I OZ 672/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Lech po rozpoznaniu w dniu 11 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia M. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 36/08 o umorzeniu postępowania sądowego w sprawie ze skargi M. K. na bezczynność Prezydenta [...] W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego postanawia odrzucić zażalenie. UZASADNIENIE M. K. w dniu 29 stycznia 2008 r. złożył skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na bezczynność Prezydenta [...] W. w przedmiocie rozpatrzenia wniosku o przyznanie prawa użytkowania wieczystego nieruchomości położonej w W. przy ul. [...] (obecnie [...] oraz [...]). W odpowiedzi na skargę Prezydent [...] W. wniósł o umorzenie postępowania wobec wydania przez niego w dniu [...] decyzji nr [...], odmawiającej skarżącemu ustanowienia prawa użytkowania wieczystego do wyżej wskazanej nieruchomości. Postanowieniem z dnia 9 czerwca 2008 r., sygn. akt I SAB/Wa 36/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie umorzył postępowanie sądowe. W uzasadnieniu postanowienia Sąd odniósł się do wniosku skarżącego o zasądzenie kosztów i wskazał, że stosownie do brzmienia art. 200 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), sąd zasądzi na rzecz skarżącego koszty postępowania w razie uwzględnienia skargi, która to sytuacja nie występuje w rozpoznawanej sprawie. Na to postanowienie M. K. złożył zażalenie, wskazując, że na podstawie art. 201 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, należy mu się zwrot kosztów. Skarżący podniósł także, iż chociaż w sentencji zaskarżonego postanowienia nie ma punktu o odmowie przyznania mu zwrotu kosztów, dlatego też, w ocenie skarżącego, nie przysługiwało mu uzupełnienie przedmiotowego postanowienia w trybie art. 157 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, bowiem w istocie byłoby to żądanie zmiany, a nie uzupełnienia postanowienia. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zgodnie z art. 157 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, strona może w ciągu czternastu dni od doręczenia wyroku z urzędu – a gdy wyroku nie doręcza się stronie, od dnia ogłoszenia – zgłosić wniosek o uzupełnienie wyroku, jeżeli sąd nie orzekł o całości skargi albo nie zamieścił w wyroku dodatkowego orzeczenia, które według przepisów ustawy powinien był zamieścić z urzędu. Natomiast w myśl art. 166 wskazanej ustawy, do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Zaskarżone w niniejszej sprawie postanowienie nie zawiera rozstrzygnięcia w przedmiocie kosztów postępowania. Naczelny Sąd Administracyjny pragnie w tym miejscu podkreślić, że z regulacji prawnej zawartej w art. 209 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wynika, że uzupełnienie wyroku co do zwrotu kosztów postępowania może nastąpić poprzez zgłoszenie wniosku przez stronę, pod warunkiem, że orzeczenie o tych kosztach nie znalazło się w wyroku. Jednak w przypadku gdy Sąd zamieści w wyroku dodatkowe orzeczenie odnośnie zwrotu kosztów postępowania, to weryfikacja tego orzeczenia będzie możliwa wyłącznie w drodze zażalenia, jeżeli strona nie składa skargi kasacyjnej, a nie wniosku o uzupełnienie wyroku. Uzupełnienie orzeczenia w przedmiocie kosztów postępowania następuje bowiem tylko w tych wypadkach, w których sąd nie orzekł o kosztach, mimo że strona zażądała we właściwym czasie ich przyznania. Jeżeli natomiast sąd orzekł o nich w jakimś zakresie, np. zasądził koszty postępowania, lecz w mniejszym rozmiarze niż żądała strona , przysługuje jej na to postanowienie zażalenie, które nie przysługiwałoby, jeżeli sąd w ogóle nie wypowiedziałby się w orzeczeniu o kosztach postępowania. Nie można bowiem zaskarżyć orzeczenia, które nie istnieje, co uczynił skarżący w niniejszej sprawie. Natomiast zawarcie przez Sąd w uzasadnieniu postanowienia motywów niezasądzenia kosztów postępowania, nie zamykało skarżącemu drogi do żądania uzupełnienia postanowienia dotyczącego zasądzenia tych kosztów. Mając powyższe na uwadze, Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 180 w związku z art. 197 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, postanowił, jak w sentencji. .