VI Gz 256/17

<p>Sygn. akt VI Gz 256/17</p> <div> <h2>POSTANOWIENIE</h2> <p>Dnia 28 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Toruniu Wydział VI Gospodarczy</p> <p>w składzie następującym:</p> <p>Przewodniczący: SSO Zbigniew Krepski (spr.)</p> <p>Sędziowie: SO Jerzy P. Naworski, SO Małgorzata Bartczak-Sobierajska</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r. w Toruniu</p> <p>na posiedzeniu niejawnym</p> <p>sprawy z powództwa <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> we <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>przeciwko <span class="anon-block"> (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> </p> <p>o zapłatę</p> <p>na skutek zażalenia pozwanego na postanowienie Sądu Rejonowego w Toruniu z dnia 17 sierpnia 2017 r., sygn. akt V GC 244/17</p> <p> <em> <!-- -->postanawia:</em> </p> <p>oddalić zażalenie</p> <p>Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Małgorzata Bartczak-Sobierajska </p> <br/> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p>Zaskarżonym postanowieniem z dnia 17 sierpnia 2017 r. Sąd Rejonowy w Toruniu przyznał biegłemu sądowemu <span class="anon-block">Ł. W.</span> wynagrodzenie za sporządzenie opinii sądowej w sprawie w kwocie 2.267,30 zł. W uzasadnieniu wskazał, iż przyznane wynagrodzenie uwzględnia wymagane kwalifikacje biegłego, potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy, a zastosowana stawka godzinowa jest zgodna z § 2 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości w sprawie określenia stawek wynagrodzenia biegłych, taryf zryczałtowanych oraz sposobu dokumentowania wydatków niezbędnych dla wydana opinii w postępowaniu cywilnym (k.127).</p> <p>Na powyższe postanowienie zażalenie wniósł pozwany zaskarżając je w całości i zarzucając naruszenie art. 89 i art. 90 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych poprzez uznanie, iż wysokość wynagrodzenia za sporządzenie opinii wskazana w przesłanej Sadowi przez biegłego <span class="anon-block">Ł. W.</span> karcie pracy opiewająca na kwotę 2.267,30 zł jest uzasadniona nakładem poniesionej pracy oraz czasem poświęconym prze biegłego.</p> <p>Wskazując na powyższy zarzut pozwany wniósł o zmianę postanowienia w zaskarżonej części tj. w zakresie kwoty 1.267,30 zł i oddalenie w tej części wniosku biegłego o przyznanie wynagrodzenia.</p> <p>W uzasadnieniu zażalenia pozwany szerzej omówił podniesiony w jej petitum zarzut podkreślając, iż wskazany przez biegłego czas pracy jest rażąco zawyżony i nie odpowiada czasowi faktycznie przez biegłego poświęconemu. Jego zdaniem charakter zebranego w sprawie materiału dowodowego nie uzasadniał konieczności analizowania akt szkody i materiału dowodowego. Podobnie czas pracy na opracowanie opinii był zdaniem pozwanego wielce zawyżony zważywszy, że część merytoryczna opinii zawarta została na 6 stronach. W konsekwencji pozwany podniósł, iż uzasadniony koszt opinii nie powinien przekroczyć kwoty 1.000 zł (k.139-140).</p> <p>Powód ani biegły sądowy nie udzielili odpowiedzi na zażalenia pozwanego.</p> <p>Sąd Okręgowy ustalił i zważył, co następuje:</p> <p>Zażalenia pozwanego – jako bezzasadne – podlega oddaleniu z mocy <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 385)">art. 385 k.p.c.</a> w związku z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 397;art. 397 § 2)">art. 397 § 2 k.p.c.</a> </p> <p>W sprawie brak jest bowiem podstaw do przyjęcia, że ustalona przez <em> <!-- -->Sąd a quo</em> wysokość wynagrodzenia biegłego sądowego za sporządzenie opinii sądowej jest błędna, co w świetle <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 288)">art. 288 k.p.c.</a> i art. 98 oraz art. 90 ustawy o kosztach sądowych w sprawach cywilnych wyklucza możliwość uwzględnienia jego zażalenia.</p> <p>Wprawdzie można zarzucić Sądowi Rejonowemu, iż w sposób ogólnikowy odniósł się do przedłożonej prze biegłego karty pracy w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, jednakże dokonana przez ten Sąd ocena wnioskowanego wynagrodzenia biegłego była prawidłowa.