II SA/Bd 964/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Grzegorz Saniewski po rozpoznaniu w dniu 4 grudnia 2019 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] na zarządzenie pokontrolne [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepisów ochrony środowiska postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE P. z dnia [...] września 2019 r. [...] wniosło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na zarządzenie pokontrolne [...] z dnia [...] sierpnia 2019 r., nr [...] w przedmiocie nieprawidłowości w zakresie przestrzegania przepisów ochrony środowiska. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując w całości argumentację zaprezentowaną w uzasadnieniu zaskarżonego zarządzenia. Na podstawie zarządzenia Przewodniczącego Wydziału II z [...] października 2019 r. strona skarżąca została wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. W piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. skarżąca wniosła o niewszczynanie postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 230 § 1 i § 2 ustawy z dnia [...] sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, ppsa (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.) od skargi, jako pisma wszczynającego postępowanie przed sądem administracyjnym, pobiera się wpis sądowy. Sąd nie podejmuje żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W przypadku wniesienia skargi przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania. Skarga, od której pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). W myśl § 2 ust. 3 pkt 3 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia [...] grudnia 2003r. w sprawie wysokości i szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193) wpis w przedmiotowej sprawie wynosi [...] zł. Uwzględniając powyższe regulacje prawne strona skarżąca została zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału II z [...] października 2019 r. wezwana do uiszczenia wpisu sądowego w kwocie [...]zł w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie zostało doręczone skarżącej w dniu [...] listopada 2018 r. Wpis od skargi w zakreślonym terminie, który upłynął [...] listopada 2019 r., nie został uiszczony. Skarżąca w piśmie z dnia [...] listopada 2019 r. wniosła o niewszczynanie postępowania bowiem z piśmie nr [...] oświadczyła, że cofa skargę. Na marginesie należy wskazać, że Sąd podziela stanowisko wyrażone w orzecznictwie sądów administracyjnych, zgodnie z którym rozpoznanie wniosku o cofnięcie skargi jest możliwe dopiero wtedy, gdy skarga nie zawiera braków uniemożliwiających nadanie jej dalszego biegu i została należycie opłacona. Strona może cofnąć skargę, jeżeli wszczęła ona postępowanie sądowoadministracyjne, co następuje dopiero wówczas, gdy skarga była dopuszczalna i nie zawierała wskazanych wcześniej braków. Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. Sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę. Badanie skuteczności złożonego oświadczenia o cofnięciu skargi, jak i umorzenie postępowania sądowego na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a. może mieć miejsce tylko wówczas, gdy skarga została wniesiona skutecznie, tzn. gdy wszczęła postępowanie sądowoadministracyjne. Dopiero wówczas strona skarżąca jest uprawniona do rozporządzenia skargą poprzez jej cofnięcie. W sytuacji natomiast, gdy skarga obarczona jest brakami formalnymi, jak miało to miejsce w niniejszej sprawie, a zatem nie została skutecznie wniesiona i nie zainicjowała postępowania sądowoadministracyjnego, nie jest dopuszczalne jej cofnięcie (vide: np. postanowienie WSA w Rzeszowie z dnia [...] stycznia 2011 r., sygn. akt II SA/Rz 17/11; postanowienie WSA w Gorzowie Wlkp. z dnia [...] czerwca 2009 r., sygn. akt II SA/Go 237/09, [...]). W konsekwencji, na podstawie art. 220 § 3 p.p.s.a., skargę należało odrzucić.