II SA/Wa 1489/08

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Wojciech Wiktorowski po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku H. K. z dnia 9 listopada 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w sprawie ze skargi H. K. na decyzję Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej z dnia [...] sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie opróżnienia lokalu mieszkalnego postanawia: -przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych- UZASADNIENIE H. K. wnioskiem z dnia 9 listopada 2008 r., uzupełnionym dodatkowym oświadczeniem z dnia 26 listopada 2008 r., zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Z treści wniosku oraz ww. oświadczenia wynika, iż dochód miesięczny w samodzielnie prowadzonym gospodarstwie domowym skarżącej sprowadza się do kwoty 1230,47 zł brutto (1030,73 netto). Na dochód ten składa się kwota przyznanej jej renty rodzinnej. W uzasadnieniu wniosku skarżąca oświadczyła, że ww. świadczenie pozwala jej tylko na częściowe pokrycie podstawowych, bieżących wydatków. Podała, że po odliczeniu stałych miesięcznych kosztów utrzymania i leczenia do jej dyspozycji pozostaje kwota wynosząca zaledwie 349,85 zł i w związku z powyższym zmuszona jest korzystać z pomocy finansowej swoich córek. Powyższą informację skarżąca uzupełniła, na wezwanie Sądu z dnia 18 listopada 2008 r., składając do akt sprawy, dodatkowe oświadczenie. Wyjaśniła w nim, że koszty zastępstwa prawnego w niniejszej sprawie pokrywa w całości jej córka, a konstrukcja rubryki 12 wzoru formularza wniosku nie pozwoliła jej na wcześniejsze zamieszczenie w tym zakresie stosownej informacji. W myśl zaś art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.; dalej powoływana jako ppsa), prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Zdaniem Sądu, ustalona w niniejszej sprawie sytuacja materialna skarżącej, w której wolna do jej dyspozycji (po odliczeniu niezbędnych kosztów utrzymania) kwota pieniężna wynosi każdorazowo mniej niż 400 zł netto, nie pozwala jej na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku dla jej koniecznego utrzymania. W związku z tym należy uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące Sąd do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 oraz art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, postanowiono jak w sentencji.