VII SO/Wa 4/22

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Grzegorz Rudnicki po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 13 października 2022 r. sprawy z wniosku D. O. o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi D. O. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] września 2021 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych adresowych z rejestru mieszkańców postanawia: odrzucić wniosek. UZASADNIENIE Wojewoda [...], decyzją z [września 2021 r., znak: [...], po rozpatrzeniu odwołania D. O. (dalej: "skarżący") od decyzji Wójta Gminy [...] z 28 lipca 2021 r., nr [...], odmawiającej udostępnienia danych adresowych z rejestru mieszkańców - utrzymał w mocy ww. decyzję organu I instancji. Jak wynika ze zwrotnego potwierdzenia odbioru, znajdującego się w aktach administracyjnych sprawy, decyzję organu odwoławczego z [ września 2021 r., znak: [...], doręczono skarżącemu w dniu [września 2021 r. Skarżący (pismem z 29 września 2021 r.), nadanym: 4 października 2021 r., złożył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym, poprzez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie pełnomocnika z urzędu. Referendarz sądowy (po rozpoznaniu ww. wniosku), postanowieniem z 11 stycznia 2022 r., sygn. akt IV SPP/Wa 282/21 przyznał skarżącemu prawo pomocy we wnioskowanym zakresie. Pismem z 22 lutego 2022 r., Okręgowa Izba Radów Prawnych w [...] poinformowała tut. Sąd, że r.pr. [...] otrzymał zawiadomienie o ustanowieniu go pełnomocnikiem z urzędu dla skarżącego w dniu 11 lutego 2022 r. W dniu 23 lutego 2022 r., ww. pełnomocnik zapoznał się w siedzibie Sądu (czytelni akt) z aktami przedmiotowej sprawy. Następnie, w dniu 11 marca 2022 r. (data nadania), skarżący reprezentowany przez ww. r.pr. [...]wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Wojewody [...] z 23 września 2021 r., znak: [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych adresowych z rejestru mieszkańców. Postanowieniem z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 701/22, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie odrzucił ww. skargę, z uwagi na wniesienie jej po terminie. W uzasadnieniu Sąd wskazał, że zaskarżona decyzja została skutecznie doręczona skarżącemu 28 września 2021 r., co oznacza, że ostatni dzień terminu na wniesienie skargi przypadał na 28 października 2021 r. Skarga natomiast została wniesiona 11 marca 2022 r. Zestawienie wskazanych dat bezsprzecznie prowadzi do wniosku, że skarga została wniesiona z uchybieniem terminu. Jednocześnie wyjaśnił, że wniosek o przyznanie prawa pomocy i ewentualne wyznaczenie pełnomocnika z urzędu pozostaje bez wpływu na bieg terminu do wniesienia skargi. Odpis ww. postanowienia Sądu z 26 kwietnia 2022 r., sygn. akt IV SA/Wa 701/22 o odrzuceniu skargi doręczono stronom postępowania, w tym pełnomocnikowi skarżącego w dniu 20 maja 2022 r. Sąd postanowieniem z 14 czerwca 2022 r., stwierdził, że powyższe postanowienie z 26 kwietnia 2022 r., jest prawomocne od dnia 28 maja 2022 r. Kolejno, w dniu 27 maja 2022 r. (data nadania), skarżący reprezentowany przez r.pr. [...] złożył do tut. Sądu skargę na kwestionowaną decyzję Wojewody [...] z [...] września 2021 r., wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej wniesienia (wniosek zarejestrowany pod sygn. VII SO/Wa 4/22). W uzasadnieniu wniosku ww. pełnomocnik ustanowiony z urzędu podniósł m.in., że skarżący nie ponosi winy w uchybieniu terminowi na złożenie skargi do Sądu. Pełnomocnik z urzędu został mu ustanowiony już po upływie terminu na wniesienie skargi, natomiast skarżący przebywa w Zakładzie Karnym. Pełnomocnik z urzędu faktycznie wniósł skargę 11 marca 2022 r., po tym jak informację o ustanowieniu go w sprawie jako pełnomocnika otrzymał 11 lutego 2022 r., oraz po tym, jak akta sprawy udostępniono mu 23 lutego 2022 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Wniosek jako spóźniony podlega odrzuceniu. Stosownie do treści art. 85 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tj. Dz.U. z 2022 r., poz. 329 ze zm.); dalej: "p.p.s.a.", czynność podjęta w postępowaniu sądowym przez stronę po upływie terminu jest bezskuteczna. Jednakże Sąd postanowi o przywróceniu terminu, jeżeli w sprawie kumulatywnie zaistnieją określone w art. 86 w zw. z art. 87 p.p.s.a. przesłanki, tj. strona