II OZ 1194/07

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 30 listopada 2007 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia B. B. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 10 sierpnia 2007 r., sygn. akt VII SA/Wa 1206/07 w zakresie odmowy wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...]., zn. [...] w sprawie ze skargi B. B. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...], nr [...] w przedmiocie nakazu rozbiórki budynku gospodarczego postanawia: uchylić zaskarżone postanowienie UZASADNIENIE W skardze z dnia 30 maja 2007 r. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] nr [...] B. B., na podstawie art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a., wniósł o wstrzymanie wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...], nr [...], zn. [...], którą nakazano wykonanie rozbiórki budynku gospodarczego wybudowanego bez pozwolenia na budowę na działce nr [...] w [....] gm. Z. przy granicy działki, podnosząc że rozbiórka budynku spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Postanowieniem z dnia 10 sierpnia 2007 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odmówi wstrzymania wykonania decyzji Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Z. z dnia [...], zn. [...], stwierdzając w uzasadnieniu, że skarżący "ograniczył się jedynie do przytoczenia treści przepisu art. 61 § 3 p.p.s.a." nie wykazując, że niebezpieczeństwo wystąpienia znacznej szkody czy trudnych do odwrócenia skutków rzeczywiście istnieje, co uzasadniało odmowę wstrzymania wykonania decyzji, skoro to na wnioskującym spoczywa ciężar wykazania okoliczności uzasadniających wniosek. W zażaleniu na to postanowienie wniesionym pismem z dnia 3 września 2007 r. skarżący ponownie podkreślił, że wykonanie rozbiórki budynku spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i spowoduje trudne do odwrócenia skutki, ponieważ z powodów finansowych nie będzie w stanie ponownie go wybudować, a ponadto wykonanie decyzji może spowodować uszkodzenie budynku inwentarskiego, z którym objęty decyzją budynek ma wspólną ścianę. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Na wstępie zauważyć należy, że zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji został oparty na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., a zatem z początku skierowany był do organu, który wydał decyzję. Z uwagi na to, że wniosek ten nie został przez organ rozpoznany, a zawarty został w skardze do sądu administracyjnego, nie zachodziły przeszkody do jego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie. Zażalenie oparte jest na usprawiedliwionych podstawach, dlatego zaskarżone postanowienie należało uchylić. Zgodnie z art. 61 § 1 p.p.s.a., wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd może jednak na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności przez Sąd może zatem nastąpić wyłącznie na wniosek skarżącego, co prowadzi do oczywistej konkluzji, że Sąd nie jest zobowiązany z urzędu do wskazania przesłanek wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. To na wnioskodawcy spoczywa obowiązek przedstawienia okoliczności, które pozwolą sądowi na dokonanie oceny, czy spełnione są przesłanki uzasadniające wstrzymanie wykonania aktu lub czynności. W niniejszej sprawie nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem Sądu I instancji, że B. B. okoliczności takich nie wskazał. Zawarty w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji organu I instancji był skierowany do organu na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., który to przepis nie wymaga wskazania niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał zaś, iż budynek wykorzystywany jest do zabezpieczenia maszyn rolniczych oraz płodów rolnych przed warunkami atmosferycznymi, a jego rodzina uzyskuje niski dochód, co bez wątpienia mogłoby stanowić przeszkodę w odwróceniu skutków wykonania decyzji, jeżeli w wyniku rozpoznania skargi okazałoby się, że decyzja ta podlega uchyleniu. Z uwagi na fakt, że wniosek skierowany był na podstawie art. 61 § 2 pkt 1 p.p.s.a., a okoliczności wskazane przez skarżącego były zdaniem Sądu niewystarczające do oceny, czy zachodzą przesłanki wstrzymania wykonania decyzji, Sąd powinien poinformować skarżącego o konieczności złożenia wniosku, opartego na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Wskazać jednak należy, że wykonanie decyzji nakazującej rozbiórkę z reguły powoduje uszczerbek majątkowy, który może stanowić znaczną szkodę w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Pomimo, że uzasadnienie wniosku skarżącego jest lakoniczne, nie można stwierdzić, że skarżący nie wskazał jakichkolwiek okoliczności uzasadniających jego wniosek, jak przyjął Sąd I instancji. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 185 § 1 w zw. z art.197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.