II SAB/Lu 171/14

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Witold Falczyński po rozpoznaniu w dniu 17 grudnia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. H. na bezczynność Dziekana w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej p o s t a n a w i a odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 11 kwietnia 2014 r. (data nadania) J. H. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie skargę na bezczynność Dziekana w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej zgodnie z wnioskiem skarżącego z dnia 6 sierpnia 2009 r. Zarządzeniem Przewodniczącego Wydziału z dnia 9 maja 2014 r. skarżący został wezwany do uiszczenia wpisu od złożonej skargi w kwocie 100 zł, w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi. Odpis tego zarządzenia doręczono skarżącemu w dniu 16 maja 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 22). W trakcie biegu terminu do uiszczenia wpisu skarżący złożył wniosek o zwolnienie go od obowiązku uiszczenia przedmiotowej opłaty. W nadesłanym następnie na wezwanie Sądu wypełnionym formularzu wniosku o przyznanie prawa pomocy symbol "PPF", skarżący sprecyzował to żądanie wskazując, że wnosi o zwolnienie go w całości od kosztów sądowych. Postanowieniem z dnia 24 lipca 2014 r. starszy referendarz sądowy odmówił przyznania skarżącemu prawa pomocy. Postanowienie to upadło jednak następnie wobec złożonego przez stronę sprzeciwu. Po rozpoznaniu na skutek sprzeciwu wniosku skarżącego przez Sąd, postanowieniem z dnia 3 września 2014 r. również odmówiono mu przyznania prawa pomocy w żądanym zakresie. Skarżący od postanowienia tego złożył zażalenie do Naczelnego Sądu Administracyjnego. Postanowieniem z dnia 24 października 2014 r., sygn. akt I OZ 905/14 NSA zażalenie to jednak oddalił. Wobec powyższego zarządzeniem z dnia 4 listopada 2014 r. skarżący został ponownie wezwany do uiszczenia wpisu sądowego od skargi, w terminie 7 dni, pod rygorem odrzucenia skargi. Wezwanie w tym przedmiocie doręczono w dniu 12 listopada 2014 r. (potwierdzenie odbioru – k. 100). W zakreślonym terminie, wpis nie został jednak uiszczony, natomiast w dniu 18 listopada 2014 r. data nadania) skarżący złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od obowiązku uiszczenia wpisu od skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 219 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), opłatę sądową należy uiścić przy wniesieniu do sądu pisma podlegającego opłacie. W świetle postanowień art. 230 § 1–2 p.p.s.a. pismem, od którego istnieje obowiązek uiszczenia opłaty jest m.in. skarga. Stosownie do treści art. 220 § 1 zdanie 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. W tym przypadku, z zastrzeżeniem § 2 i 3, przewodniczący wzywa wnoszącego skargę, aby pod rygorem jej odrzucenia przez sąd uiścił opłatę w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania. Zgodnie zaś z treścią § 3 tego artykułu, skarga, skarga kasacyjna, zażalenie oraz skarga o wznowienie postępowania, od których pomimo wezwania nie został uiszczony należny wpis, podlega odrzuceniu przez sąd. W niniejszej sprawie wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych został już raz rozpoznany. Postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie wydane w tym przedmiocie w dniu 3 września 2014 r. było wprawdzie kwestionowane przez stronę, jednak wniesione na nie zażalenie ostatecznie nie zostało uwzględnione. Rozstrzygnięcie kwestii zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych (w tym od wpisu od skargi) uzyskało zatem przymiot prawomocności, a w konsekwencji – w świetle art. 153 p.p.s.a. – uzyskało moc wiążącą wobec sądu, który je wydał. W tej sytuacji złożony przez stronę kolejny wniosek o zwolnienie od kosztów sądowych, nawet dokonany w terminie określonym w wezwaniu do uiszczenia wpisu, nie może uchylić skutków prawomocności wydanego wcześniej rozstrzygnięcia i tym samym nie wywiera wpływu na bieg terminu określonego w art. 220 p.p.s.a. Wydanie i uprawomocnienie się postanowienia odmiennej treści w przedmiocie zwolnienia od kosztów sądowych powoduje jedynie utratę mocy pierwszego postanowienia, nie wpływa jednak na skutki niezastosowania się strony do treści postanowienia prawomocnego (por. postanowienie NSA z dnia 23 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 60/09, LEX nr 565712). Inne rozumienie powyższego uregulowania dawałoby bowiem stronom postępowania możliwość nieograniczonego w czasie przewlekania postępowania sądowoadministracyjnego poprzez składanie kolejnych wniosków o przyznanie prawa pomocy (por. postanowienie NSA z 23 marca 2009 r., sygn. akt I FZ 60/09, dostępne w Centralnej Bazie Orzecznictwa Sądów Administracyjnych). Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należy wskazać, że skierowane do skarżącego po uprawomocnieniu się postanowienia o odmowie przyznania mu prawa pomocy wezwanie do uiszczenia wpisu sądowego, odebrał on w dniu 12 listopada 2014 r. Zatem termin do jego wykonania upływał w dniu 19 listopada 2014 r. Skarżący, mimo upływu tego terminu, dotychczas nie uiścił wpisu od skargi, co uniemożliwia nadanie jej dalszego biegu i obliguje Sąd do jej odrzucenia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy powołanego na wstępie art. 220 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia