Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Sz 1143/06

Административные суды2008-12-11
Номер дела
II SA/Sz 1143/06
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie
Дата решения
2008-12-11
Тип
Postanowienie WSA w Szczecinie

Судьи

Iwona Tomaszewska

Резолютивная часть

Oddalono wniosek

Текст решения

SENTENCJA Dnia 11 grudnia 2008 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Szczecinie w składzie: Sędzia NSA – Iwona Tomaszewska po rozpoznaniu w dniu 11 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku R. S. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie z Jego skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] r. Nr [...] w przedmiocie uchylenia, w wyniku wznowienia postępowania, decyzji w sprawie dodatku mieszkaniowego p o s t a n a w i a oddalić wniosek skarżącego. UZASADNIENIE W sprawie ze skargi R.S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w S. z dnia (...(, Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. postanowieniem z dnia (...( uwzględnił wniosek skarżącego o przyznanie prawa pomocy i ustanowił stronie adwokata. Wyrokiem z dnia (...(, Sąd oddalił skargę R.S. Pełnomocnik skarżącego w dniu (...( złożył wniosek o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Stosownie do powyższego, w dniu (...( odpis wyroku wraz z uzasadnieniem został doręczony pełnomocnikowi, który w dniu (...( przedstawił Sądowi opinię o braku podstaw do wniesienia skargi kasacyjnej. R.S. w dniu (...( poinformował Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa adwokatowi przyznanemu w ramach prawa pomocy i jednocześnie złożył wniosek o przywrócenie terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem wraz z wnioskiem o jego doręczenie. Sąd postanowieniem z dnia (...( odmówił przywrócenia terminu do złożenia wniosku o doręczenie wyroku z uzasadnieniem. Wraz z odpisem tego orzeczenia, Sąd doręczył stronie również odpis wyroku z uzasadnieniem, pouczając, że to doręczenie nie następuje w trybie art. 142 § 2 P.p.s.a. i art. 177 § 1 P.p.s.a. Skarżący w dniu (...( złożył kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie adwokata oraz wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej wraz ze sporządzoną osobiście skargą kasacyjną. Postanowieniem z dnia (...(, Sąd po rozpatrzeniu wniosku o przyznanie prawa pomocy w postaci ustanowienia adwokata, wniosek ten oddalił. Naczelny Sąd Administracyjny postanowieniem z dnia (...(, oddalił zażalenie skarżącego na to postanowienie. Zarządzeniem z dnia (...(, doręczonym stronie w dniu (...(, Sąd zobowiązał skarżącego do uzupełnienia wniosku z dnia (...( o przywrócenie terminu do wniesienia skargi kasacyjnej, przez złożenie skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego, w terminie 7 dni pod rygorem pozostawienia wniosku bez rozpoznania. W dniu (...( R.S. wniósł o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie adwokata. Postanowieniem z dnia (...(, doręczonym stronie (...(, Sąd oddalił wniosek o przyznanie prawa pomocy. Od postanowienia tego skarżący nie wniósł zażalenia. W związku z tym, że skarżący nie wykonał zarządzenia z dnia (...( i nie złożył skargi kasacyjnej sporządzonej przez adwokata lub radcę prawnego, Sąd zarządzeniem z dnia (...( pozostawił bez rozpatrzenia wniosek skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Następnie postanowieniem z dnia (...(, które doręczono skarżącemu w dniu (...(, Sąd odrzucił skargę kasacyjną sporządzoną bez dochowania wymogu wynikającego z art. 175 § 1 P.p.s.a. Skarżący w dniu (...( wniósł do Sądu własnoręcznie sporządzone i podpisane zażalenie na postanowienie z (...( oraz kolejny wniosek o przyznanie prawa pomocy, poprzez ustanowienie adwokata, co jak wskazał (cyt.) "umożliwi nadanie biegu zażaleniu na postanowienie, a następnie skardze kasacyjnej przez podpisanie tego zażalenia, a następnie skargi kasacyjnej przez ustanowionego adwokata z urzędu". Wojewódzki Sąd Administracyjny w S. zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 243 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a., prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Stosownie do treści art. 244 § 1 i § 2 P.p.s.a., prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego, zaś ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego stanowi uprawnienie strony do udzielenia pełnomocnictwa wyznaczonemu adwokatowi, radcy prawnemu, doradcy podatkowemu lub rzecznikowi patentowemu bez ponoszenia przez nią wynagrodzenia i wydatków adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Ponadto w myśl art. 245 § 1 P.p.s.a., sąd może przyznać prawo pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym. Przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego (art. 245 § 3 P.p.s.a.). W rozpatrywanej sprawie bezsporne jest, że po rozpoznaniu wniosku skarżącego, Sąd postanowieniem z dnia (...( przyznał R.S. prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata w sprawie. W wykonaniu powyższego postanowienia Dziekan Okręgowej Rady Adwokackiej w S. wyznaczył skarżącemu adwokata z urzędu w osobie adwokata P.K., a skarżący pismem z dnia (...( udzielił mu pełnomocnictwa do reprezentowania go w sprawie. Pełnomocnik podjął czynności procesowe w sprawie, zaś R.S. w dniu (...( poinformował Sąd o wypowiedzeniu pełnomocnictwa adwokatowi przyznanemu w ramach prawa pomocy. W świetle powyższego uznać należy, że fakt wypowiedzenia przez R.S. pełnomocnictwa ustanowionemu w sprawie adwokatowi nie stanowi podstawy do kolejnego przyznania skarżącemu prawa pomocy poprzez ustanowienie adwokata. W ustawie - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi brak jest bowiem przepisu, który uprawniałby stronę do żądania wyznaczenia kolejnego profesjonalnego pełnomocnika wówczas, gdy skarżący skonsumował już przyznane mu prawo pomocy w tym zakresie, co miało miejsce w rozpatrywanej sprawie. W tym stanie rzeczy, orzeczono jak na wstępie.