II SA/Gd 394/09
Административные суды2009-09-16
Номер дела
II SA/Gd 394/09
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Дата решения
2009-09-16
Тип
Wyrok WSA w Gdańsku
Судьи
Jolanta GórskaTamara DziełakowskaZdzisław Kostka
Резолютивная часть
Oddalono skargę
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Zdzisław Kostka Sędziowie: Sędzia WSA Tamara Dziełakowska (spr.) Sędzia WSA Jolanta Górska Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Agnieszka Dobroń po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 16 września 2009 r. sprawy ze skargi J. F. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 29 maja 2009 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku rodzinnego oraz dodatku do zasiłku rodzinnego oddala skargę.
UZASADNIENIE
Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Kierownika Miejskiego Ośrodka Pomocy Rodzinie z dnia 28 kwietnia 2009 r. o odmowie przyznania skarżącemu J. F. zasiłku rodzinnego i dodatku do tego zasiłku z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego tj. świadczeń, o których mowa w art. 4 – 6 i art. 13 ustawy z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ze zm. ). Powodem odmowy było ustalenie, że wnioskodawca w dacie złożenia wniosku o przyznanie w/w świadczeń ukończył już 24 rok życia i nie odpowiada definicji "osoby uczącej się" z art. 3 pkt 13 ustawy, a tym samym nie spełnia warunków z art. 6 ust. 1 a ustawy do otrzymania świadczenia. Przepis ten stanowi bowiem, że zasiłek rodzinny przysługuje osobie uczącej się w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie dłużej niż do ukończenia 24 roku życia.
W skardze na decyzję organu odwoławczego J. F. oświadczył, że nie zgadza się z wydanym rozstrzygnięciem i wskazał, że Zakład Ubezpieczeń Społecznych uznał, iż należy mu się zasiłek rodzinny. Do skargi skarżący załączył kserokopie następujących dokumentów: decyzji ZUS-u z dnia 4 marca 2009 r. o podwyższeniu mu renty socjalnej, orzeczenie Powiatowego Zespołu d/s Orzekania o Niepełnosprawności z dnia 4 października 2007 r. o przyznaniu skarżącemu umiarkowanego stopnia niepełnosprawności, wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 1 sierpnia 2008 r. wraz z uzasadnieniem o zmianie decyzji ZUS-u i przyznaniu skarżącemu prawa do renty socjalnej od dnia 1 kwietnia 2007 r. na stałe. Te same dokumenty skarżący przedłożył organowi I instancji ubiegając się o przyznanie mu zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego.
W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie z przyczyn wskazanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Kolegium ponownie podkreśliło, że skarżący z uwagi na swój wiek ( ukończone 24 lata w dacie złożenia wniosku ) oraz fakt nie uczęszczania do szkoły ( co z kolei wynika z faktu otrzymywania renty socjalnej ) nie spełniał przesłanek do otrzymania zasiłku rodzinnego wraz z dodatkiem. Odnosząc się do zarzutu skargi Kolegium wyjaśniło, że organem właściwym do orzekania o zasiłku rodzinnym w I instancji był Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie, a nie Zakład Ubezpieczeń Społecznych.
Rozpoznając skargę Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Skarga nie jest zasadna, albowiem zaskarżona decyzja jest zgodna z prawem.
Uprawnienie do otrzymania zasiłku rodzinnego z różnymi dodatkami w tym i dodatkiem z tytułu kształcenia i rehabilitacji dziecka niepełnosprawnego uregulowane jest w ustawie z dnia 28 listopada 2003 r. o świadczeniach rodzinnych ( Dz. U. z 2006 r., Nr 139, poz. 992 ). Stosownie do art. 4 ust. 2 tej ustawy prawo do zasiłku rodzinnego i dodatków do tego zasiłku przysługuje: 1) rodzicom, jednemu z rodziców albo opiekunowi prawnemu dziecka; 2) opiekunowi faktycznemu dziecka; 3) osobie uczącej się. W art. 3 pkt 13 ustawy wyjaśniono, że ilekroć w ustawie jest mowa o osobie uczącej się oznacza to osobę pełnoletnią uczącą się, niepozostającą na utrzymaniu rodziców w związku z ich śmiercią lub w związku z ustaleniem wyrokiem sądowym lub ugodą sądową prawa do alimentów z ich strony. Dalej w tej ustawie art. 6 stanowi: "1. Zasiłek rodzinny przysługuje osobom, o których mowa w art. 4. ust. 2 pkt 1, do ukończenia przez dziecko: 1) 18 roku życia lub 2) nauki w szkole, jednak nie dłużej niż do ukończenia 21 roku życia, albo 3 ) 24 roku życia, jeżeli kontynuuje naukę w szkole lub w szkole wyższej i legitymuje się orzeczeniem o umiarkowanym albo znacznym stopniu niepełnosprawności. 1 a. Zasiłek rodzinny przysługuje osobie uczącej się w szkole lub w szkole wyższej, jednak nie dłużej niż do ukończenia 24 roku życia".
Z powyższego stanu prawnego jednoznacznie wynika, że fakt ukończenia przez daną osobę 24 roku życia uniemożliwia przyznanie zasiłku rodzinnego zarówno ubiegającej się o to świadczenie tzw. osobie uczącej się, jak i jej rodzicowi lub opiekunowi. Okoliczność ta jest wystarczająca dla odmowy przyznania żądanego świadczenia wraz z dodatkiem. Z akt sprawy wynika, że skarżący urodził się 15 maja 1984 roku, a zatem w dacie złożenia wniosku tj. w dniu 10 kwietnia 2009 r. niewątpliwie miał skończony 24 rok życia. Organy zatem rozpatrując wniosek skarżącego prawidłowo odmówiły mu przyznania żądanego świadczenia.
Skarżącemu należy wyjaśnić, że z załączonych do skargi dokumentów nie wynika jego uprawnienie do otrzymania zasiłku rodzinnego. Przytoczony wyżej stan prawny jednoznacznie wskazuje jakie wymogi należy spełnić ubiegając się o to świadczenie i jednym z tych wymogów jest określony w ustawie wiek - niższy niż 24 lata. Z prawa do renty socjalnej również nie wynika uprawnienie do otrzymania zasiłku rodzinnego. Renta socjalna i świadczenia rodzinne to zupełnie różne świadczenia uregulowane w odrębnych ustawach, których przyznanie jest uzależnione od spełnienia odmiennych przesłanek. Również właściwość organów do decydowania o tych świadczeniach jest różna. Zakład Ubezpieczeń Społecznych uprawniony w zakresie przyznawania renty socjalnej nie jest właściwy w sprawach związanych ze świadczeniami rodzinnymi. Organami właściwymi w tej materii są organy, które wydały kontrolowane w niniejszej sprawie decyzje. Wobec tego, że decyzje te są zgodne z prawem Sąd zobowiązany był oddalić wniesioną przez skarżącego skargę stosownie do art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. )