II SA/Łd 1201/10
Административные суды2010-11-17
Номер дела
II SA/Łd 1201/10
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Дата решения
2010-11-17
Тип
Postanowienie WSA w Łodzi
Судьи
Leszek Foryś
Резолютивная часть
Przyznano prawo pomocy w całości; Przyznano prawo pomocy w całości
Текст решения
SENTENCJA
Dnia 17 listopada 2010 roku Referendarz sądowy w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Łodzi - Wydział II - Leszek Foryś po rozpoznaniu w dniu 17 listopada 2010 roku na posiedzeniu niejawnym wniosku Z.R. i H.R. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi Z.R. i H.R. na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] Nr [...] (znak: [...]) w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej z tytułu rozbudowy budynku mieszkalnego postanawia przyznać skarżącym prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata; LF
UZASADNIENIE
II SA/Łd 1201/10
Uzasadnienie
Z.R. i H.R. zwrócili się do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi o zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata, w sprawie z ich skargi na postanowienie [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ł. z dnia [...] w przedmiocie ustalenia opłaty legalizacyjnej z tytułu rozbudowy budynku mieszkalnego.
Ze złożonych na urzędowych formularzach wniosków o przyznanie prawa pomocy oraz z oświadczeń o stanie rodzinnym i majątkowym wynika, iż Z.R. i H.R. prowadzą wspólne gospodarstwo domowe. Małżonkowie otrzymują jedynie emerytury: Z.R. w wysokości 1171,34 zł, a H.R. w wysokości 1248,92 zł. Jedynym majątkiem skarżących jest mieszkanie o powierzchni 40 m² oraz nieruchomość rolna o powierzchni 0,80 ha. W uzasadnieniu wniosku podali, że Z.R. jest inwalidą I grupy, choruje na cukrzycę, nadciśnienie oraz na kręgosłup. Z kolei H.R. jest inwalidą III grupy, choruje na cukrzycę, tarczycę, nadciśnienie, kręgosłup i depresję. Skarżący podnieśli też, że nie znają przepisów prawnych i niezbędna jest im pomoc fachowego doradcy. Skarżący oświadczyli ponadto, że nie zatrudniają i nie pozostają w innym stosunku prawnym z adwokatem i radcą prawnym.
Referendarz sądowy zważył, co następuje:
Z treści przepisów art. 243 § 1, art. 244 § 1, art. 245, art. 246 oraz art. 252 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) wynika, iż osobie fizycznej może być przyznane na jej wniosek prawo pomocy w zakresie całkowitym, gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, w zakresie częściowym zaś, gdy wykaże że nie jest w stanie uiścić pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie na urzędowym formularzu stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie rodzinnym i majątkowym. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy we wskazanym zakresie.
W tej sytuacji uznać należało, iż wniosek skarżących zasługuje na uwzględnienie. Referendarz sądowy doszedł bowiem do przekonania, że skarżący nie są w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Biorąc pod uwagę niskie dochody i brak praktycznie jakiegokolwiek majątku, a także stan zdrowia skarżących, uzasadnione jest, zdaniem referendarza sądowego, przyznanie wnioskodawcom prawa pomocy poprzez zwolnienie ich od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata.
Wobec powyższego na podstawie art. 245 § 2 i art. 246 § 1 pkt 1 w związku z art. 258 § 2 pkt 7 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w postanowieniu.
LF