II AKa 65/24

<p>Sygnatura akt II AKa 65/24</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 10 lipca 2024 r.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu II Wydział Karny w składzie:</strong> </p> <p>Przewodniczący SSA Jerzy Skorupka (spr.)</p> <p>Sędziowie: SA Piotr Kaczmarek</p> <p>SA Bogusław Tocicki</p> <p>Protokolant: Anna Konieczna</p> <p> <strong> <!-- --> przy udziale Michała Pacyny prokuratora Prokuratury <span class="anon-block">(...)</span> we <span class="anon-block">W.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->po rozpoznaniu 10 lipca 2024 r. </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->sprawy <span class="anon-block">J. R.</span> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->oskarżonego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294 § 1 k.k.</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12 § 1 k.k.</a> </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->na skutek apelacji wniesionej przez oskarżyciela posiłkowego</strong> </p> <p> <strong> <!-- -->od wyroku Sądu Okręgowego we Wrocławiu </strong> </p> <p> <strong> <!-- -->z 1 grudnia 2023 r. sygn. akt III K 296/23</strong> </p> <p>I.  <strong> <!-- -->utrzymuje w mocy zaskarżony wyrok; </strong> </p> <p>II.  <strong> <!-- -->zwalnia oskarżyciela posiłkowego od ponoszenia wydatków postępowania odwoławczego i opłaty, nie uwzględniając wniosku o zasądzenie kosztów zastępstwa procesowego w postępowaniu odwoławczym.</strong> </p> <table> <colgroup> <col width="233"/> <col width="233"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> </td> <td> </td> <td> </td> </tr> </table> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Sąd Okręgowy we Wrocławiu wyrokiem z 1 grudnia 2023 r., III K 296/23 uznał <span class="anon-block">J. R.</span> za winnego przestępstwa z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 286;art. 286 § 1)">art. 286§1 KK</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 294;art. 294 § 1)">art. 294§1 KK</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 12;art. 12 § 1)">art. 12§1 KK</a>, za co wymierzył mu karę roku i 6 miesięcy pozbawienia wolności oraz orzekł obowiązek naprawienia szkody w wysokości 788.527,55 zł na rzecz <span class="anon-block"> (...) sp. z o.o.</span> w <span class="anon-block">L.</span>.</p> <p>Wyrok zaskarżył w części dotyczącej orzeczenia o karze pełnomocnik oskarżyciela posiłkowego adw. <span class="anon-block">B. P.</span> zarzucając rażącą niewspółmierność kary wymierzonej oskarżonemu, która nie uwzględnia stopnia winy oraz celów prewencyjnych i wychowawczych kary, a także dyrektyw jej wymiaru z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 2)">art. 53§2 KK</a>, zwłaszcza motywacji sprawcy, jego właściwości i warunków osobistych, sposobu zachowania przed i po popełnieniu przestępstwa oraz tego, że oskarżony był już karany za przestępstwa o podobnym mechanizmie działania i popełnił kolejne w celu osiągnięcia korzyści majątkowej, z której to działalności uczynił sobie dodatkowe źródło dochodu.</p> <p>We wniosku odwoławczym skarżący wniósł o zmianę zaskarżonego wyroku przez podwyższenie wymierzonej oskarżonemu kary do 3 lat pozbawienia wolności.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Apelacyjny we Wrocławiu zważył co następuje</strong>. Apelacja jest niezasadna. W pierwszej kolejności należy zważyć, że wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku sądu odwoławczego złożyła jedynie obrończyni oskarżonego, która nie wniosła apelacji. Natomiast oskarżyciel posiłkowy, który zaskarżył wyrok nie zażądał sporządzenia uzasadnienia orzeczenia sądu odwoławczego.