I GZ 428/18

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Henryk Wach po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 26 września 2018 r. sygn. akt III SA/Po 349/12 w zakresie odrzucenia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 8 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Dyrektora Wielkopolskiego Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa w Poznaniu z dnia [...] lutego 2015 r. nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do usunięcia braków formalnych wniosku o przyznanie pomocy finansowej z tytułu wspierania gospodarowania na obszarach górskich i innych obszarach o niekorzystnych warunkach gospodarowania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu postanowieniem z dnia 26 września 2018 r., sygn. akt III SA/Po 349/15, odrzucił zażalenia R. P. na postanowienie tego Sądu z dnia 8 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi. W uzasadnieniu Sąd I instancji wskazał, że R. P. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu zażalenie na postanowienie Sądu z dnia 8 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi wraz z wnioskiem o prawo pomocy i wnioskiem o przywrócenie terminu do dokonania tej czynności procesowej. Starszy referendarz sądowy zarządzeniem z dnia 14 marca 2017 r. pozostawił wniosek o prawo pomocy bez rozpoznania. Następnie postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu na powyższe zarządzenie z dnia 14 marca 2017 r. Postanowieniem z dnia 17 maja 2017 r. Sąd odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 8 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi. Pismem z dnia 8 czerwca 2017 r. skarżący wniósł zażalenia na oba postanowienia z dnia 17 maja 2017 r. wraz z wnioskiem o prawo pomocy. Starszy referendarz sądowy postanowieniem z dnia 8 sierpnia 2017 r. odmówił przyznania prawa pomocy. Sąd postanowieniem z dnia 13 września 2017 r. również odmówił przyznania prawa pomocy. NSA postanowieniem z dnia 31 października 2017 r. oddalił zażalenie strony na powyższe postanowienie Sądu. Z tego względu wezwano skarżącego zarządzeniami z dnia 7 grudnia 2017 r. do uiszczenia wpisu od obu zażaleń w kwocie 100 zł w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia zażaleń. Skarżący wniósł zażalenia na zarządzenia Sądu wzywające do uiszczenia wpisów. NSA postanowieniami z dnia 6 lutego 2018 r. oddalił zażalenia na powyższe zarządzenia Sądu. Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2018 r. wezwano skarżącego do wykonania prawomocnych zarządzeń z 7 grudnia 2017 r. o wezwaniu do uiszczenia wpisu od zażaleń – w terminie 7 dni – pod rygorem odrzucenia zażaleń. Wezwania zostały doręczone skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2018 r. W wyznaczonym terminie 7 dni skarżący nie uiścił wymaganego wpisu od obu zażaleń. Sąd w postanowieniu z dnia 23 maja 2018 r., orzekł, że z powodu nieuiszczenia w terminie wpisów od obu zażaleń na dwa postanowienia Sądu z dnia 17 maja 2017 r. podlegały one odrzuceniu. NSA postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GZ 257/18 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie WSA w Poznaniu z dnia 23 maja 2018 r. Z tego względu należało uznać, że zażalenie z dnia 3 kwietnia 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 8 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi zostało wniesione po terminie, wobec czego orzeczono o jego odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. t. j., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.). Zażalenie na ww. postanowienie WSA z 26 września 2018 r. złożył R. P., wnosząc o jego uchylenie jako niezgodnego ze stanem faktycznym i prawnym oraz budzącego niezadowolenie strony skarżącej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. W sprawie stan faktyczny w zakresie nieopłacenia przez skarżącego zażaleń na postanowienia WSA w Poznaniu z dnia 17 maja 2017 r. – o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia sprzeciwu na zarządzenie referendarza sądowego z dnia 14 marca 2017 r. oraz o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Sądu z dnia 8 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi – nie budzi wątpliwości. Zarządzeniem z dnia 16 kwietnia 2018 r. skarżący został (ponownie) wezwany do uiszczenia wpisów od zażaleń – w terminie 7 dni pod rygorem ich odrzucenia. Wezwania wykonujące ww. zarządzenie zostały doręczone skarżącemu w dniu 19 kwietnia 2018 r., zatem termin do uiszczenia wpisów upłynął w dniu 26 kwietnia 2018 r. W tym czasie skarżący nie uiścił wymaganej kwoty. Nie został także zwolniony od ponoszenia kosztów sądowych. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z 10 sierpnia 2018 r., sygn. akt I GZ 257/18 oddalił zażalenie skarżącego na postanowienie Sądu I instancji z 23 maja 2018 r. o odrzuceniu zażaleń. W związku z tym prawidłowo Sąd I instancji uznał, że zażalenie z dnia 3 kwietnia 2017 r. na postanowienie Sądu z dnia 8 marca 2017 r. o odrzuceniu skargi zostało wniesione po terminie, wobec czego orzeczono o jego odrzuceniu na podstawie art. 178 w zw. z art. 197 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2017 r. t. j., poz. 1369, dalej: p.p.s.a.). Wbrew temu co podnosi się w zażaleniu skarżący nie działał zgodnie z prawem bowiem nie dochował ustawowego terminu 7 dni do zaskarżenia postanowienia o odrzuceniu skargi, wskazanego w art. 194 § 2 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.