Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II OZ 460/22

Административные суды2022-08-25
Номер дела
II OZ 460/22
Суд
Naczelny Sąd Administracyjny
Дата решения
2022-08-25
Тип
Postanowienie NSA

Судьи

Marzenna Linska - Wawrzon

Резолютивная часть

Oddalono zażalenie

Текст решения

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Marzenna Linska-Wawrzon po rozpoznaniu w dniu 25 sierpnia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia A. W. i T. W. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 31 marca 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 205/22 odrzucające skargę A. W. i T. W. na decyzję Wojewody M. z dnia 22 października 2021 r. nr ... w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie budowy obiektu postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowieniem z dnia 31 marca 2022 r. sygn. akt VII SA/Wa 205/22, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz.U. z 2022 r. poz. 329, dalej: "p.p.s.a."), odrzucił skargę A. W. i T. W. na decyzję Wojewody M. z dnia 22 października 2021 r. nr ... w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie budowy. W uzasadnieniu postanowienia Sąd wskazał, że skarżący wnieśli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na decyzję Wojewody M. z dnia 22 października 2021 r. w przedmiocie zgłoszenia sprzeciwu w sprawie budowy polegającej na postawieniu ruchomego garażu bez fundamentu (przenośny) o objętości poniżej 19 m2 w ilości szt. 9 na działce o nr ewid. ... w O. przy ul. gen. R., objętych zgłoszeniem z dnia 16 lipca 2021 r. Zaskarżona decyzja Wojewody M. z 22 października 2021 r. została doręczona skarżącym w dniu 8 listopada 2021 r. W dniu 14 stycznia 2022 r., w placówce publicznego operatora pocztowego, skarżący nadali przesyłkę do organu drugiej instancji, zawierającą ww. skargę. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie wskazał, że termin do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego reguluje art. 53 § 1 p.p.s.a., zgodnie z którym skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Zgodnie natomiast z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę po upływie terminu do jej wniesienia. Odrzucenie skargi może nastąpić na posiedzeniu niejawnym (art. 58 § 3 p.p.s.a.). Zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącym 8 listopada 2021 r. Termin do wniesienia skargi zaczął swój bieg 9 listopada 2021 r., a zakończył 8 grudnia 2021 r. Skargę na powyższą decyzję skarżący wnieśli dopiero 14 stycznia 2022 r., a więc z uchybieniem trzydziestodniowego terminu. Sąd podkreślił, że w zaskarżonej decyzji skarżący zostali w sposób prawidłowy pouczeni o prawie, terminie i trybie wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Pomimo tego, strona skarżąca wniosła skargę po upływie trzydziestodniowego terminu ustawowego. Sąd Wojewódzki wyjaśnił również, że w aktach administracyjnych organu drugiej instancji znajdują się pisma skarżących z 14 stycznia 2022 r. i 31 stycznia 2022 r., w których wyjaśniono okoliczności wniesienia skargi po terminie. Pisma nie stanowią jednak wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż zaadresowane zostały bezpośrednio do organu – Wojewody M. i zawierają wyłącznie wnioski skierowane do organu o przekazanie skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 w zw. z art. 58 § 3 p.p.s.a., Sąd odrzucił skargę. Skarżący pismem z dnia 13 maja 2022 r. wnieśli zażalenie na powyższe postanowienie Sądu z dnia 31 marca 2022 r., zarzucając błędne ustalenie faktów związanych z wniesioną skargą, a mianowicie że skarga na decyzję Wojewody M. została wniesiona w dniu 14 stycznia 2022 r., podczas gdy skarga została nadana 6 grudnia 2021 r. (z zachowaniem ustawowego terminu), co znajduje potwierdzenie w materiale sprawy. Wobec powyższego skarżący wnieśli o uchylenie zaskarżonego postanowienia i przyjęcie do rozpoznania wniesionej skargi. W uzasadnieniu zażalenia podniesiono, że skarżący wnieśli skargę w ustawowym terminie, za pośrednictwem operatora pocztowego - Poczty Polskiej. Wskazano również, że na zaadresowanej kopercie omyłkowo zamiast Wojewody M. umieszczono Wojewódzki Sąd Administracyjny, sam adres w postaci ulicy został prawidłowo oznaczony. Na skutek omyłki przesyłka pocztowa wróciła do skarżących z adnotacją, iż nie było osoby, która mogła podjąć przesyłkę. Dlatego też w dniu 14 stycznia 2022 r. skarżący zdecydowali się sporządzić pismo do Wojewody M., z informacją o zaistniałej sytuacji, w treści zaś wskazali okoliczności związane z omyłką i obawą przed ewentualnym zatamowaniem dalszego biegu sprawy. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zażalenie nie zasługiwało na uwzględnienie. Zgodnie z art. 53 § 1 p.p.s.a. skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie, natomiast skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia Sąd odrzuca zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Jak wynika z akt sprawy, zaskarżona decyzja zawierająca prawidłowe pouczenie o trybie i terminie wniesienia skargi do sądu administracyjnego została doręczone skarżącym w dniu 8 listopada 2021 r. Termin do wniesienia skargi upływał zatem z dniem 8 grudnia 2021 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny słusznie więc stwierdził, że skoro termin do wniesienia skargi upłynął w dniu 8 grudnia 2021 r., to nadanie skargi w urzędzie pocztowym w dniu 14 stycznia 2022 r. nastąpiło z uchybieniem 30-dniowego terminu, o którym mowa w art. 53 § 1 p.p.s.a. Dlatego też zasadnie Sąd Wojewódzki odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Rozstrzygnięcia Sądu Wojewódzkiego nie mogły podważyć wyjaśnienia skarżących co do okoliczności opóźnionego wniesienia skargi. Z akt sprawy wynika bowiem, że pierwsza przesyłka zawierająca skargę, nadana w placówce pocztowej 7 grudnia 2021 r. (skarżący błędnie podali datę 6 grudnia 2021 r.), nie została doręczona Wojewodzie M.emu wobec jej niewłaściwego zaadresowania. Mianowicie na kopercie wpisano jako adresata: "Wojewódzki Sąd Administracyjny", lecz z adresem M. Urzędu Wojewódzkiego. W takim stanie sprawy nietrafne są twierdzenia skarżących, że skarga została "nadana 6 grudnia 2021 r. – (z zachowaniem ustawowego terminu)", podczas gdy faktyczne i skuteczne przesłanie skargi do organu drugiej instancji nastąpiło 14 stycznia 2021 r., a więc po upływie trzydziestodniowego terminu ustawowego. Podkreślić należy, że na etapie badania formalnych warunków skargi Sąd Wojewódzki ma obowiązek orzec o jej odrzuceniu, jeżeli została wniesiona z uchybieniem terminu ustawowego, zgodnie z art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. Natomiast okoliczności związane z przyczyną opóźnionego wniesienia skargi mają znaczenie przy rozpoznawaniu wniosku strony o przywrócenie terminu (art. 86 i art. 87 p.p.s.a.). W zaskarżonym postanowieniu Sąd Wojewódzki wskazał, że skarżący nie złożyli wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jeżeli więc skarżący uważają, iż istnieją przyczyny niezawinionego uchybienia terminu mogą złożyć wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, który wnosi się do sądu w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Początek biegu siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do złożenia skargi wyznaczać będzie data doręczenia prawomocnego orzeczenia rozstrzygającego w przedmiocie zażalenia na postanowienie o odrzuceniu skargi. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny postanowił jak w sentencji na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a.