</p> <p>W takim stanie rzeczy należy przyjąć, że oskarżyciel posiłkowy przyjmuje i akceptuje ustne motywy orzeczenia sądu odwoławczego podane na rozprawie odwoławczej i zbędne jest ponowne ich przytaczanie. Natomiast odnośnie do rzeczonego wniosku obrończyni oskarżonego należy przyjąć, że odnosi się on wyłącznie do kwestii dotyczących zaniechania rozpoznania sprawy i skontrolowania zaskarżonego wyroku poza granicami zaskarżenia i zarzutów podniesionych przez oskarżyciela posiłkowego. Oskarżony nie kwestionował wszak wyroku. Uznał go za słuszny w zakresie rozstrzygnięcia o winie i karze. Stąd żądanie sporządzenia wyroku dotyczyć może jedynie kwestii, o których mowa w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 1;art. 434 § 1 pkt. 2)">art. 434§1 pkt 2 KPK</a> oraz w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 434;art. 434 § 2)">art. 434§2 KPK</a>.</p> <p>Należy więc stwierdzić, że nie wchodzi w rachubę skontrolowanie zaskarżonego wyroku poza podmiotowymi granicami zaskarżenia. Nie aktualizują się też bezwzględne przyczyny odwoławcze wskazane w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 439;art. 439 § 1)">art. 439§1 KPK</a>.</p> <p>Nie widać żadnych powodów, aby uznać, że utrzymanie w mocy orzeczenia wobec oskarżonego było rażąco niesprawiedliwe. <span class="anon-block">J. R.</span> był zatrudniony w <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">L.</span> na stanowisku specjalisty do spraw kadr i płac. Przygotowywał elektroniczną dokumentację do wypłaty wynagrodzenia pracownikom zatrudnionym w spółce. Wykorzystując zajmowane stanowisko przez okres blisko dwóch i pół lat w dokumentacji tej nanosił dane stanowiące składniki wynagrodzenia wraz z numerem rachunku bankowego, na który były przelewane, który w rzeczywistości należał do niego. W ten sposób wyłudził 798.527,55 zł. Oskarżony przyznał się do popełnienia tego czynu i wyjaśnił sposób oraz okoliczności jego popełnienia.</p> <p>Wymierzając oskarżonemu karę sąd pierwszej instancji miał w polu widzenia dyrektywy jej wymiaru określone w <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970880553" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks karny - Dz. U. z 1997 r. Nr 88, poz. 553 (art. 53;art. 53 § 1;art. 53 § 2)">art. 53§1 i 2 KK</a>, w tym stopień szkodliwości społecznej popełnionego czynu i stopień winy oraz sposób zachowania przed i po czynie. Sąd <em> <!-- -->a quo</em> uwzględnił uprzednią karalność, wysokość wyrządzonej szkody oraz fakt naprawienia jej w części, a także przyznanie się do winy.</p> <p>Wbrew twierdzeniom oskarżyciela posiłkowego wymierzona oskarżonemu kara roku i sześciu miesięcy pozbawienia wolności nie jest rażąco łagodna. Okoliczność, że w okresie pandemii Covid oskarżony działał na szkodę spółki udzielającej świadczeń zdrowotnych została uwzględniona przed sąd <em> <!-- -->meriti</em>. Wymienioną okoliczność miał także w polu widzenia sąd odwoławczy kontrolując zaskarżony wyrok przez pryzmat zarzutu podniesionego w apelacji oskarżyciela posiłkowego. Wymierzona kara stanowi adekwatną reakcję karną, pozwalającą na spełnienie ogólnych i szczególnych celów kary. Żądanie przez apelującego surowszej kary stanowiłoby już represję, a nie proporcjonalną reakcję na popełniony czyn.</p> <p>Nie jest też kwestionowana kwalifikacja prawna czynu przypisanego oskarżonemu, a nie widać uzasadnionych powodów do jej zmiany na korzyść oskarżonego.</p> <p>Mając na względzie powyższe uwagi, orzeczono jak na wstępie.</p> <table> <colgroup> <col width="234"/> <col width="233"/> <col width="233"/> </colgroup> <tr> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Piotr Kaczmarek</em> </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Jerzy Skorupka</em> </strong> </p> </td> <td> <p> <strong> <!-- --> <em> <!-- -->SSA Bogusław Tocicki</em> </strong> </p> </td> </tr> </table> </div>