II SA/Po 741/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jakub Zieliński po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w dniu 8 grudnia 2016 r. wniosku skarżącej o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi w sprawie ze skargi A. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia [...] czerwca 2016 r. nr [...] w przedmiocie warunków zabudowy postanawia przywrócić termin do uzupełnienia braków formalnych skargi. /-/ Jakub Zieliński UZASADNIENIE W dniu 3 października 2016 r. (data doręczenia wezwania – k. 76) skarżąca została m.in. wezwana do uzupełnienia braków formalnych skargi poprzez nadesłanie jej 10 odpisów oraz takiej samej liczby odpisów pisma uzupełniającego skargę, tj. "odnośnika" z dnia 6 września 2016 r. (k. 1, 72, 73). W dniu 10 października 2016 r. (data nadania pocztowego – k. 80) strona uzupełniła częściowo braki skargi poprzez nadesłanie wymaganych odpisów samej skargi oraz części załączników do niej, wyjaśniając w piśmie przewodnim z dnia 10 października 2016 r., że skopiowała wszystkie załączniki, które miała "w posiadaniu" (k. 77). Następnie w dniu 13 października 2016 r. (data nadania pocztowego – k. 83) złożyła wniosek o przywrócenie terminu do uzupełnienia braków formalnych skargi z tytułu "problemów z opłatą za kopie i ich wykonaniem przez zleceniodawcę". Wyjaśniła, że udało jej się "ściągnąć za pomocą maila aktualną mapkę graniczną [...], która jest bardzo ważnym dowodem w sprawie". Wskazując na przyczyny opóźnienia z nadesłaniu załączników do skargi, wyjaśniła, że działa bez pełnomocnika i pierwszy raz wykonuje tak poważne zadanie, które było jej bardzo trudno ogarnąć organizacyjnie, zwłaszcza że ma problemy finansowe. Do pisma przewodniego została dołączona wymagana liczba załączników do skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Poznaniu zważył, co następuje. Zgodnie z art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2016 r., poz. 718, z późn. zm. – dalej: P.p.s.a.), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu, o czym może orzec również na posiedzeniu niejawnym. Natomiast zgodnie z art. 87 P.p.s.a. pismo z wnioskiem o przywrócenie terminu wnosi się do sądu, w którym czynność miała być dokonana, w ciągu siedmiu dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu (§ 1); w piśmie tym należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu (§ 2); równocześnie strona powinna dokonać czynności, co do której uchybiła terminu (§ 4). W niniejszej sprawie skarżąca jednoznacznie wykazała obiektywne i trudne do uniknięcia przeszkody dotyczące terminowego uzupełnienia całości braków skargi – konieczności zdobycia materiału granicznego, koszty wykonania dużej liczby kopii załączników (wydruków) i sytuacje finansową (skarżąca złożyła również wniosek o przyznanie prawa pomocy obejmujący zwolnienie od kosztów sądowych). Trzeba również podkreślić, że uzupełnienie braków w postaci załączników samej skargi miało miejsce w terminie wynikającym z doręczonego stronie wezwania sądowego. W terminowo złożonym piśmie przewodnim z dnia 10 października 2016 r. strona również zawarła informację, że dołącza do odpisów skargi kopie wszystkich załączników, które posiada. Następnie zaś niezwłocznie po uzyskaniu materiałów, na które oczekiwała, tj. 3 dni po pierwotnym terminowym, uzupełnieniu części braków skargi – uzupełniła skargę o odpisy pozostałych załączników. Zdaniem Sądu strona zachowała termin, o którym mowa w art. 87 § 1 P.p.s.a. Trudno również przypisać jej zawinienie w sytuacji, gdy nie dysponowała wszystkimi załącznikami do skargi i jej uzupełnienia, które mogłaby w całości terminowo nadesłać do Sądu. Reasumując wszystko powyższe, skarżąca uprawdopodobniła, że uchybienie terminu do uzupełnieni a braków formalnych skargi nastąpiło bez jej winy. Powołane we wniosku okoliczności stanowiły należyte usprawiedliwienie, wskazujące na istnienie takich niezależnych od strony przeszkód, które uniemożliwiły jej terminowe dopełnienie czynności procesowej. Tym samym w sprawie wystąpiły przesłanki wskazane w art. 86 § 1 i art. 87 § 2 P.p.s.a., uzasadniające uwzględnienie wniosku o przywrócenie terminu w przedmiotowej sprawie. W tym stanie rzeczy Sąd na podstawie powołanych przepisów orzekł, jak w sentencji. /-/ Jakub Zieliński