Ppolska.starec← UrzadnikВойти

I SA/Gd 614/08

Административные суды2008-10-20
Номер дела
I SA/Gd 614/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Дата решения
2008-10-20
Тип
Postanowienie WSA w Gdańsku

Судьи

Alicja Stępień

Резолютивная часть

Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Dnia 20 października 2008 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Alicja Stępień po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 roku na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J.G. na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...], nr [...] w przedmiocie płatności do gruntów rolnych p o s t a n a w i a: odrzucić skargę UZASADNIENIE Pismem z dnia 12 sierpnia 2008 r. J.G. wniósł skargę na decyzję Dyrektora Oddziału Regionalnego ARiMR z dnia [...], w przedmiocie odmowy przyznania płatności do gruntów rolnych. Zarządzeniem z dnia 9 września 2008 r. skarżący został wezwany do usunięcia braków formalnych skargi poprzez podanie wartości przedmiotu zaskarżenia z pouczeniem, że nie uzupełnienie braków w zakreślonym terminie 7 dni od doręczenia zarządzenia, skutkować będzie odrzuceniem skargi. Przesyłka zawierająca wezwanie została doręczona skarżącemu w dniu 18 września 2008 roku. Zakreślony siedmiodniowy termin upłynął bezskutecznie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, gdy w wyznaczonym terminie nie uzupełniono jej braków formalnych. Stosownie do § 3 art. 58 - sąd odrzuca skargę postanowieniem. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie skarżący został wezwany do uzupełnienia braków formalnych skargi wskazanych w zarządzeniu z dnia 9 września 2008 r. i pouczony o skutkach nie zastosowania się do tego wezwania. Pomimo doręczenia odpisu ww. zarządzenia w dniu 18 września 2008 r. (vide zwrotne poświadczenie odbioru przesyłki k.15), skarżący nie uzupełnił braków formalnych skargi w zakreślonym terminie, który upływał z dniem 25 września 2008 r. W związku z powyższym Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.