II OSK 1280/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , , po rozpoznaniu w dniu 15 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku K. i S. S. o wstrzymanie wykonania decyzji zawartego w skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 781/08 oddalającego skargę w sprawie ze skargi K. i S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 21 kwietnia 2009 r., sygn. akt II SA/Rz 781/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Rzeszowie oddalił skargę K. i S. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Rzeszowie z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości. W skardze kasacyjnej, oprócz podniesionych zarzutów, skarżący złożyli wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Burmistrza Głogowa Małopolskiego Nr [...] z dnia [...] czerwca 2008 r. w przedmiocie wzrostu wartości nieruchomości, do czasu prawomocnego zakończenia postępowania sądowego. Uzasadniając wniosek, skarżący, wskazując że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, podnieśli iż są osobami starszymi, nieposiadającymi wolnych środków pieniężnych. Ponieważ środki uzyskane ze sprzedaży przedmiotowych nieruchomości przeznaczyli na budowę nowego domu, znacznie się przy tym zadłużając, wykonanie zaskarżonej decyzji może wpłynąć negatywnie na ocenę ich zdolności kredytowej i uniemożliwić w przyszłości ewentualną zapłatę należności wynikających z decyzji. Skarżący podkreślili, iż Burmistrz Głogowa Małopolskiego przyczynił się do zaistniałej sytuacji ze względu na to, iż nie wydał decyzji w przedmiocie opłaty z tytułu wzrostu wartości nieruchomości, zgodnie z dyspozycją art. 37 ust. 6 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (Dz. U. Nr 80, poz. 717 z późn. zm.), tj. bezzwłocznie po otrzymaniu wypisu z aktu notarialnego, ale dopiero po 5 latach. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Stosownie do przepisu art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, do postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym stosuje się odpowiednio przepisy postępowania przed wojewódzkim sądem administracyjnym. Oznacza to, że nie jest wyłączone stosowanie przepisu art. 61 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, w przypadku gdy skarżący wniósł skargę kasacyjną od wyroku oddalającego skargę i wystąpił z wnioskiem o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W niniejszej sprawie, przedmiotem wniosku jest niewątpliwie należność o charakterze pieniężnym, która w przypadku ewentualnego wyeliminowania rozstrzygnięcia z obrotu prawnego, będzie podlegać zwrotowi. Podkreślić należy, iż w każdym wypadku obowiązek uregulowania należności, niezależnie od zamożności skarżącego, łączy się z obniżeniem jego dochodu. Nie oznacza to jednak automatycznie powstania szkody i to znacznych rozmiarów lub trudnych do odwrócenia skutków, którym zapobiec może wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu. Skarżący nie określili wystarczająco dokładnie, na czym miałyby polegać znaczna szkoda i trudne do odwrócenia skutki. Późniejsza zdolność kredytowa mająca umożliwić ewentualną zapłatę należności wynikających z decyzji Burmistrza nie jest istotna w sprawie, ponieważ uiszczona raz należność będzie mogła być jedynie zwrócona skarżącym. Zarzut niewydania bezzwłocznie decyzji przy ustalaniu wysokości wzrostu wartości nieruchomości, będzie natomiast rozpatrywany razem z innymi zarzutami zawartymi w skardze kasacyjnej. W tym stanie rzeczy, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.