VI U 1337/17

<p>Sygn. akt VI U 1337/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 19 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Bydgoszczy VI Wydział Pracy i Ubezpieczeń Społecznych</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący SSO Ewa Milczarek</p> <p>Protokolant – sekr. sądowy Sylwia Sawicka</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 19 grudnia 2017 r. w Bydgoszczy</p> <p>na rozprawie</p> <p>odwołań: <span class="anon-block">H. W.</span> </p> <p>od decyzji Zakładu Ubezpieczeń Społecznych Oddziału w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>z dnia 20 czerwca 2017 r. i 24 lipca 2017 r., znak: <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>w sprawie: <span class="anon-block">H. W.</span> </p> <p>przeciwko: Zakładowi Ubezpieczeń Społecznych Oddziałowi w <span class="anon-block">B.</span> </p> <p>o ekwiwalent pieniężny za deputat węglowy i emeryturę</p> <p>1)  umarza postępowanie w odniesieniu do odwołania od decyzji z dnia 24 lipca 2017 r. dotyczącej ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy,</p> <p>2)  oddala odwołanie w pozostałej części.</p> <p> <strong> <!-- --> Na oryginale właściwy podpis.</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VI U 1337/17</strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Decyzją z dnia 20 czerwca 2017 r. (znak: <span class="anon-block">(...)</span>) Zakład Ubezpieczeń Społecznych Oddział w <span class="anon-block">B.</span> przyznał ubezpieczonej <span class="anon-block">H. W.</span> emeryturę od <span class="anon-block">(...)</span>r., tj. od daty nabycia uprawnień. Od powyższej decyzji odwołanie wniosła ubezpieczona kwestionując obliczenie wysokości emerytury. W ocenie ubezpieczonej, organ nie powinien potrącać sumy kwot pobranych emerytur.</p> <p>Decyzją z dnia 24 lipca 2017 r. organ rentowy odmówił ubezpieczonej prawa do ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy kolejowy wskazując w uzasadnieniu, że <br/>z nadesłanej dokumentacji wynika, że ubezpieczona nie jest byłym pracownikiem kolejowym, nie pobiera emerytury lub renty z tytułu zatrudnienia w okresach równorzędnych z okresami zatrudnienia na kolei oraz nie pobiera emerytury lub renty kolejowej przyznanej w drodze wyjątku. Ubezpieczona wniosła odwołanie od tej decyzji.</p> <p>W odpowiedzi na odwołania organ rentowy wniósł o ich oddalenie i podtrzymał stanowisko wyrażone w zaskarżonych decyzjach.</p> <p>Zarządzeniem z dnia 15 września 2017 r. sprawy zostały połączone do łącznego rozpoznania i rozstrzygnięcia.</p> <p>Decyzją z dnia 16 października 2017 r. organ rentowy z urzędu przyznał ubezpieczonej ekwiwalent węglowy kolejowy od 5 czerwca 2017 r. W związku z tą decyzją, pismem procesowym z dnia 2 listopada 2017 r. ubezpieczona wniosła o umorzenie postępowania w sprawie odwołania od decyzji z dnia 24 lipca 2017 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd ustalił, co następuje:</strong> </p> <p>Decyzją z dnia 17 marca 2011 r. odmówiono ubezpieczonej <span class="anon-block">H. W.</span> (<span class="anon-block">ur. (...)</span>) przyznania emerytury na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19830080043" title="Rozporządzenie Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego oraz wzrostu emerytur i rent inwalidzkich dla pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze - Dz. U. z 1983 r. Nr 8, poz. 43 (§ 4)">§ 4 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 7 lutego 1983 r. w sprawie wieku emerytalnego pracowników zatrudnionych w szczególnych warunkach lub w szczególnym charakterze</a>. Od powyższej decyzji ubezpieczona wniosła odwołanie, które zostało oddalone przez Sąd Okręgowy w Bydgoszczy. Na skutek apelacji od tego wyroku, wyrokiem z dnia 12 września 2012 r. Sąd Apelacyjny w Gdańsku przyznał <span class="anon-block">H. W.</span> emeryturę od dnia <span class="anon-block">(...)</span>r. Wykonując wyrok Sądu Apelacyjnego, organ rentowy decyzją z dnia 10 stycznia 2013 r. przyznał ubezpieczonej emeryturę od daty określonej w wyroku Sądu. Jednakże, wyrok Sądu Apelacyjnego został zaskarżony przez organ rentowy skargą kasacyjną. Wyrokiem z dnia 24 października 2013 r. Sąd Najwyższy uchylił wyrok Sądu Apelacyjnego <br/>i przekazał sprawę Sądowi Apelacyjnemu do ponownego rozpoznania. Wyrokiem z dnia 13 lutego 2014 r. Sąd Apelacyjny oddalił apelację. W konsekwencji organ rentowy wstrzymał wypłatę emerytury od 1 lutego 2014 r.</p> <p>Ubezpieczona <span class="anon-block">H. W.</span> pobrała emeryturę na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 184)">art. 184 ustawy <br/>z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> do dnia 31 stycznia 2014 r. w łącznej kwocie 44451,21 zł.</p> <p> <em> <!