II OSK 1895/09

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zygmunt Niewiadomski, , , po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej skargi kasacyjnej L. i L. K. od postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 356/09 o odrzuceniu skargi L. i L. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia postanawia: oddalić skargę kasacyjną. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 19 sierpnia 2009 r., sygn. akt II SA/Wr 356/09, Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił skargę skargi L. i L. K. na postanowienie Dolnośląskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego z dnia [...] kwietnia 2009 r. nr [...], w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Powiecie Wrocławskim z dnia [...] marca 2009 r. nr [...], odrzucające jako bezzasadny zarzut na prowadzone postępowanie egzekucyjne. W uzasadnieniu, Sąd pierwszej instancji podniósł, iż profesjonalny pełnomocnik skarżących, który złożył skargę, umieścił na niej znaki opłaty sądowej w kwocie 100 zł, nie uiszczając jednak wpisu w kwocie 100 zł, do czego był zobowiązany na mocy § 2 ust. 1 pkt 1 rozporządzenia Rady Ministrów, z dnia 16 grudnia 2003 r. w sprawie wysokości oraz szczegółowych zasad pobierania wpisu w postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 221, poz. 2193). Sąd nie mógł uznać takiego sposobu uiszczenia wpisu, ponieważ nie jest on przewidziany w art. 219 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) i dlatego odrzucił skargę, stosownie do art. 221 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Pełnomocnik skarżących, pismem o nazwie "Zażalenie", wniesionym błędnie w oparciu o art. 194 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, wniósł o uchylenie postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu i przekazanie do ponownego rozpoznania, wskazując na naruszenie art. 220 § 3 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W uzasadnieniu wskazano, iż opłacenie wpisu stałego znakami opłaty sądowej nie może zamykać drogi sądowej. Pismo profesjonalnego pełnomocnika zostało uznane za skargę kasacyjną od postanowienia Sądu pierwszej instancji i skierowane do rozpoznania Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Skarga kasacyjna nie może osiągnąć zamierzonego skutku. Zgodnie z art. 199 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.), strony ponoszą koszty postępowania związane ze swym udziałem w sprawie, chyba że przepis szczególny stanowi inaczej. Stosownie do art. 214 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej, do uiszczenia kosztów sądowych obowiązany jest ten, kto wnosi do sądu pismo podlegające opłacie. Zasadą wyrażoną w art. 230 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jest, że od pism wszczynających postępowanie przed sądem administracyjnym w danej instancji pobiera się wpis stosunkowy lub stały. Zgodnie z art. 219 § 2 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, opłatę sądową uiszcza się gotówką do kasy właściwego sądu administracyjnego lub na rachunek bankowy właściwego sądu. Końcówki opłat zaokrągla się wzwyż do pełnych złotych. Treść tego przepisu nie budzi wątpliwości. "W związku z tym unormowaniem nie ma możliwości skutecznego uiszczania wpisu znakami opłaty sądowej. Znalazło to potwierdzenie w orzecznictwie NSA wydanym w związku z tym przepisem. W postanowieniu z dnia 7 kwietnia 2004 r., FZ 28/04 (ONSAiWSA 2004, nr 1, poz. 4) NSA, oddalając zażalenie na postanowienie wojewódzkiego sądu administracyjnego, odrzucające skargę kasacyjną, od której wpis stały radca prawny uiścił znakami opłaty sądowej, stwierdził, że uiszczenie opłaty sądowej nie może nastąpić w innej formie niż przewidziana w art. 219 § 2 p.p.s.a. Podobne stanowisko NSA zajął także w postanowieniach z dnia 21 października 2004 r., OSK 415/04, niepubl. i z dnia 14 października 2004 r., FSK 439/04, niepubl." (tak B. Dauter, B. Gruszczyński, A. Kabat, M. Niezgódka - Medek, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Wolters Kluwer Polska sp. z o.o., Wyd. III, Warszawa 2009, art. 219, teza 3). Pisma wnoszone przez adwokata lub radcę prawnego, które nie są należycie opłacone, pozostawia się bez rozpoznania albo odrzuca bez wezwania o uiszczenie opłaty, jeżeli pismo podlega opłacie stałej. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu nie miał zatem obowiązku wezwać pełnomocnika L. i L. K. do uiszczenia wpisu sądowego w wysokości 100 zł i zasadnie odrzucił skargę. Mając na uwadze powyższe, orzeczono jak w sentencji na mocy art. 184 w związku z art. 181 § 1 Prawa o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.