II SA/Po 274/21

SENTENCJA Dnia 16 grudnia 2021 roku Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Tomasz Świstak Sędziowie: Sędzia WSA Wiesława Batorowicz (spr.) Sędzia WSA Jan Szuma po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 16 grudnia 2021 roku sprawy ze skargi B. K. i H. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] w przedmiocie lokalizacji inwestycji celu publicznego I. uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] Burmistrza G. O.; II. zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz strony skarżącej kwotę [...]zł (słownie: [...] złotych) tytułem zwrotu kosztów postępowania sądowego. UZASADNIENIE Pismem z dnia [...] października 2020 r. (data wpływu do Urzędu Gminy O. : [...] października 2020 r.) E.-O. S.A. z siedzibą w G. (zwana dalej "inwestorem") złożyła do Burmistrza Gminy O. (zwanego dalej "Burmistrzem" lub "organem I instancji") wniosek o ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego dla przedsięwzięcia polegającego na budowie stacji transformatorowych SN/nN, budowie i przebudowie elektroenergetycznych linii kablowych SN, budowie i przebudowie elektroenergetycznych linii i przyłączy kablowych nN oraz przebudowie linii napowietrznej SN zlokalizowanych w obrębie [...] Z., na działkach nr [...] (zwanego dalej "inwestycją"). Pismem z dnia [...] października 2020 r. Burmistrz zawiadomił strony o wszczęciu postępowania administracyjnego. Wśród zawiadomionych byli także B. oraz H. małż. K. (zwani dalej łącznie "Skarżącymi"). Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. inwestor wniósł o wyłączenie działek [...], [...], [...], [...] z uwagi na obowiązujący na nich miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego. Pismami z dnia [...] listopada 2020 r. Burmistrz zwrócił się do Starosty [...] oraz Dyrektora Zarządu Zlewni Wód Polskich w K. z prośbą o uzgodnienie warunków lokalizacji inwestycji. Skarżący nie wyrazili zgody na wszelkie prace i działania realizowane przez inwestora dotyczące wszystkich gruntów należących do nich. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] Starosta K. pozytywnie zaopiniował inwestycję w zakresie ochrony gruntów rolnych projekt decyzji ustalający warunki zabudowy dla inwestycji w zakresie terenów oznaczonych jako łąki trwałe, pastwiska trwałe, sady, grunty orne, grunty rolne zabudowane, tereny mieszkaniowe, inne tereny zabudowane, rowy i drogi oraz umorzył postępowanie w zakresie ochrony gruntów rolnych oznaczonych jako lasy. Postanowieniem z dnia [...] listopada 2020 r. nr [...] Dyrektor Zarządu Zlewni w K. Państwowego Gospodarstwa Wodnego Wody Polskie uzgodnił projekt decyzji w zakresie melioracji wodnych. Strona postępowania – S. P. nie wyraził zgody na realizację przedmiotowej inwestycji, pomny na złe doświadczenia dotyczące relacji z inwestorem. W piśmie z dnia [...] listopada 2020 r. wyraził swoją dezaprobatę dla tej inwestycji. Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. strony postępowania – J. i J. małż. O. nie wyrazili zgody na to, aby w wyniku prowadzenia prac związanych z inwestycją doszło do zniszczenia upraw rosnących na ich polach. Pismem z dnia [...] listopada 2020 r. B. K. wniosła o wstrzymanie prac projektowych do czasu zakończenia postępowania podziałowego działki [...]. Prace projektowe będą kolidować z podziałek działki, a w konsekwencji dojdzie do obniżenia wartości tej działki. Pismami z dnia [...] grudnia 2020 r. Burmistrz zwrócił się do Regionalnego Dyrektora Lasów Państwowych w P. oraz Dyrektora Urzędu Transportu Kolejowego w P. z prośbą o uzgodnienie lokalizacji inwestycji celu publicznego. