II OZ 1139/10

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Małgorzata Dałkowska-Szary po rozpoznaniu w dniu 18 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia K. B. – L. i J. L. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1621/09 w przedmiocie oddalenia wniosku o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku w sprawie ze skargi K. B. – L. i J. L. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w K. z dnia (...) września 2009 r., nr (...) w przedmiocie odmowy ustalenia warunków zabudowy postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie postanowieniem z dnia 10 września 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1621/09, oddalił wniosek K. B. – L. i J. L. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1621/09. Z uzasadnienia ww. postanowienia wynika, że pismem z dnia 12 lipca 2010 r. J. L. i K. B. – L. wystąpili do Sądu o "przekazanie sentencji" wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r. Przesyłka z odpisem sentencji wyroku została ekspediowana w dniu 21 lipca 2010 r. W dniu 28 lipca 2010 r. do Sądu wpłynął wniosek skarżących J. L. i K. B. – L. o przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r. Jednocześnie w tym samym piśmie skarżący zawarli wniosek o sporządzenie uzasadnienia powyższego wyroku. W uzasadnieniu powyższego wniosku wskazano, że skarżący byli przekonani – jako ludzie w podeszłym wieku i nieobeznani z niuansami języka prawniczego - że sentencja wyroku będzie zawierać także uzasadnienie wyroku. WSA w Krakowie w uzasadnieniu postanowienia z 10 września 2010 r., którym oddalił ww. wniosek o przywrócenie terminu stwierdził, że okoliczność, na którą powołują się wnioskodawcy, nie stanowi podstawy do zastosowania art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej: p.p.s.a.). Sąd ten podkreślił, że o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli skarżącego i nie dającej się przezwyciężyć. Przekonanie skarżących, że sentencja wyroku obejmuje również jego uzasadnienie nie ma charakteru przeszkody charakteryzującej się wymienionymi wyżej cechami i w związku z tym nie może być traktowane jako niezawiniona okoliczność uzasadniająca przywrócenie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku. Sąd podkreślił, że skarżący brali udział w rozprawie poprzedzającej wydanie wyroku w dniu 9 lipca 2010 r. w sprawie o sygn. akt: II SA/Kr 1621/09, a po ogłoszeniu wyroku zostali pouczeni m.in. o tym, że uzasadnienie pisemne wyroku zostanie im doręczone na ich wniosek złożony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Nie można zatem przyjąć, że skarżący w jakikolwiek przez siebie niezawiniony sposób zostali wprowadzeni w błąd lub w sposób niejasny zostali poinformowani o trybie uzyskania pisemnych motywów rozstrzygnięcia. WSA stwierdził ponadto, że podnoszona okoliczność wieku skarżących i "nieobeznania z niuansami języka prawniczego" nie ma w tej sytuacji znaczenia, a z całokształtu dokumentacji i pism procesowych składanych przez skarżących w toku postępowania wynika, że są oni osobami, w stosunku do których nie można przyjąć, że nie są w stanie ze względu na wiek i brak wiedzy prawniczej odpowiednio bronić swoich praw i interesów w postępowaniu sądowym. Sąd ten nie miał również podstaw do przyjęcia, że pismo z dnia 12 lipca 2010 r. obejmowało wniosek o sporządzenie uzasadnienia wyroku, gdyż w żaden sposób nie wynika to z treści tego pisma. Uczestnikom postępowania przysługuje prawo żądania odpisów z akt sprawy również samych sentencji wyroków bez uzasadnienia i wielokrotnie takie wnioski są składane w sprawach sądowoadministracyjnych. W zażaleniu na powyższe orzeczenie J. L. i K. B. – L. zarzucili zaskarżonemu postanowieniu naruszenie art. 140 § 1 p.p.s.a. przez nieskuteczne pouczenie o przysługujących im środkach odwoławczych jak i sposobie ich wniesienia, co w konsekwencji spowodowało błąd w ustaleniach faktycznych przyjętych za podstawę zaskarżonego orzeczenia i mający wpływ na jego treść, a polegający na wadliwym przyjęciu, iż po ogłoszeniu wyroku w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1621/09 w sposób skuteczny zostali pouczeniu o przysługujących im środkach odwoławczych, jak