II SA/Ke 412/10

SENTENCJA Referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach Dnia 7 grudnia 2010 r. Referendarz sądowy Małgorzata Długońska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2010 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku I. D. o zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej postanawia: zwolnić skarżącego od kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu sądowego od skargi. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 23.IX.2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach oddalił skargę I. D. na postanowienie Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] w przedmiocie opłaty legalizacyjnej. Skarżący, reprezentowany przez pełnomocnika z wyboru - radcę prawnego M. S., dołączył do skargi kasacyjnej urzędowy formularz PPF, w którym wniósł o zwolnienie od kosztów sądowych. Wnioskodawca oświadczył, że prowadzi gospodarstwo wspólnie z żoną i trzynastoletnim synem uczącym się w szkole. Skarżący pobiera emeryturę w wysokości 1400zł , a jego żona osiąga z prac interwencyjnych dochód w wysokości 700 zł brutto miesięcznie. Wnioskodawca nie wykazał żadnego majątku poza własnością domu wielkości 80 m kw i nieuprawianej działki rolnej o powierzchni około 3 ha. Skarżący podał, że miesięcznie wydaje: na zakup lekarstw 300 zł, na ogrzewanie domu 400 zł, na dojazdy syna do szkoły i zakup pomocy szkolnych 200 zł, na opłaty za energię elektryczną i wodę 200 zł. W okresie zimowym wydatki na opał i energię elektryczną są wyższe. Stosownie do art. 245 § 3 i art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r. Nr 153, poz.1270 ze zm.), przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części przysługuje osobie, która wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Ubiegający się o taką pomoc winien w każdym wypadku poczynić oszczędności we własnych wydatkach do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania siebie i rodziny. Dopiero gdyby poczynione w ten sposób oszczędności okazały się niewystarczające - może zwrócić się o pomoc państwa. W rozpatrywanej sprawie oceniono wysokość dochodu w trzyosobowej rodzinie, wydatki związane z zakupem leków, utrzymaniem domu oraz edukacją niepełnoletniego syna i uznano, że wnioskodawca nie jest w stanie ponieść, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, innych kosztów sądowych ponad kwotę 200 zł uiszczoną tytułem wpisu od skargi. W świetle tych okoliczności jego wniosek o przyznanie prawa pomocy zasługuje na uwzględnienie. Wobec powyższego na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 w związku z art. 245 § 3, art. 246 § 1 pkt 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzeczono jak w sentencji postanowienia.