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] Prezes Urzędu Transportu Kolejowego uzgodnił projekt decyzji. Postanowieniem z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] Regionalny Dyrektor Lasów Państwowych w P. uzgodnił projekt decyzji. Decyzją z dnia [...] grudnia 2020 r. nr [...] Burmistrz ustalił lokalizację inwestycji celu publicznego dla rzeczonej inwestycji. W uzasadnieniu decyzji organ I instancji przedstawił stan faktyczny. Na obszarze objętym wnioskiem nie obowiązuje miejscowy plan zagospodarowania przestrzennego, stąd wydanie decyzji o lokalizacji inwestycji celu publicznego jawi się jako zasadne. Organ I instancji zauważył, że na etapie postępowania planistycznego zgoda stron postępowania nie jest wymagana. Natomiast zgoda właściciela nieruchomości na dysponowanie nieruchomością na cele budowlane wykracza poza zakres rozstrzygnięć, które mogą być przedmiotem rozstrzygnięć zawieranych w decyzji administracyjnej o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego. Będzie ona przedmiotem weryfikacji na etapie innego postępowania tj. zmierzającego do zatwierdzenia projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę. Ewentualne kwestie odszkodowawcze również nie są przedmiotem postępowania planistycznego. Jest to domena prawa cywilnego. Sam zamiar podziału działki nr [...] pozostaje obecnie w sferze zamiarów. Strona postępowania nie powołała żadnego orzeczenia, ani innego dokumentu stwierdzającego fakt trwającego postępowania podziałowego. W myśl art. 52 ust. 1 pkt 3 ustawy z dnia 27 marca 2003 r. o planowaniu i zagospodarowaniu przestrzennym (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 293 ze zmianami, zwanej dalej "u.p.z.p.") nie można uzależniać wydania decyzji o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego od zobowiązania się wnioskodawcy do spełnienia nieprzewidzianych odrębnymi przepisami świadczeń lub warunków. Z kolei, zgodnie z art. 56 u.p.z.p. nie można odmówić ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego, jeżeli zamierzenie inwestycyjne jest zgodne z przepisami odrębnymi. Odwołania wnieśli: J. i J. małż. O. , J. B., A. M., B. i W. małż. K. oraz Skarżący. Wszystkie odwołania wpłynęły w terminie. J. i J. małż. O. nie zgodzili się z zapadłą decyzją, wnieśli o zmianę decyzji oraz o doręczenie odpisu wniosku inicjującego postępowanie. Odwołujący są właścicielami działki nr ew. [...]. Według ich wiedzy zakres inwestycji po stronie wschodniej wynosi 12 m, po stronie północnej – 8 m, co w przyszłości może skutkować obniżeniem atrakcyjności wartości ich nieruchomości gruntowej. Odwołujący wskazali, że z akt sprawy nie wynika, jakie prace będą prowadzone akurat na ich działce. W decyzji nie ma mowy o tym, gdzie będą budowane stacje transformatorowe, czy budowa słupa energetycznego. J. i J. małż. O. nie mogą wyrazić zgody na wykonywanie robót na ich działce nie mając wiedzy, jakie roboty będą faktycznie prowadzone. Odwołujący wskazują, że istnieją inne możliwości rozwiązania, stąd wnoszą o zmianę decyzji. J. B. wyraził swoje niezadowolenie. Jak stwierdził, nikt nie zwrócił się do niego z prośbą o uzyskanie zgody na wykonanie inwestycji. Odwołujący jest zaskoczony tą inwestycją. Nie było z nim nic uzgadniane. Inwestycja ma stanąć na gruntach rolnych, a nie są one przeznaczone na inne cele. J. B. uważa, że w decyzji nie wyjaśniono, jaki jest charakter tej inwestycji tj. czy ma charakter lokalny, czy ponadlokalny. Nie jest to inwestycja celu publicznego. Dotyczy ona infrastruktury i urządzeń elektroenergetycznych, z których korzystać będzie podmiot prywatny realizujący cele komercyjne. W decyzji nie wskazano, kto jest adresatem tej inwestycji. Domy jednorodzinne są zbyt blisko od planowanej inwestycji. Włączenie gruntów J. B. nie jest konieczne do zrealizowania przedmiotowej inwestycji. Decyzja nie określa gabarytów tej inwestycji. Inwestor nie posiada tytułu prawnego do jego nieruchomości. Odwołanie o tożsamej treści złożyła A. M. oraz Skarżący. B. i W. małż. K. wskazali, że nie negują inwestycji. Prosili tylko o wstrzymanie postępowania do czasu podziału działki nr ew. [...]