I OZ 36/23

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Mariola Kowalska po rozpoznaniu w dniu 28 lutego 2023 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia W.B. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 17 listopada 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 80/21 o odrzuceniu sprzeciwu W.B. na postanowienie referendarza sądowego Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt I SPP/Wa 80/21 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie ze skargi W.B. na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 16 lutego 2021 r., nr 8/O/2021 w przedmiocie odmowy sporządzenia i doręczenia decyzji postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 25 listopada 2021 r., sygn. akt I SPP/Wa 80/21 referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie odmówił W.B. (dalej "skarżąca") przyznania prawa pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie lub częściowe zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu w sprawie z jej skargi na postanowienie Wojewody Mazowieckiego z dnia 16 lutego 2021 r. nr 8/O/2021 w przedmiocie odmowy sporządzenia i doręczenia decyzji. Odpis powyższego postanowienia został doręczony skarżącej w dniu 10 grudnia 2021 r., co wynika ze znajdującego się w aktach sprawy zwrotnego potwierdzenia odbioru (k. 31). W dniu 23 grudnia 2021 r. (data stempla pocztowego) skarżąca wniosła do Sądu I instancji sprzeciw od ww. postanowienia. Postanowieniem z dnia 17 listopada 2022 r., sygn. akt I SPP/Wa 80/21 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił wniesiony sprzeciw. W uzasadnieniu postanowienia Sąd I instancji wskazał, że sprzeciw złożony przez skarżącą został wniesiony z uchybieniem siedmiodniowego terminu do jego złożenia co uzasadniało jego odrzucenie. Zażalenie na powyższe rozstrzygnięcie złożyła skarżąca. Wniosła o jego zmianę, zarzucając naruszenie art. 6 kpa, art. 10 kpa, art. 4 kpa, art. 9 kpa i "wyłączenie sędzi Anny Fyda-Kawuli". Złożyła także wniosek o zwrot kosztów w części lub w całości. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje. Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Stosownie do treści art. 259 § 1 P.p.s.a. od postanowień referendarzy sądowych, wydanych na posiedzeniu niejawnym co do przyznania lub odmowy przyznania prawa pomocy, strona albo adwokat, radca prawny, doradca podatkowy lub rzecznik patentowy mogą wnieść do właściwego wojewódzkiego sądu administracyjnego sprzeciw w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia tego postanowienia. Zgodnie z § 2 ww. przepisu sprzeciw wniesiony po terminie oraz sprzeciw, którego braki formalne nie zostały uzupełnione, a także sprzeciw wniesiony przez adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego, niezawierający uzasadnienia, sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Z akt sprawy wynika, że postanowienie referendarza sądowego z dnia 25 listopada 2021 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, zostało doręczone skarżącej w dniu 10 grudnia 2021 r. (potwierdzenie odbioru k. 31). Wobec tego, że termin do wniesienia sprzeciwu od postanowienia referendarza sądowego upływał w dniu 17 grudnia 2021 r., a sprzeciw został złożony w dniu 23 grudnia 2021 r., prawidłowym było jego odrzucenie przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie na podstawie art. 259 § 2 P.p.s.a. Bez znaczenia dla prawidłowości zaskarżonego postanowienia pozostają argumenty podniesione przez skarżącą w złożonym zażaleniu. Wyjaśnić bowiem należy, że przedmiotem kontroli w niniejszej sprawie jest wyłącznie postanowienie o odrzuceniu sprzeciwu, w której Naczelny Sąd Administracyjny bada jedynie, czy przepisy, na podstawie których oparto to rozstrzygnięcie zostały prawidłowo zastosowane w stanie faktycznym sprawy. Zauważyć należy, ze skarżąca nie wystąpiła także o przywrócenie terminu do wniesienia sprzeciwu i nie wykazała, że uchybienie terminowi nastąpiło nie z jej winy. Ustosunkowując się do wniosku zawartego w zażaleniu w zakresie zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego, należy stwierdzić, że zgodnie z art. 209 P.p.s.a. wniosek strony o zwrot kosztów sąd rozstrzyga w każdym orzeczeniu uwzględniającym skargę oraz w orzeczeniu, o którym mowa w art. 201, art. 203 i art. 204 P.p.s.a. Naczelny Sąd Administracyjny, co do zasady nie jest uprawniony do zasądzenia zwrotu kosztów postępowania zażaleniowego w orzeczeniu, które nie jest jednym z orzeczeń, o których mowa w art. 209 P.p.s.a. Brak jest w tym przepisie podstaw do zamieszczania orzeczenia o zwrocie kosztów postępowania w innych orzeczeniach, kończących postępowanie w danej instancji, niż wymienione w tym przepisie (zob. uchwałę NSA z dnia 4 lutego 2008 r., sygn. akt I OPS 4/07). Z powyższych względów Naczelny Sąd Administracyjny na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 P.p.s.a. orzekł jak w sentencji.