-- -->Bezsporne, a nadto akta organu rentowego: wyrok SA w Gdańsku k. 11-19, decyzja organu rentowego przyznaniu emerytury k. 41-42, odmowna decyzja organu rentowego k. 50, wyrok SN k. 51-57, wyrok SA w Gdańsku k. 64.</em> </p> <p>Powyższy stan faktyczny został ustalony na podstawie dokumentów zgromadzonych w aktach sprawy, których autentyczność nie budziła żadnych wątpliwości.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Ubezpieczona odwołała się od dwóch decyzji organu rentowego – w przedmiocie ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy kolejowy oraz ustalenia wysokości emerytury. Odnośnie pierwszej decyzji należy wskazać, iż w związku z wydaniem przez organ rentowy decyzji z dnia 16 października 2017 r. przyznającej ekwiwalent węglowy kolejowy, ubezpieczona wniosła o umorzenie postępowania de facto cofając tym samym swoje odwołanie w tym zakresie. W konsekwencji, Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 355;art. 355 § 1)">art. 355 § 1 k.p.c.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 13;art. 13 § 2)">art. 13 § 2 k.p.c.</a> w punkcie 1. wyroku orzekł o umorzeniu postępowania w odniesieniu do odwołania od decyzji dotyczącej ekwiwalentu pieniężnego za deputat węglowy.</p> <p>Odwołanie w zakresie decyzji ustalającej wysokość emerytury nie zasługiwało na uwzględnienie. Stan faktyczny co do zasady nie był sporny między stronami – w niniejszej sprawie spór miał charakter sporu prawnego. Zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 25;art. 25 ust. 1)">art. 25 ust. 1 ustawy z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych</a> podstawę obliczenia emerytury dla ubezpieczonych urodzonych po dniu 31 grudnia 1948 r. po osiągnięciu określonego w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24;art. 24 ust. 1 a;art. 24 ust. 1 b)">art. 24 ust.1a i 1b</a> wieku emerytalnego, stanowi kwota składek na ubezpieczenie emerytalne, z uwzględnieniem waloryzacji składek zewidencjonowanych na koncie ubezpieczonego do końca miesiąca poprzedzającego miesiąc, od którego przysługuje wypłata emerytury, zwaloryzowanego kapitału początkowego oraz kwot środków zewidencjonowanych na subkoncie, o którym mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 40 a)">art. 40a ustawy z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych</a>, z zastrzeżeniem <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24 ust. 1 a;art. 24 ust. 1 b;art. 185)">ust. 1a i 1b oraz art. 185</a>. Stosownie do treści <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24 ust. 1 b)">ust. 1b</a> ww. artykułu jeżeli ubezpieczony pobrał emeryturę na podstawie przepisów <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19820030019" title="Ustawa z dnia 26 stycznia 1982 r. Karta Nauczyciela - Dz. U. z 1982 r. Nr 3, poz. 19 (art. 26 b;art. 46;art. 5 o;art. 50 a;art. 50 e;art. 184;art. 88)">art. 26b, 46, 5o, 50a,50e, 184 lub art.88 ustawy z dnia 26 stycznia 1982 r.</a> – Karta Nauczyciela, podstawę obliczenia emerytury, o której mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981370887" title="Ustawa z dnia 13 października 1998 r. o systemie ubezpieczeń społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 137, poz. 887 (art. 24)">art. 24</a>, ustaloną zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19981621118" title="Ustawa z dnia 17 grudnia 1998 r. o emeryturach i rentach z Funduszu Ubezpieczeń Społecznych - Dz. U. z 1998 r. Nr 162, poz. 1118 (art. 25 ust. 1)">ust. 1</a>, pomniejsza się o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne.</p> <p>W niniejszej sprawie kwestią sporną było to, czy organ rentowy miał prawo pomniejszyć podstawę obliczenia emerytury o kwotę stanowiącą sumę kwot pobranych emerytur. Bezspornym jest fakt, iż ubezpieczona pobierała emeryturę ustaloną na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej. W powołanym wyżej art. 25 ust. 1b ustawy emerytalnej ustawodawca jednoznacznie zawarł obowiązek pomniejszenia podstawy obliczenia emerytury o kwotę stanowiącą sumę pobranych emerytur w wysokości przed odliczeniem zaliczki na podatek dochodowy od osób fizycznych i składki na ubezpieczenie zdrowotne. Pobranie emerytur na podstawie wskazanych wyżej przepisów (w tym na podstawie art. 184 ustawy emerytalnej tak jak w przypadku ubezpieczonej) oznacza skonsumowanie części kapitału składkowego, w związku z czym odlicza się od niego sumę wypłaconych emerytur (wyrok SA w Poznaniu z dn. 15.01.2015 r., III AUa 445/14). W konsekwencji należało stwierdzić, że działanie organu rentowego było zgodne z prawem, a zaskarżona decyzja jest prawidłowa.</p> <p>Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 477(14);art. 477(14) § 1)">art. 477^{<!-- -->14} § 1 k.p.c.</a> orzekł jak <br/>w punkcie 2. wyroku.</p> <p>SSO Ewa Milczarek</p> </div>