. Decyzją z dnia [...] lutego 2021 r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze (zwane dalej "SKO w K.", "Kolegium" lub "organem II instancji") utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję organu I instancji. Uzasadnienie decyzji organu II instancji otwiera wyjaśnienie, iż planowana inwestycja ma charakter inwestycji celu publicznego. Rzeczona inwestycja z całą pewnością będzie miała charakter co najmniej lokalny i będzie miała na celu zaspokajanie zbiorowych potrzeb społeczności lokalnej. Sieć elektroenergetyczna spełnia kryterium inwestycji celu publicznego. Jej rozbudowa służy nie tylko mieszkańcom znajdującym się najbliżej tej infrastruktury, ale także i całej gminie. Realizacja inwestycji nie wymaga przeprowadzania analizy, o której mowa w art. 61 u.p.z.p. Sprzeciw mieszkańców nie może być zatem przesłanką odmowy ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. Ustalenie następuje w drodze decyzji, która ma charakter związany i tylko niespełnienie warunków jej przyznania skutkuje wydaniem decyzji odmownej. Planowana inwestycja nie stanowi inwestycji mogącej potencjalnie oddziaływać na środowisko. Kwestie podnoszone przez strony postępowania nie mogą być brane pod uwagę na tym etapie postępowania. Żaden parametr nie został oznaczony, ponieważ to nie w tym postępowaniu nastąpi jego ustalenie. Ponadto decyzja o lokalizacji inwestycji celu publicznego nie rodzi tytułu prawnego do nieruchomości, na których ma zostać zlokalizowana. Postanowieniem z dnia [...] marca 2021 r. nr [...] SKO w K. sprostowało swoją decyzję przez prawidłowe oznaczenie stron, które wniosku odwołanie. Ponadto sprostowano znak decyzji. W wyniku zmiany znak sprawy został oznaczony jako: "[...], [...]". Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu wywiedli Skarżący działając samodzielnie. Skarżący nie zgadzają się z zapadłą decyzją SKO w K.. Planowaną inwestycję można zrealizować na gruntach należących do Skarbu Państwa administrowanych przez Gminę [...]. Włączanie gruntów Skarżących nie jest konieczne do realizacji rzeczonej inwestycji. Skarżący otrzymali propozycję długoterminowej dzierżawy ich gruntów, a inwestor planuje likwidację obecnej infrastruktury i instalację nowej. Działka nr ew. [...] to działka, na której inwestor chce ulokować transformator. Te okoliczności wskazują na konieczność wycofania inwestycji z działki Skarżących, bądź wycofanie zgody na inwestycję celu publicznego, ale bez uwzględnienia ich gruntów. Takie rozwiązanie uniknie dalszych konsekwencji prawnych, które spowodują dochodzenie roszczeń, angażowanie czasu i środków finansowych. Tereny objęte inwestycją to tereny rolnicze, które podlegają ochronie i nie mogą być przeznaczone na inne cele. W dalszej części uzasadnienie skargi jest tożsame z odwołaniem J. B.. W odpowiedzi na skargę Kolegium wniosło o jej oddalenie jako nieuzasadnionej. W ocenie organu II instancji zarzuty Skarżących są niezasadne i nie wpływają na prawidłowość zapadłego rozstrzygnięcia. Z tego względu podtrzymano stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Skarga jest uzasadniona, chociaż nie wszystkie twierdzenia zostały wzięte pod uwagę. Na wstępnie należy zwrócić uwagę, że niniejsza sprawa została rozpoznana w trybie art. 15zzs4 ust. 3 ustawy z dnia 2 marca 2020 r. o szczególnych rozwiązaniach związanych z zapobieganiem, przeciwdziałaniem i zwalczaniem COVID-19, innych chorób zakaźnych oraz wywołanych nimi sytuacji kryzysowych (t.j. Dz. U. z 2020 r. poz. 1842 ze zmianami). Zgodnie z powołanym przepisem: "Przewodniczący może zarządzić przeprowadzenie posiedzenia niejawnego, jeżeli uzna rozpoznanie sprawy za konieczne, a przeprowadzenie wymaganej przez ustawę rozprawy mogłoby wywołać nadmierne zagrożenie dla zdrowia osób w niej uczestniczących i nie można przeprowadzić jej na odległość z jednoczesnym bezpośrednim przekazem obrazu i dźwięku. Na posiedzeniu niejawnym w tych sprawach sąd orzeka w składzie trzech sędziów". W związku z tym zarządzeniem z dnia [...] grudnia 2021 r. Zastępca Przewodniczącego Wydziału II. tut. Sądu skierował sprawę do rozpoznania na posiedzeniu niejawnym w dniu [...] grudnia 2021 r. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz.U. z 2021 r. poz. 137) sądy administracyjne sprawują kontrolę nad działalnością administracji publicznej przyjmując jako kryterium kontroli zgodność z prawem. Ponadto, zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2019 r. poz. 2325 ze zmianami, zwanej dalej: "p.p.s.a.") w zakresie realizowanej kontroli, Sąd nie jest związany granicami skargi, w związku z czym zarzuty podniesione w jej treści nie wyznaczają kierunku analizy podejmowanej przez Sąd. Przedmiotem kontroli sądowej jest decyzja SKO w K. utrzymująca decyzję Burmistrza w przedmiocie ustalenia lokalizacji inwestycji celu publicznego. W wyniku rozpoznania skargi, Sąd w składzie orzekającym uznał, że zaskarżona decyzja oraz poprzedzająca ją decyzja Burmistrza nie odpowiadają prawu. Twierdzenie Sądu o zasadności skargi wynika z następującej argumentacji. Materialnoprawną podstawą zapadłego rozstrzygnięcia są przepisy u.p.z.p. Na wstępie, Sąd rozpocznie swoją analizę od odniesienia się do twierdzeń Skarżących, które chociaż nie wyrażają żadnych konkretnych zarzutów, to jednak wymagają ustosunkowania się do nich. Sąd nie zgodził się z większością zarzutów. W pierwszej kolejności należy podkreślić, że planowana inwestycja wpisuje się w pojęcie inwestycji celu publicznego. Definicja inwestycji celu publicznego została określona w art. 2 pkt 5 u.p.z.p. Powołany przepis stanowi, że inwestycją celu publicznego jest działalność o znaczeniu lokalnym (gminnym) i ponadlokalnym (powiatowym, wojewódzkim i krajowym), a także krajowym (obejmującym również inwestycje międzynarodowe i ponadregionalne), oraz metropolitalnym (obejmującym obszar metropolitalny) bez względu na status podmiotu podejmującego te działania oraz źródła ich finansowania, stanowiące realizację celów, o których mowa w art. 6 ustawy z dnia 21 sierpnia 1997 r. o gospodarce nieruchomościami (Dz. U. z 2020 r. poz. 65, zwanej dalej "u.g.n."). Zgodnie z przepisem, do które odsyła ustawodawca, celem publicznym jest między innymi budowa i utrzymywanie ciągów drenażowych, przewodów i urządzeń służących do przesyłania lub dystrybucji płynów, pary, gazów i energii elektrycznej, a także innych obiektów i urządzeń niezbędnych do korzystania z tych przewodów i urządzeń (art. 6 pkt 2 u.g.n.). Nie sposób nie zauważyć, że inwestycja polegająca na budowie oraz przebudowie poszczególnych komponentów sieci elektroenergetycznej stanowi zespół urządzeń niezbędnych do przesyłu energii elektrycznej. Jest to inwestycja, która co najmniej będzie służyć społeczności lokalnej (zapewni mieszkańcom gminy dostęp do sieci elektroenergetycznej, nie będzie obaw o przerwy w dostawie prądu, a także będzie stanowić zaczyn do rozwoju działalności gospodarczej napędzanej energią elektryczną). Podobne stanowisko wyrażają sądy. "Realizacja inwestycji liniowej wiąże się z wykonaniem takiego zamierzenia na znacznym obszarze dla określonej wspólnoty państwowej lub samorządowej. Ma na celu poprawić bezpieczeństwo energetyczne, a także pozostaje niezbędna dla rozwoju ekonomicznego regionu, jest inwestycją o charakterze ogólnospołecznym. Ma się tu zatem do czynienia zarówno z interesem społecznym, jak i gospodarczym, bowiem budowa sieci elektroenergetycznej służy zapewnieniu stałego dopływu energii do licznych gospodarstw i przedsiębiorstw na większym obszarze." (wyrok WSA w Łodzi z dnia 11 sierpnia 2021 r., sygn. akt II SA/Łd 148/21, dostępny na stronie: https://orzeczenia.nsa.gov.pl – Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, zwana dalej "CBOSA"). Na pojęcie "inwestycji celu publicznego" składają się dwa elementy, których łączne wystąpienie jest warunkiem koniecznym takiego rodzaju inwestycji. Pierwszy element stanowi określenie przedmiotu inwestycji, jakim jest realizacja celu publicznego wskazanego w art. 6 u.g.n., a drugi element stanowi przypisanie inwestycji znaczenia lokalnego lub ponadlokalnego. Tak, więc z treści art. 2 pkt 5 u.p.z.p. wynika, iż warunkiem przyporządkowania inwestycji do wskazanej kategorii jest jej lokalne lub ponadlokalne znaczenie, niezależnie od tego, że winien być to cel, o jakim mowa w art. 6 u.g.n. Braki w dokonaniu przez organ administracji ustalenia, czy inwestycja ma znaczenie lokalne (gminne) lub ponadlokalne (powiatowe, wojewódzkie lub krajowe) czynią koniecznym uchylenie decyzji (wyrok NSA z dnia 27 kwietnia 2010 r., sygn. akt II OSK 648/09, dostępny w CBOSA). Nie ulega wątpliwości, że SKO w K. wykazało, iż planowana inwestycja spełnia warunki uznania jej za inwestycję celu publicznego. Stąd twierdzenia Skarżących, jakoby była to inwestycja, która nie służy społeczności lokalnej jest niezasadne. Pogląd Skarżących, że inwestycję można wykonać w innym miejscu, z pominięciem ich nieruchomości także nie jest zasadny. Należy zauważyć, że w sytuacji planowania inwestycji celu publicznego eksponuje się niewątpliwie istniejący interes publiczny, który uzasadnia możliwość ograniczenia prawa własności podmiotów będących w bezpośrednim oddziaływaniu tej inwestycji. Ponieważ interes publiczny służy większemu gremium, twierdzenie, że inwestycję można wykonać w innym miejscu jest niezasadne. Co więcej, to inwestor decyduje o szczegółach jego inwestycji. W tej sytuacji inwestor korzysta z pozycji uprzywilejowanej w zakresie projektowania i realizacji swojego przedsięwzięcia. Wszelkie plany, jakie Skarżący mają wobec swojej nieruchomości nie mogą spotkać się z uwzględnieniem ze strony organu administracji publicznej, ponieważ, w myśl zasady praworządności, organ ten orzeka według stanu faktycznego i prawnego obowiązującego w dniu rozstrzygania sprawy administracyjnej (wyrok NSA z dnia 6 czerwca 2019 r., sygn. akt I OSK 4075/18, dostępny w CBOSA). Należy także podkreślić, że na etapie postępowania przed Burmistrzem zasięgnięto opinii organu właściwego do spraw ochrony gruntów, w tym także rolnych – Starosty [...]