jest osobą młodą, aktualnie został przyjęty na pierwszy rok studiów w charakterze żołnierza zawodowego w Wojskowej <span class="anon-block"> Akademii (...)</span>. Pozbawienie oskarżonego możliwości kontynuowania studiów w przypadku karalności byłoby w ocenie sądu zbyt wysoką karą .</p> <p>Okres próby będzie wystarczający dla sprawowania kontroli nad zachowaniem oskarżonego i podjęcia odpowiednich działań w przypadku naruszenia przez niego porządku prawnego.</p> <p>W ocenie sądu, zastosowanie warunkowego umorzenia postępowania na okres próby dwóch lat zapobiegnie powstawaniu podobnych zdarzeń w przyszłości i spełni wobec oskarżonego przede wszystkim cele wychowawcze.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 67;art. 67 § 3)">art. 67§3 kk</a> zobowiązano <span class="anon-block">Ł. G.</span> do częściowego naprawienia szkody na rzecz oskarżyciela posiłkowego, w wysokości 1000 złotych, co będzie stanowiło dodatkową dolegliwość finansową dla oskarżonego.</p> <p>O kosztach zastępstwa procesowego orzeczono na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art. 626 § 1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art. 627 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a> oraz § 17 ust. 1 pkt 2 i ust.2 pkt 3 i § 20 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 03.10.2016r. (Dz.U. z 2016r. poz. 1714).</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 626;art. 626 § 1)">art.626§1 kpk</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 627)">art.627 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 629)">art. 629 kpk</a> oraz <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19730270152" title="Ustawa z dnia 23 czerwca 1973 r. o opłatach w sprawach karnych - Dz. U. z 1973 r. Nr 27, poz. 152 (art. 7)">art.7 ustawy z dnia 23.06.1973r. o opłatach w sprawach karnych</a> (Dz. U. z 1983r.,Nr 49, poz.223 z późn. zm.) zobowiązano oskarżonego do uiszczenia kosztów sądowych w postaci opłaty i poniesienia pozostałych wydatków.</p> </div>