II FSK 3390/13
Административные суды2013-12-12
Номер дела
II FSK 3390/13
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2013-12-12
Тип
Postanowienie NSA
Судьи
Jerzy Rypina
Резолютивная часть
Oddalono skargę kasacyjną
Текст решения
SENTENCJA
Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA : Jerzy Rypina po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej sprawy ze skargi kasacyjnej U. G. i Z. G. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Szczecinie z dnia 2 sierpnia 2013 r. sygn. akt I SA/Sz 545/13 w sprawie ze skargi U. G. i Z. G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 30 lipca 2008 r., nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości za 2005 r. postanawia: oddalić skargę kasacyjną.
UZASADNIENIE
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie (dalej: WSA), postanowieniem z dnia 2 sierpnia 2013 r., sygn. akt I SA/Sz 545/13, odrzucił skargę o wznowienie postępowania U. G. i Z. G. (dalej jako: "skarżący") w sprawie zakończonej wyrokiem tegoż Sądu z dnia z dnia 19 listopada 2009 r. oddalającym skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w Szczecinie z dnia 30 lipca 2008 roku, nr [...] w przedmiocie podatku od nieruchomości. Podstawą prawną powyższego orzeczenia Sądu I instancji był art. 280 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. określanej dalej: "p.p.s.a"), W uzasadnieniu Sąd pierwszej instancji wskazując na regulację art. 271, art. 272, art. 273 i art. 274 p.p.s.a. tj. na podstawy uzasadniające wznowienie postępowania i wywiódł, iż w rozpoznawanej sprawie, żadna z tych podstaw nie została wykazana.
Wnosząc do Naczelnego Sądu Administracyjnego skargę kasacyjną od powyższego postanowienia WSA, skarżący zarzucili WSA naruszenie przepisów postępowania które miało istotny wpływ na wynik sprawy, a mianowicie art. 273 § 2 p.p.s.a. poprzez jego niezastosowanie. W uzasadnieniu skargi małżonkowie G. wskazują, iż w sporządzonej skardze o wznowienie postępowania powołali się na wykrycie takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik sprawy.
Wobec powyższego wnoszono o uchylenie zaskarżonego postanowienia w całości i przekazanie sprawy WSA do ponownego rozpoznania.
Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje:
Skarga kasacyjna nie zasługuje na uwzględnienie.
Na wstępie należy zaznaczyć, że zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale dotyczącym wznowienia postępowania - Dział VII ustawy - można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Szczegółowe przesłanki wznowienia postępowania zostały wyczerpująco wymienione w art. 271 do art. 273 p.p.s.a. Znaczenie instytucji wznowienia postępowania sprowadza się do stworzenia możliwości ponownego rozpatrzenia i rozstrzygnięcia sprawy zakończonej już prawomocnym orzeczeniem sądu, o ile zachodzą enumeratywnie wyliczone w ustawie przyczyny wznowienia postępowania. Zgodnie zaś z art. 280 p.p.s.a., Sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Trzeba przy tym zaznaczyć, że celem badania, o którym mowa w art. 280 p.p.s.a., jest stwierdzenie, czy spełnione zostały warunki, które umożliwiają rozpoznanie skargi o wznowienie postępowania. Podstawą tej oceny są w zasadzie twierdzenia zawarte w skardze. Na tym etapie bada się zatem dopuszczalność skargi. Wynikiem zaś tego badania jest odrzucenie skargi bądź wyznaczenie rozprawy (por. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz pod red. prof. R. Hausera i prof. M. Wierzbowskiego, Wydawnictwo C.H.BECK, Warszawa 2011, str. 900, 905-906; Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Komentarz, J. P. Tarno, Wyd. 4., Lexis Nexis, Warszawa 2010, str. 628).
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny za niezasadny uznaje wywiedziony przez skarżących zarzut naruszenia art. 273 § 2 p.p.s.a. należy bowiem stwierdzić, że WSA właściwie zbadał i ocenił brak zaistnienia podstaw do wznowienia postępowania w niniejszej sprawie, a co za tym idzie słusznie odrzucił skargę o wznowienie postępowania wniesioną przez skarżących.
Jak trafnie bowiem wskazał WSA w uzasadnieniu zaskarżonego wyroku, we wniosku o wznowienie postępowania skarżący w istocie domagają się wyciągnięcia przez Sąd odmiennych wniosków na podstawie tych samych dokumentów. W ocenie Naczelnego Sądu Administracyjnego argumenty przywoływane przez skarżących nie wyczerpują przesłanki wznowienia określonej w art. 273 § 2 tj. późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogłyby mieć wpływ na wynik spawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu, ani też żadnej innej ustawowej podstawy wznowienia. Zauważyć przy tym należy, iż skarżący wraz z wnioskiem o wznowienie złożyli pismo Starostwa Powiatowego w M. zatytułowane: "zawiadomienie o zmianach w ewidencji gruntów i budynków", a datowane na 25 stycznia 2007 r. Przyjąć zatem należy, iż w dacie wyrokowania przez Sąd tj. 19 listopada 2009 r. skarżący posiadali wiedzę o zmianach wprowadzonych w ewidencji (punkt 4 zaświadczenia). Zatem niezasadny jest zarzut skargi kasacyjnej jakoby strona skarżąca wiedzę o okolicznościach na których opiera skargę o wznowienie powzięła już po zakończeniu poprzedniego postępowania.
Reasumując ocena wskazanej przez skarżących przesłanki wznowienia postępowania dokonana przez WSA była prawidłowa, a okoliczności powołane w skardze kasacyjnej nie podważyły jej. W konsekwencji uznać należy, że zaskarżone postanowienie odpowiada prawu.
Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.