I SA/Gl 942/19

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Adam Nita (spr.), Sędzia WSA Krzysztof Kandut, Asesor WSA Monika Krywow, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 24 października 2019 r. sprawy ze skargi A.K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z dnia [...] nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2010 r. i w 2011 r. postanawia: 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić skarżącej kwotę 4552 (cztery tysiące pięćset pięćdziesiąt dwa) złote tytułem uiszczonego wpisu od skargi. UZASADNIENIE Pismem z 31 maja 2019 r. A. K., reprezentowana przez pełnomocnika – radcę prawnego K. G., wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Katowicach z [...] r. nr [...] w przedmiocie określenia wysokości dotacji wykorzystanej niezgodnie z przeznaczeniem w 2010 r. i w 2011 r., domagając się w szczególności uchylenia zarówno zaskarżonej decyzji, jak i decyzji ją poprzedzającej oraz umorzenia postępowania administracyjnego a także zasądzenia kosztów postępowania. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Pismem z 12 sierpnia 2019 r. pełnomocnik skarżącej uzupełniła skargę wnosząc jednocześnie o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości i uchylenie decyzji ją poprzedzającej oraz umorzenie postępowania administracyjnego, z uwagi na podpisanie zaskarżonej decyzji przez dwóch zamiast trzech członków Kolegium. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Stosownie do treści art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "P.p.s.a.", skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie albo aktu, o którym mowa w art. 3 § 2 pkt 4a. Skargę wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania jest przedmiotem skargi (art. 54 § 1 P.p.s.a.). Zgodnie z art. 107 § 1, § 2 i § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 ze zm.), zwanej dalej w skrócie jako "K.p.a.", decyzja zawiera: 1) oznaczenie organu administracji publicznej; 2) datę wydania; 3) oznaczenie strony lub stron; 4) powołanie podstawy prawnej; 5) rozstrzygnięcie; 6) uzasadnienie faktyczne i prawne; 7) pouczenie, czy i w jakim trybie służy od niej odwołanie oraz o prawie do zrzeczenia się odwołania i skutkach zrzeczenia się odwołania; 8) podpis z podaniem imienia i nazwiska oraz stanowiska służbowego pracownika organu upoważnionego do wydania decyzji, a jeżeli decyzja wydana została w formie dokumentu elektronicznego - kwalifikowany podpis elektroniczny; 9) w przypadku decyzji, w stosunku do której może być wniesione powództwo do sądu powszechnego, sprzeciw od decyzji lub skarga do sądu administracyjnego - pouczenie o dopuszczalności wniesienia powództwa, sprzeciwu od decyzji lub skargi oraz wysokości opłaty od powództwa lub wpisu od skargi lub sprzeciwu od decyzji, jeżeli mają one charakter stały, albo podstawie do wyliczenia opłaty lub wpisu o charakterze stosunkowym, a także możliwości ubiegania się przez stronę o zwolnienie od kosztów albo przyznanie prawa pomocy. Jednocześnie przepisy szczególne mogą określać także inne składniki, które powinna zawierać decyzja. Natomiast uzasadnienie faktyczne decyzji powinno w szczególności zawierać wskazanie faktów, które organ uznał za udowodnione, dowodów, na których się oparł, oraz przyczyn, z powodu których innym dowodom odmówił wiarygodności i mocy dowodowej, zaś uzasadnienie prawne - wyjaśnienie podstawy prawnej decyzji, z przytoczeniem przepisów prawa. W tym miejscu należy wyjaśnić, że podpis stanowi wyraz oświadczenia woli organu administracji publicznej, przez co kształtuje się prawa bądź obowiązki podmiotu administrowanego w ramach opisanych w decyzji administracyjnej; z tego względu podpis jest kluczowym, gdyż konstytutywnym, elementem decyzji administracyjnej. W powyższym kontekście należy wyjaśnić skutki braku podpisu. W tym zakresie pojawiają się dwie koncepcje. Pierwsza wychodzi z założenia, że brak podpisu pod decyzją, powoduje, iż pismo takie traci charakter "decyzji" (wyr. NSA z 30.7.1982 r., I SA 547/82, Legalis; wyr. WSA w Warszawie z 27.4.2006 r., VI SA/Wa 2443/05, Legalis; wyr. WSA w Łodzi z 20.12.2010 r., III SA/Łd 178/10, Legalis), gdyż decyzja w ogóle nie powstaje (zob. L. Klat-Wertelecka, Podpis jako element decyzji administracyjnej, NZS 2007, Nr 5, poz. 73); w tym przypadku próba weryfikacji takiego aktu dokonuje się wyłącznie od strony formalnej – organ odwoławczy w sytuacji braku w aktach sprawy decyzji opatrzonej podpisem, nie może przejść do postępowania rozpoznawczego i wydać rozstrzygnięcia na podstawie art. 138 K.p.a. W takiej sytuacji prowadzone będzie wyłącznie postępowanie wstępne, w ramach którego organ odwoławczy podejmuje czynności mające na celu ustalenie, czy odwołanie jest dopuszczalne (art. 134 K.p.a.) – zob. wyr. WSA w Warszawie z 23.9.2010 r., I SA/Wa 597/10, Legalis. Druga koncepcja zakłada, że brak podpisu albo podpis niepełny (w przypadku organów kolegialnych) należy uznać za rażące naruszenie prawa, dające podstawę do stwierdzenia nieważności takiej decyzji (wyr. NSA w Lublinie z 28.2.1997 r., I SA/Lu 631/96, Legalis; wyr. NSA w Gdańsku z 12.3.1997 r., SA/Gd 2939/95, MoP – Zestawienie Tez 1999, Nr 9, poz. 9; wyr. NSA w Krakowie z 4.7.1997 r., I SA/Kr 88/97, Wspólnota 1998, Nr 1, s. 26) (Komentarz do art. 107 K.p.a. red. Wierzbowski 2019, wyd. 28/M. Dyl). Przenosząc powyższe na grunt przedmiotowej sprawy należy wyjaśnić, że zaskarżona decyzja została wydana na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] r., przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze w Katowicach w składzie: przewodniczący M. D. (spr.) oraz członek składu A. J. i G. M.. Pomimo tego, że skład orzekający Kolegium był trzyosobowy to decyzja została podpisana jedynie przez M. D. i G. M.. Tym samym w ocenie Sądu brak podpisu A. J. pod zaskarżoną decyzją powoduje, iż pismo takie traci charakter "decyzji", gdyż decyzja w ogóle nie powstaje, co w konsekwencji oznacza, że zaskarżona decyzja nie weszła do obrotu prawnego a zatem skarga z [...] r. jest przedwczesna i podlega odrzuceniu. Przedwczesna skarga stanowi natomiast skargę "z innych przyczyn niedopuszczalną", co oznacza, że na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. podlega odrzuceniu (por. postanowienie NSA z dnia 4 stycznia 2013 r., I OZ 949/12). Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 P.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli z innych przyczyn wniesienie skargi jest niedopuszczalne. Sąd odrzuca skargę postanowieniem (art. 58 § 3 P.p.s.a.). Mając na względzie przedstawione powyżej okoliczności Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 i § 3 P.p.s.a., postanowił jak w punkcie 1 sentencji. Natomiast o zwrocie uiszczonego wpisu Sąd orzekł, w oparciu o art. 232 § 1 pkt 1 P.p.s.a., jak w pkt 2 sentencji postanowienia.