. Powołany organ zatwierdził projekt decyzji zezwalającej na ustalenie lokalizacji inwestycji celu publicznego nie stwierdzając jakiegokolwiek zagrożenia dla gruntów rolnych. Co więcej, Burmistrz był związany tym postanowieniem. Sąd uznał bowiem za zasadne twierdzenie Skarżących, iż zarówno decyzja Kolegium, jak i decyzja Burmistrza nie zawierają żadnych informacji o gabarytach planowanego przedsięwzięcia. Sądowi znany jest pogląd o tym, że decyzja lokalizacyjna nie powinna zawierać szczegółowych rozwiązań technicznych, ponieważ jest to wstępny etap procesu inwestycyjnego, jednakże należy wskazać jedynie warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu (zob. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 8 września 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 61/21, dostępny w CBOSA). Obowiązek ten jest podyktowany koniecznością realizacji wartości leżącej u podstaw całej u.p.z.p. – ładu przestrzennego. Nie bez powodu ustawodawca wyniósł tę wartość do rangi wartości nadrzędnej (zob. M. Mączyński, Zasady ogólne planowania i zagospodarowania przestrzennego jako wyznacznik racjonalnej polityki przestrzennej [w:] T. Mądry, E. Topolnicka (red.), Planowanie przestrzenne w miastach na prawach powiatu. Diagnoza problemu, Poznań 2017, s. 137). Ustawodawca dał wyraz tej dyrektywie w art. 54 pkt 2 lit. a u.p.z.p. Powołany przepis stanowi, że decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego określa warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy wynikające z przepisów odrębnych, a w szczególności w zakresie warunków i wymagań ochrony i kształtowania ładu przestrzennego. O ile można się zgodzić, że przebudowa poszczególnych elementów sieci elektroenergetycznej nie wymaga sprecyzowania jakichkolwiek parametrów, gdyż to jest uzależnione od elementów już istniejących, o tyle budowa nowych elementów, takich jak słup, transformatory czy przyłącza, wymaga chociażby wskazania na mapie (załączniku graficznym do decyzji) miejsca, w których zostaną ulokowane oraz orientacyjnych gabarytów. Nie da się rozstrzygnąć o kwestii z art. 54 pkt 2 lit. a u.p.z.p. nie wskazując parametrów określonych choćby w formie "widełek", kiedy ustawodawca oczekuje uwzględniania z urzędu wartości, jaką jest ład przestrzenny (por. wyrok WSA w Gdańsku z dnia 3 lutego 2021 r., sygn. akt II SA/Gd 578/20, dostępny w CBOSA). Warto zwrócić uwagę na pogląd Naczelnego Sądu Administracyjnego, który co prawda dotyczy inwestycji celu publicznego innego rodzaju, to jednak wymaga rozstrzygnięcia o zagadnieniach podstawowych dla tego rodzaju inwestycji. "Jeżeli organ decyduje się lokalizować stację bazową telefonii komórkowej bez przedstawienia środowiskowych uwarunkowań, to powinien w punkcie decyzji określającym »rodzaj inwestycji« bądź »warunki i szczegółowe zasady zagospodarowania terenu oraz jego zabudowy«, w części dotyczącej »ochrony środowiska i zdrowia ludzi« dokładnie sprecyzować omówione wyżej parametry przedsięwzięcia pozwalające stwierdzić, że tak lokalizowana inwestycja nie podpada pod § 2 ust. 1 pkt 7 i § 3 ust. 1 pkt 8 rozporządzenia z dnia [...] listopada 2010 r. w sprawie przedsięwzięć mogących znacząco oddziaływać na środowisko (Dz. U. z 2016 r. poz. 71)." [wyrok NSA z dnia 2 czerwca 2020 r., sygn. akt II OSK 3773/19, dostępny w CBOSA]. Tak jak w przypadku zacytowanego wyroku, tak również w niniejszej sprawie, rolą organu planistycznego jest rozstrzygnięcie o kształtowaniu ładu przestrzennego poprzez wskazanie ogólnych gabarytów projektowanych elementów jak i miejsca ich powstania. W ocenie Sądu w składzie orzekającym, określenie, że elementy sieci elektroenergetycznej mają być ulokowane w obszarze wskazanym w załączniku graficznym do decyzji jest niewystarczające. Sąd ma świadomość, że kontrolowany etap procesu inwestycyjno-budowlanego jest wstępny i nie można w tym miejscu przesądzać o konkretnym kształcie inwestycji, gdyż to jest