II SA/Bd 712/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Małgorzata Włodarska po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. S. oraz S. S. na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego postanawia odrzucić skargę wobec S. S. UZASADNIENIE Pismem z dnia 16 lipca 2009 r., J. i S. S. złożyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy skargę na decyzję [...] Inspektora Nadzoru Budowlanego w [...] z dnia [...] czerwca 2009 r. Nr [...] w przedmiocie doprowadzenia obiektu do stanu poprzedniego. Jak wynika z analizy znajdującego się pod skargą podpisu, złożony on został przez jedną tylko osobę – raz w postaci pełnego podpisu, a raz w postaci parafy. Zgodnie z art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270; ze zm.), skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym, a ponadto zawierać wskazanie zaskarżonej decyzji, postanowienia, innego aktu lub czynności, oznaczenie organu, którego działania lub bezczynności skarga dotyczy oraz określenie naruszenia prawa lub interesu prawnego. Wymogi formalne każdego pisma strony określone zostały szczegółowo w art. 46 § 1 cytowanej ustawy. Zatem, przepis art. 46 § 1 pkt 4 ww. ustawy stanowi, iż każde pismo strony powinno zawierać podpis strony, albo jej przedstawiciela ustawowego lub pełnomocnika. Jeżeli pismo wnoszone jest przez większą ilość osób, konieczne jest aby podpisane było osobno przez każdą z nich. Wobec powyższego, zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 12 sierpnia 2009 r., skarżący S. S. wezwany został do usunięcia braku formalnego skargi poprzez jej podpisanie, w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na powyższe wezwanie skarżący wniósł w przewidzianym dla uzupełnienia braku terminie pismo, w którym oświadczył, iż "uzupełnia braki formalne skargi poprzez jej podpisanie", opatrując je własnoręcznym podpisem. Powyższego pisma nie można jednak potraktować, jak pisma uzupełniającego brak formalny skargi i dającego możliwość nadania jej biegu procesowego. Własnoręczny podpis nadaje moc pismu, pod którym został złożony. Aby zatem uznać, że skarga z dnia 16 lipca 2009r. sygnowana jest przez obie wnoszące je osoby, pod treścią widnieć musiałyby podpisy zarówno J., jak i S. S. Podpis złożony przez S. S. nadaje moc jego pismu 31 sierpnia 2009r. i mimo, iż treść tego pisma nie budzi wątpliwości, dla zachowania warunków formalnych skarżący winien był nadesłać egzemplarz skargi z dnia 16 lipca 2009r., w identycznej treści, opatrzony własnym podpisem. Koniecznym bowiem warunkiem pisma strony jest umieszczenie na tym piśmie podpisu osoby, która to pismo wnosi. Podpis – definiowany w rozumieniu art. 78 kodeksu cywilnego, musi być podpisem własnoręcznym, za to nie musi być podpisem czytelnym. Nie jest ponadto wymagane, aby dokument stanowiący oświadczenie woli osoby go podpisującej, został przez nią samą sporządzony, bądź też był sporządzony odręcznie. Z uwagi na wskazane wyżej okoliczności uznać należy, iż skarga wniesiona została jedynie przez J. S. w związku z czym Sąd, na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł, jak w sentencji postanowienia.