</p> <p>Odnosząc się do zarzutów pozwanego należy stwierdzić, iż brak jest podstaw do kwestionowania ilości 70 godzin pracy biegłego wyliczonych w karcie pracy biegłego stanowiącej załącznik do przedstawionego przez niego rachunku z dnia 11 sierpnia 2017 r. Na tę liczbę złożyły się czynności wstępne związane ze sprawdzeniem zgodności materiału badawczego z treścią wydanego postanowienia (2 godziny), z przygotowaniem do przeprowadzenia badań tj. analizą nadesłanego materiału (8 godzin) i zebraniem i analizą danych (4 godziny), z badaniami szczegółowymi tj. analizą porównawczą zakresu uszkodzeń w sporządzonych kosztorysach naprawy (8 godzin) i weryfikacją wersji i wyposażenia pojazdu (9 godzin), z opracowaniem dokumentacyjnym ekspertyzy tj. sporządzeniem kosztorysu naprawy w systemie <span class="anon-block">A.</span> (10 godzin), sporządzeniem wycen wartości rynkowej poj. nieuszkodzonego (12 godzin) i określeniem rynkowego ubytku wartości pojazdu (10 godzin) oraz sporządzenie opinii zasadniczej (7 godzin).</p> <p>Należy podkreślić, iż zgodnie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20051671398" title="Ustawa z dnia 28 lipca 2005 r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych - Dz. U. z 2005 r. Nr 167, poz. 1398 (art. 90)">art. 90 ustawy z dnia 28 lipca 2005r. o kosztach sądowych w sprawach cywilnych</a> (tekst jednolity: Dz. U. z 2010 r., Nr 90, poz. 594) wysokość wynagrodzenia biegłego za wykonaną pracę określa się, uwzględniając wymagane kwalifikacje, potrzebny do wydania opinii czas i nakład pracy. Sąd może skontrolować wskazaną przez biegłego w karcie pracy liczbę godzin niezbędnych do sporządzenia opinii (poświęconych na czynności przygotowawcze i badawcze, łącznie z zapoznaniem się z aktami sprawy, oraz na opracowanie opinii wraz z uzasadnieniem) i obniżyć wynagrodzenie wyliczone przez biegłego stosownie do przyjętej przez siebie ilości czasu i nakładu pracy biegłego. Oczywiste jest, że ilość czasu, którą trzeba zużyć na określoną czynność, jest zależna od tak wielu czynników, a wśród nich także od indywidualnych cech wykonawcy i indywidualnych cech czynności, że podany w rachunku czas zużyty na wykonanie czynności może być z natury rzeczy skontrolowany tylko w przybliżeniu. Jeżeli więc nie istnieją ogólnie obowiązujące normy czasu wykonania danej czynności, kwestionowanie rachunku biegłego na tej podstawie, że czynność wymagała mniej czasu, niż to wykazano w rachunku, może być skuteczne tylko wtedy, gdy podane w rachunku ilości zużytego czasu są tak jaskrawo wygórowane, iż opierając się na zwykłym doświadczeniu życiowym, można od razu stwierdzić, że biegły niewątpliwie zużył znacznie mniej czasu, niż podaje w rachunku (por. postanowienie Sądu Najwyższego z dnia 18 sierpnia 1959 r., I CZ 82/59, OSN 1961, nr 2, poz. 41).</p> <p>Taka sytuacja nie zaistniała w niniejszej sprawie, gdyż biegły nie zawyżył liczby godzin na sporządzenie opinii sądowej, a podnoszone są subiektywne i ogólnikowe.</p> <p>Uszło uwadze pozwanego, iż Sąd Rejonowy w Toruniu dopuszczając dowód z opinii biegłego <span class="anon-block">Ł. W.</span> wskazał w sentencji postanowienia, że oszacowania wysokości szkody biegły winien dokonać po ustaleniu czy w związku ze zdarzeniem drogowym doszło do ubytku wartości handlowej pojazdu w zakresie uszkodzeń zawartych w aktach sprawy i w aktach szkodowych. Zatem zarzucanie biegłemu, że niepotrzebnie analizował on akta szkody oraz materiał dowodowy jest chybione. Pozwany popada jednocześnie w sprzeczność zarzucając z drugiej strony, iż ustalenie ubytku wartości nie powinno biegłemu nastręczać większych trudności z uwagi na obszerny materiał dowodowy znajdujący się w tym zakresie w aktach szkody. Oczywistym jest, że aby ustalić wartość ubytku uszkodzonego pojazdu należy dokonać analizy akt szkody, gdzie znajduje się materiał porównawczy do badań. W ocenie Sądu Okręgowego nie ma również racji pozwany zarzucając zawyżenie czasu opracowania opinii; z karty pracy biegłego wynikają bowiem składowe elementy konieczne do opracowania przedmiotowej opinii zasadniczej tj. czas potrzebny na sporządzenie kosztorysów naprawy w systemie <span class="anon-block">A.</span>, wyceny wartości rynkowej pojazdu nieuszkodzonego i określenie rynkowego ubytku wartości pojazdu.</p> <p>Resumując, z tych wszystkich względów należało oddalić zażalenie pozwanego jako bezzasadne.</p> <p>Jerzy P. Naworski Zbigniew Krepski Małgorzata Bartczak-Sobierajska </p> <p> <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>1) <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>2) <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>- <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p>3) <span class="anon-block">(...)</span> </p> <p> <span class="anon-block">T.</span>, <span class="anon-block">(...)</span> </p> </div>