VII Ka 1166/17

<p>Sygn. akt VII Ka 1166/17</p> <div> <h2>WYROK</h2> <h5>W IMIENIU RZECZYPOSPOLITEJ POLSKIEJ</h5> <p>Dnia 28 grudnia 2017 r.</p> <p>Sąd Okręgowy w Olsztynie w VII Wydziale Karnym Odwoławczym</p> <p>w składzie:</p> <p>Przewodniczący: SSO Dariusz Firkowski</p> <p>Protokolant: st. sekr. sądowy Monika Tymosiewicz</p> <p>przy udziale oskarżyciela publicznego podkom. Agnieszki Szlachtowicz-Pelawskiej</p> <p>po rozpoznaniu w dniu 28 grudnia 2017 r.</p> <p>sprawy <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. K.</span>,</strong> <span class="anon-block">ur. (...)</span> w <span class="anon-block">B.</span>, syna <span class="anon-block">G.</span> i <span class="anon-block">B. z domu G.</span> </p> <p>obwinionego z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 90)">art. 90</a> kw, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 95)">art. 95</a> kw i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 16;art. 16 ust. 1;art. 45;art. 45 ust. 2;art. 45 ust. 2 pkt. 1;art. 38;art. 38 pkt. 2;art. 38 pkt. 3)">art. 16 ust 1, art. 45 ust 2 pkt 1, art. 38 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o Ruchu drogowym</a> i inne</p> <p>na skutek apelacji wniesionej przez obwinionego</p> <p>od wyroku Sądu Rejonowego w Olsztynie z dnia 13 września 2017 r., sygn. akt IX W 2232/17</p> <p>I zmienia zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinnia <span class="anon-block">P. K.</span> od popełnienia zarzucanego mu w pkt II wniosku o ukaranie czynu i z kwalifikacji prawnej czynu eliminuje art.9§2 kw oraz orzeczoną wobec obwinionego karę grzywny łagodzi do 500 ( pięciuset ) zł,</p> <p>II w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymuje w mocy,</p> <p>III zwalnia obwinionego od kosztów postępowania odwoławczego w zakresie utrzymanego w mocy wyroku oraz ustala, że koszty tego postępowania w części uniewinniającej ponosi Skarb Państwa</p> <p> <strong> <!-- -->Sygn. akt VII Ka 1166/17 </strong> </p> </div> <div> <h2>UZASADNIENIE</h2> <p> <strong> <!-- --> <span class="anon-block">P. K.</span> </strong>został obwiniony o to, że:</p> <p>I w dniu 29 marca 2017 r., ok. godz. 1840 w <span class="anon-block">O.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierując samochodem m-ki <span class="anon-block">P.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> naruszył obowiązek ruchu prawostronnego i jadąc lewym pasem ruchu tamował i utrudniał ruch kierującemu pojazdem m-ki <span class="anon-block">R. (...)</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span>, korzystając podczas jazdy z telefonu wymagającego trzymania słuchawki lub mikrofonu w ręku a ponadto nie posiadał przy sobie wymaganego dokumentu tj. dowodu rejestracyjnego i polisy OC pojazdu</p> <p>- tj. za wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 90)">art. 90</a> kw, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 95)">art. 95</a> kw i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 16;art. 16 ust. 1;art. 45;art. 45 ust. 2;art. 45 ust. 2 pkt. 1;art. 38;art. 38 pkt. 2;art. 38 pkt. 3)">art. 16 ust. 1, art. 45 ust. 2 pkt 1, art. 38 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> </p> <p>II w dniu 29 marca 2017 r., ok. godz. 1840 w <span class="anon-block">O.</span> na <span class="anon-block">ul. (...)</span> kierując samochodem m-ki <span class="anon-block">P.</span> o <span class="anon-block">nr rej. (...)</span> podczas zmiany pasa ruchu nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującym n/n pojazdami zmuszając ich do gwałtownego hamowania w celu uniknięcia zderzenia czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym</p> <p>- tj. za wykroczenie z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 22;art. 22 ust. 1;art. 22 ust. 4)">art. 22 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> </p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Rejonowy w Olsztynie wyrokiem z dnia 13 września 2017 r., w sprawie sygn. akt IX W 2232/17</strong> </p> <p>I obwinionego <span class="anon-block">P. K.