wystąpi z wnioskiem o przywrócenie terminu, wniosek ten zostanie wniesiony w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminowi, jednocześnie z wnioskiem zostanie dopełniona czynność, dla której określony był termin, we wniosku zostaną uprawdopodobnione okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu oraz powstaną ujemne dla strony skutki w zakresie postępowania sądowego. Zanim jednak Sąd przystąpi do badania okoliczności uprawdopodabniających brak winy w uchybieniu terminu, zobowiązany jest wpierw uwzględnić treść art. 88 p.p.s.a., zgodnie z którym, spóźniony lub z mocy ustawy niedopuszczalny wniosek o przywrócenie terminu, Sąd odrzuci na posiedzeniu niejawnym. Tak więc w pierwszej kolejności badaniu podlega terminowość złożonego wniosku, a więc czy został złożony w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (art. 87 § 1 p.p.s.a.). Termin siedmiodniowy do złożenia wniosku o przywrócenie terminu biegnie od daty ustania przyczyny uchybienia. Wskazać należy, że jeżeli strona jest zastępowana przez pełnomocnika procesowego, termin siedmiodniowy liczy się od daty, gdy pełnomocnik dowiedział się o uchybieniu terminowi i mógł dokonać zamierzonej czynności procesowej (por. T. Woś i inni, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2005 r., str. 337; a także J. P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Komentarz, Wydanie 3. Wyd. Prawnicze Lexis Nexis, Warszawa 2008 r., str. 256). W wypadku ustanowienia pełnomocnika w trybie art. 244 p.p.s.a., dniem, w którym ustała przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi jest dzień, w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień, w którym upływa trzydziestodniowy okres od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie (por. postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z 14 maja 2009 r., sygn. akt II FZ 125/09; z 8 czerwca 2006 r., sygn. akt I FZ 198/06; z 15 marca 2007 r., sygn. akt II FZ 47/07; z 11 października 2011 r., sygn. akt II FZ 570/11; podobne stanowisko zajął Sąd Najwyższy w uchwale z 17 lutego 2009 r., sygn. akt III CZP 117/08). Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustaje z dniem, w którym powiadomiony o ustanowieniu pełnomocnik ma możliwość sporządzenia i wniesienia skargi do Sądu, nie później jednak niż dzień upływu 30 dni od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu w roli pełnomocnika. Przyczyna uchybienia terminu do wniesienia skargi ustała w dniu 23 lutego 2022 r., a więc w dniu, w którym pełnomocnik skarżącego zapoznał się w siedzibie Sądu (czytelni akt) z aktami przedmiotowej sprawy. Niewątpliwie jest to data, w której pełnomocnik strony uzyskał wiedzę o sprawie. Późniejsze doręczenie pełnomocnikowi skarżącego postanowienia o odrzuceniu skargi (...) nie może być traktowane jako początek biegu siedmiodniowego terminu do złożenia wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi, gdyż rzeczywistą datą ustania przyczyny uchybienia jest dzień (...), kiedy pełnomocnik zapoznał się z aktami sprawy (por. postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gorzowie Wielkopolskim z 26 września 2017 r., sygn. akt I SA/Go 280/17 i sygn. akt I SA/Go 280/17: dostępne CBOSA). Jak wynika z akt sprawy, r.pr. [...] (pełnomocnik z urzędu ustanowiony dla skarżącego) otrzymał zawiadomienie o ustanowieniu go pełnomocnikiem w dniu 11 lutego 2022 r. Natomiast z aktami sprawy zapoznał się w dniu 23 lutego 2022 r. Zatem wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi (wraz ze skargą) powinien być złożony w dniu w którym pełnomocnik z urzędu miał rzeczywistą możliwość wniesienia skargi po zapoznaniu się z aktami sprawy, jednak nie później niż dzień, w którym upływa trzydziestodniowy okres od dnia zawiadomienia go o wyznaczeniu do występowania w sprawie. Ww. pełnomocnik złożył skargę do Sądu w dniu 11 marca 2022 r. (zarejestrowaną pod sygn. IV SA/Wa 701/22), jednakże wraz ze skargą powinien złożyć wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Wniosek o przywrócenie terminu został złożony dopiero w dniu 27 maja 2022 r. Tym samym nie został zachowany termin do jego złożenia. W konsekwencji Sąd uznał, że wniosek pełnomocnika o przywrócenie terminu do wniesienia skargi jest spóźniony, a zatem na podstawie art. 88 p.p.s.a., podlega odrzuceniu.