domena postępowania o zatwierdzenie projektu budowlanego i udzielenia pozwolenia na budowę, tym niemniej Burmistrz oraz SKO w K. powinny mieć na względzie wymagania w zakresie kształtowania ładu przestrzennego. Organy orzekły jedynie o odległościach od poszczególnych obiektów, a także ulokowania w pobliżu form przyrody – drzew i krzewów. Nie jest wiadome na ten moment, jakie rozmiary będą mieć, albo będą mogły mieć planowane elementy sieci elektroenergetycznej. Znamienne jest to, że w myśl art. 55 u.p.z.p. decyzja o ustaleniu lokalizacji inwestycji celu publicznego wiąże organ wydający decyzję o pozwoleniu na budowę. Brak określenia warunków kształtowania ładu przestrzennego w zasadzie przerzuca na organ administracji architektoniczno-budowlanej ciężar zdecydowania o parametrach inwestycji. To zaś wykracza poza jego kompetencje w świetle przepisów prawa budowlanego. Na marginesie, Sąd podkreśla jedynie informacyjnie z uwagi na pojawiające się sygnały ze strony uczestników postępowania aktywnych w postępowaniu administracyjnym, iż brak zgody którejkolwiek ze stron na realizację rzeczonej inwestycji nie ma żadnego znaczenia. Przepisy u.p.z.p. nie przewidują, aby dla wydania pozytywnej decyzji lokalizacyjnej konieczne było uzyskanie zgody pozostałych stron postępowania (w tym właścicieli nieruchomości przez które ewentualnie przebiegać będzie linia). Nie ma również podstaw prawnych ku temu, aby w postępowaniu badać wpływ planowanej inwestycji na komfort użytkowania czy też wartość gruntów. Brak jest bowiem stosownych przepisów uprawniających organ do takich czynności, jak również uzależniających rozstrzygnięcie od ww. okoliczności (wyrok WSA w Olsztynie z dnia 5 marca 2020 r., sygn. akt II SA/Ol 747/19, dostępny w CBOSA). Z uwagi na fakt, że decyzja lokalizacyjna nie przesądza o prawie do realizacji tej inwestycji, nie uprawnia do rozpoczęcia jakichkolwiek robót budowlanych, a także nie rodzi tytułu prawnego do nieruchomości, na której ma ona stanąć, inwestor nie musi posiadać zgód, ani prawa do dysponowania nieruchomościami stanowiącymi własność innych stron postępowania (por. wyrok NSA z dnia 29 września 2017 r., sygn. akt II OSK 170/16, dostępny w CBOSA). Mając powyższe na uwadze, Sąd doszedł do przekonania o zasadności skargi jako takiej, mimo iż znaczna większość "zarzutów" była niezasadna. Decyzja Kolegium, jak i poprzedzająca ją decyzja Burmistrza nie odpowiadają prawu z uwagi na naruszenie art. 54 pkt 2 lit. a u.p.z.p. W związku z tym, Sąd na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a w związku z art. 135 p.p.s.a. uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję organu I instancji (pkt I. sentencji wyroku). O kosztach postępowania sądowego orzeczono na podstawie art. 200 w związku z art. 205 § 1 p.p.s.a. oraz na podstawie § 2 ust. 3 pkt 2 rozporządzenia Rady Ministrów z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2021 r. poz. 535). Sąd zasądził zwrot kosztów postępowania w wysokości [...] zł, co stanowi równowartość wpisu od skargi (pkt II. sentencji wyroku). Ponownie rozpoznając sprawę, Burmistrz będzie się kierować wiążącą oceną prawną i wskazaniami co do dalszego postępowania wyrażonymi przez Sąd w uzasadnieniu niniejszego wyroku. Organ I instancji wezwie inwestora do określenia miejsc, w których ma stanąć słup oraz transformatory, a także inne elementy, które będą wybudowane w ramach inwestycji. Następnie Burmistrz sporządzi nową mapę, jako załącznik do ponownie wydanej decyzji, na której wskaże miejsca, o których była mowa w poprzednim zdaniu, a także określi ogólnie parametry elementów wymagających zbudowania.