</span> uznaje za winnego popełnienia zarzucanych mu czynów z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 90)">art. 90</a> kw, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 95)">art. 95</a> kw i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 97)">art. 97</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 16;art. 16 ust. 1;art. 45;art. 45 ust. 2;art. 45 ust. 2 pkt. 1;art. 38;art. 38 pkt. 2;art. 38 pkt. 3)">art. 16 ust. 1, art. 45 ust. 2 pkt 1, art. 38 pkt 2 i 3 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 86;art. 86 § 1)">art. 86 § 1</a> kw w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 22;art. 22 ust. 1;art. 22 ust. 4)">art. 22 ust. 1 i 4 ustawy Prawo o ruchu drogowym</a> i za to na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 90)">art.90</a> kw i art..9<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970980602" title="Ustawa z dnia 20 czerwca 1997 r. - Prawo o ruchu drogowym - Dz. U. z 1997 r. Nr 98, poz. 602 (art. 90 § 2)">§2</a> kw skazał na kare 700 zł grzywny,</p> <p>II na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1 kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art.119 kpw</a> zwolnił obwinionego od kosztów postępowania i opłaty.</p> <p>Powyższy wyrok w całości zaskarżył obwiniony i w nieformalnej apelacji wskazał, że nie przyznaje się do popełnienia zarzucanych mu czynów, nie zgadza się z wyrokiem i wnosi o ponowne rozpoznanie sprawy.</p> <p> <strong> <!-- -->Sąd Okręgowy zważył, co następuje:</strong> </p> <p>Apelacja nie może być podzielona w zakresie rozstrzygnięcia co do zachowania obwinionego dotyczącego zarzutu z pkt I wniosku o ukaranie.</p> <p>W tym zakresie zauważyć należy, że zgromadzone w sprawie dowody Sąd meriti poddał wszechstronnej analizie i ocenie, czemu dał wyraz w pisemnych motywach skarżonego wyroku. Przedstawiony w nich tok rozumowania jest zgodny z zasadami logiki i doświadczenia życiowego i w żadnym wypadku nie wykracza poza granice przyznanej Sądowi swobody. Stąd też odnosząc się w pierwszym rzędzie do podnoszonych zarzutów należy stwierdzić, że są one chybione. Skarżący co do omawianego zarzutu faktycznie polemizuje z ustaleniami faktycznymi Sądu I instancji, w istocie nie wykazując jakich to uchybień w zakresie logicznego rozumowania, prowadzących do błędnych wniosków w zakresie stanu faktycznego dopuścił się Sąd I instancji przy ocenie materiału dowodowego. Z uzasadnienia zaskarżonego wyroku wynikają powody rozstrzygnięcia o winie obwinionego, a Sąd Okręgowy w pełni podziela przedstawioną tam argumentację<strong> <!-- -->. </strong>Apelacja w istocie nie wskazuje na takie okoliczności, które nie byłyby przedmiotem uwagi Sądu Rejonowego i nie zawiera też takiej argumentacji, która wnioski tego Sądu mogłaby skutecznie podważyć. W tej sytuacji nie ma potrzeby ponownego przytaczania całości argumentacji zawartej w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, którą Sąd Okręgowy podziela i należy jedynie zaakcentować podstawowe elementy, które przemawiają za odmową podzielania stanowiska skarżącego.</p> <p>Podkreślić zatem należy, że Sąd I instancji w pełni zasadnie nie uznał za wiarygodne tych twierdzeń obwinionego, w których nie przyznał się do zachowania opisanego w pkt I wniosku o ukaranie. Przede wszystkim w ocenie Sądu Okręgowego nie ma żadnych podstaw do zakwestionowania w tym zakresie twierdzeń <span class="anon-block">Z. P.</span> co do stwierdzonych przez niego okoliczności związanych z zachowaniem obwinionego na <span class="anon-block">ulicy (...)</span> w <span class="anon-block">O.