VI SA/Wa 1105/18

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Andrzej Wieczorek po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. SA z siedzibą w [...] na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej z [...] listopada 2017 r., Nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy [...]. o nr [...] postanawia 1. odrzucić skargę, 2. zwrócić stronie skarżącej, G.SA z siedzibą w [...] kwotę 1 000 (słownie: tysiąc) złotych, uiszczoną tytułem wpisu od skargi. UZASADNIENIE Skarżąca, G. SA z siedzibą w W., reprezentowana przez rzecznika patentowego B. K., złożyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Urzędu Patentowego Rzeczypospolitej Polskiej (dalej: organ) z [...] listopada 2017 r., Nr [...] w przedmiocie unieważnienia prawa ochronnego na znak towarowy A. o nr [...]. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącego Wydziału VI Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 19 czerwca 2018 r., pismem z 10 lipca 2018 r. wezwano pełnomocnika strony skarżącej – rz. pat. B. K. - do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa do reprezentowania strony skarżącej w postępowaniu przed sądami administracyjnymi wraz z dokumentami wskazującymi umocowanie osób upoważnionych do jego udzielania, aktualnych na dzień udzielenia pełnomocnictwa. Na wykonanie wezwania zakreślono pełnomocnikowi strony skarżącej, termin 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Przy piśmie z 9 lipca 2018 r. (data wpływu do Wydziału VI WSA w Warszawie 10 lipca 2018 r.) organ przekazał do Sądu pismo skarżącej z 6 lipca 2018 r., stanowiące uzupełnienie skargi z dnia 21 maja 2018 r. Pismo zostało sporządzone przez r. pr. E. S. oraz adw. K. G. przystępujących do postępowania w charakterze pełnomocników strony skarżącej. W związku z zaistniałymi w toku postępowania wątpliwościami w zakresie prawidłowości doręczenia pełnomocnikowi strony skarżącej wezwania Sądu z 10 lipca 2018 r., pismem z 5 października 2018 r. Sąd wezwał Naczelnika UP W. [...] do wyjaśnienie rozbieżności w zakresie odbiorcy przesyłki o nr [...]. Z informacji ujawnionych na awizo ww. przesyłki wynika, że odbioru w dniu 18 lipca 2018 r. dokonała p. M. K. (pełnomocnictwo pocztowe [...]) natomiast na drugiej stronie znajduje się informację, że przesyłka została doręczona adresatowi tj. p. B. K.. Po przeprowadzeniu czynności wyjaśniających, pismem z 17 października 2018 r. Biuro Wsparcia Klientów, Regionalny Dział Obsługi Klientów W. Województwo poinformowało Sąd, że przesyłka nr [...] została wydana osobie uprawnionej do odbioru korespondencji pełnomocnikowi – M. K.. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r., poz. 1302, dalej p.p.s.a.), sąd odrzuca skargę gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. W rozpoznawanej sprawie pełnomocnik strony skarżącej, pomimo prawidłowego wezwania, nie uzupełnił braku formalnego skargi, co obligowało Sąd do jej odrzucenia. Jak wynika z akt sprawy, wezwanie do uzupełnienia braku formalnego skargi, poprzez złożenie pełnomocnictwa do działania w imieniu skarżącej spółki, zostało skutecznie doręczone pełnomocnikowi skarżącej – rz. pat. B. K. - w dniu 18 lipca 2018 r. (v. z.o.o. akta sądowe k.18). Prawidłowość doręczenia przesyłki potwierdza ponadto pismo Poczty Polskiej z [...] października 2018 r. Wobec powyższego, siedmiodniowy termin do uzupełnienia braku formalnego skargi upływał z dniem 24 października 2018 r. W zakreślonym terminie pełnomocnik skarżącej nie wykonał wezwania Sądu, co skutkować musiało odrzuceniem skargi. Sąd ma wiedzę, że w aktach administracyjnych niniejszej sprawy znajduje się pełnomocnictwo udzielone przez stronę skarżącą rz. pat. B. K. -datowane na dzień 1 listopada 2015 r. (por. akta administracyjne k. 5). Pełnomocnictwo to nie obejmuje jednak swym zakresem umocowania do działania w imieniu skarżącej spółki w postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tym samym nie potwierdza umocowania do wniesienia skargi w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Nadmienić należy, że sąd orzekający w niniejszej sprawie w pełni podziela ugruntowany w orzecznictwie NSA pogląd o braku podstaw do uznania, że nieuzupełniony istotny brak formalny skargi, jakim jest brak pełnomocnictwa dla pełnomocnika sporządzającego skargę, może stać się innego rodzaju brakiem formalnym – brakiem podpisu strony pod skargą, który w dalszym ciągu podlegałby uzupełnieniu. W rozpoznawanej sprawie skarżąca ustanowiła pełnomocnika, a zgodnie z art. 67 § 5 p.p.s.a. jeżeli strona ustanowiła pełnomocnika, pisma należy doręczać pełnomocnikowi. Należało zatem uznać, że w niniejszej sprawie Sąd prawidłowo wezwał pełnomocnika wnoszącego skargę do usunięcia braku formalnego skargi i po bezskutecznym upływie terminu do wykonania wezwania zmuszony był odrzucić skargę, nie wzywając uprzednio strony do jej podpisania (por. m.in. postanowienia NSA: z 25 października 2010 r., sygn. akt I FSK 916/10; z 13 marca 2012 r., sygn. akt I FSK 628/11; z 11 lutego 2014 r., sygn. akt II GSK 138/14; z 12 czerwca 2014 r., sygn. akt I FSK 426/14; z 14 października 2014 r., sygn. akt II GSK 2009/14; z 17 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1509/14; z 17 listopada 2014 r., sygn. akt I FSK 1505/14; z 22 kwietnia 2015 r., sygn. akt II OSK 825/15; z 9 lutego 2018 r., sygn. akt I OZ 103/18, orzeczenia publ. CBOSA). W ocenie Sądu, bez wpływu na treść rozstrzygnięcia, pozostaje ponadto okoliczność ustanowienia w toku postępowania nowego pełnomocnika strony skarżącej i złożenia przez niego pełnomocnictwa upoważniającego do działania w imieniu strony skarżącej w postępowaniu sądowoadministracyjny. Powyższe nie konwaliduje braku formalnego skargi w postaci braku pełnomocnictwa na etapie wniesienia skargi. Pełnomocnictwo to nie zostało udzielone osobie, która podpisała i wniosła skargę. Sąd nie miał zatem możliwości oceny prawidłowości wniesienia skargi. Mając na uwadze powyższe, z mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzeczono jak w sentencji. O zwrocie uiszczonego wpisu od skargi orzeczono na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a.