i o sposobie i terminie ich wniesienia. W uzasadnieniu zażalenia skarżący wskazali, że ich wniosek z 12 lipca 2010 r. o przekazanie sentencji ww. wyroku WSA w Krakowie z 9 lipca 2010 r. był w zamyśle wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia tego wyroku. Odnosząc się do zarzutu naruszenia art. 140 § 1 p.p.s.a. skarżący wskazali, że owszem udzielenie wskazówek co do sposobów i terminów wniesienia środka odwoławczego miało miejsce w niniejszej sprawie, jednak było ono nieskuteczne z uwagi na poważną wadę słuchu obu skarżących, na dowód czego do zażalenia załączono zaświadczenia z badania słuchu skarżących, oraz z uwagi na ich podeszły wiek. Ponadto skarżący wskazali, że w istocie nie uchybili terminom a jedynie treści wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku co ich zdaniem wskazuje jednoznacznie, iż dochowali należytej staranności . W oparciu o powyższe zarzuty skarżący wnieśli o zmianę zaskarżonego postanowienia poprzez przywrócenie terminu do sporządzenia uzasadnienia ww. wyroku WSA w Krakowie z dnia 9 lipca 2010 r., ewentualnie o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przekazania sprawy do ponownego rozpoznania. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie ma usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z treścią art. 87 § 2 p.p.s.a., we wniosku o przywrócenie terminu wnoszący zobowiązany jest uprawdopodobnić okoliczności, które wskazują na brak jego winy w uchybieniu terminowi. Brak winy jako przesłanka zasadności wniosku o przywrócenie terminu polega na dopełnieniu obowiązku maksymalnej w danych warunkach staranności przy dokonywaniu czynności procesowej. Do sądu należy ocena, czy uprawdopodobnienie braku winy nastąpiło czy nie. Sąd nie jest związany twierdzeniami wniosku, gdyż istota uprawdopodobnienia sprowadza się do przekonania sądu o przynajmniej prawdopodobieństwie zaistnienia okoliczności mających wpływ na brak winy w uchybieniu terminu. Brak winy powinien być więc oceniany przy uwzględnieniu wszelkich okoliczności konkretnej sprawy. W niniejszej sprawie do uchybienia terminu doszło na skutek złożenia wniosku o przekazanie sentencji wyroku zamiast wniosku o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku. Zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego trafnie Sąd I instancji przyjął, że uchybienie terminowi do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku WSA z dnia 9 lipca 2010 r., sygn. akt II SA/Kr 1621/09, nie nastąpiło bez winy skarżących. Z treści wniosku wynika jednoznacznie, że skarżący domagają się doręczenia sentencji wyroku a nie sentencji wraz z uzasadnieniem. Błędne przeświadczenie skarżących, że wniosek o doręczenie sentencji wyroku jest również wnioskiem o sporządzenie i doręczenie uzasadnienia wyroku nie jest okolicznością wskazującą na brak winy w uchybieniu terminu. Odnośnie zarzutu naruszenia art. 140 § 1 p.p.s.a. stwierdzić należy, że w niniejszej sprawie do takiego naruszenia nie doszło. Z akt sprawy wynika, że sędzia przewodniczący w sposób prawidłowy pouczył skarżących obecnych osobiście na rozprawie w dniu 9 lipca 2010 r. w sprawie o sygn. akt II SA/Kr 1621/09, m.in. o tym, że uzasadnienie pisemne ogłoszonego wyroku zostanie im doręczone na ich wniosek zgłoszony w terminie 7 dni od dnia ogłoszenia wyroku. Podkreślić w tym miejscu należy, że jeżeli skarżący niedosłyszeli pouczenia lub mieli wątpliwości co do jego treści to mogli zasięgnąć w Sądzie dodatkowych informacji, czego nie zrobili i co zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego świadczy o braku należytej staranności w prowadzeniu własnych spraw. Ponadto w zawiadomieniu o rozprawie doręczonym zarówno K. B. – L. jak i J. L. znajdowało się pouczenie, że uzasadnienie wyroku oddalającego skargę jest doręczane na wniosek złożony w terminie 7 dni od daty ogłoszenia wyroku. W związku z powyższym, zdaniem Naczelnego Sądu Administracyjnego, skarżący nie uprawdopodobnili, iż w rozumieniu art. 87 § 2 p.p.s.a. uchybienie terminu do złożenia wniosku o sporządzenie uzasadnienia wyroku było przez nich niezawinione. Mając to na uwadze, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 p.p.s.a., orzeczono jak w sentencji.