</span>. Relacja wskazanego funkcjonariusza jest jasna i logiczna. Świadek opisał zachowanie obwinionego a jego zeznania w żaden sposób nie mogą być uznane za pomówienie obwinionego. Funkcjonariusz był osobą obcą dla <span class="anon-block">P. K.</span> i nie miał żadnego powodu aby składać nieobiektywne zeznania.</p> <p>Mając powyższe na uwadze zaskarżony wyrok co do uznania winy obwinionego <span class="anon-block">P. K.</span> w zakresie czynu z pkt I wniosku o ukaranie jako prawidłowy utrzymano w mocy.</p> <p>Natomiast apelacja jest zasadna w zakresie zakwestionowania rozstrzygnięcia co do przypisania obwinionemu czynu z pkt II wniosku o ukaranie, przy czym nie z uwagi na podniesione zarzuty albowiem ich brak ale z uwagi na konieczność dokonania całościowej kontrolę zapadłego rozstrzygnięcia.</p> <p>Wskazać przy tym należy, że Sąd Okręgowy nie podważa także i w tym zakresie zeznań policjanta, które w istocie stanowią jedną relację co do opisanego w dwóch zarzutach zachowania obwinionego. Zauważyć natomiast należy, że dowody w postacie zeznań <span class="anon-block">Z. P.</span> z rozprawy oraz notatki z k.3 są niewystarczające dla przypisania <span class="anon-block">P. K.</span> czynu z art.86§1 kw. W przedmiotowej notatce w tym zakresie wskazano jedynie, że obwiniony „zjeżdżał na prawy pas ruchu nie zważając na jadące pojazdy”. Natomiast w dniu 13 września 2017 r. w istocie funkcjonariusz na ten temat nie zeznawał – porównaj k.32 odw, przy czym nie zostały ujawnione jego zeznania z postepowania wyjaśniającego, w szczególności z k.11. Tym samym brak jest dowodów na ustalenie, że <span class="anon-block">P. K.</span> podczas zmiany pasa ruchu nie ustąpił pierwszeństwa przejazdu kierującym n/n pojazdami zmuszając ich do gwałtownego hamowania w celu uniknięcia zderzenia czym spowodował zagrożenie bezpieczeństwa w ruchu drogowym.</p> <p>Wobec powyższego konieczne było uniewinnienie obwinionego od czynu z art.86§1 kw zarzucanego mu w pkt II wniosku o ukaranie.</p> <p>Mając powyższe na uwadze zmieniono zaskarżony wyrok w ten sposób, że uniewinniono <span class="anon-block">P. K.</span> od popełnienia zarzucanego mu w pkt II wniosku o ukaranie czynu i z kwalifikacji prawnej czynu wyeliminowano <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 9;art. 9 § 2)">art.9§2</a> kw oraz orzeczoną wobec obwinionego karę grzywny złagodzono do 500 ( pięciuset ) zł i w pozostałej części zaskarżony wyrok utrzymano w mocy- <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 437;art. 437 § 2)">art.437§2 kpk</a>, <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 438;art. 438 pkt. 2)">art.438pkt2</a>-4 <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 ()">kpk</a> w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 109;art. 109 § 2)">art.109§2 kpw</a>.</p> <p>Złagodzenie kary grzywny było konsekwencją rozstrzygnięcia w zakresie uniewinnienia obwinionego od czynu z art.86§1 kw. Tak orzeczona kara grzywny za zachowanie obwinionego opisane w pkt I wniosku o ukaranie spełni zarówno cele zapobiegawcze jak i wychowawcze, a także uwzględni potrzeby w zakresie kształtowania świadomości prawnej społeczeństwa.</p> <p>Na podstawie <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 118;art. 118 § 2)">art.118§2 kpw</a> i <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19970890555" title="Ustawa z dnia 6 czerwca 1997 r. - Kodeks postępowania karnego - Dz. U. z 1997 r. Nr 89, poz. 555 (art. 624;art. 624 § 1)">art.624§1 kpk</a> w w zw. z <a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU20011061148" title="Ustawa z dnia 24 sierpnia 2001 r. - Kodeks postępowania w sprawach o wykroczenia - Dz. U. z 2001 r. Nr 106, poz. 1148 (art. 119)">art.119 kpw</a> zwolniono obwinionego od kosztów postępowania odwoławczego w zakresie utrzymanego w mocy wyroku oraz ustalono, że koszty tego postępowania w części uniewinniającej ponosi Skarb Państwa</p> </div>