V SA/Wa 1772/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie: Przewodniczący – sędzia WSA Krystyna Madalińska-Urbaniak po rozpoznaniu w dniu 8 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. M. na postanowienie Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia ... maja 2016 r. nr ... w przedmiocie sprostowania oczywistej omyłki postanawia: odrzucić skargę UZASADNIENIE Skarżące Województwo [...] złożyło do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na orzeczenie opisane w komparycji niniejszego postanowienia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm., zwana dalej: "p.p.s.a."), sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie braków formalnych skargi. Zarządzeniem z dnia 4 lipca 2016 r. Sąd wezwał pełnomocnika strony skarżącej do uzupełnienia braku formalnego skargi - w terminie 7 dni od dnia doręczenia niniejszego wezwania, pod rygorem odrzucenia skargi (art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a.) poprzez nadesłanie dokumentów potwierdzających upoważnienie do udzielenia pełnomocnictwa procesowego do działania w imieniu strony skarżącej przed wojewódzkim sądem administracyjnym lub przed sądami administracyjnymi, tj. uchwał Zarządu Województwa [...] nr [...]oraz [...] z dnia [...] stycznia 2014 r., w oryginale lub uwierzytelnionej kopii. Odpis ww. zarządzenia został doręczony pełnomocnikowi skarżącego Województwa w dniu 18 lipca 2016 r.(k-25 akt sądowych), a więc termin do wykonania zarządzenia mijał z dniem 25 lipca 2016 r. W dniu 22 lipca 2016 r. pełnomocnik Województwa złożył osobiście w sądzie pismo wraz załącznikami. Jako załączniki wymieniono potwierdzenie przelewu kwoty 100 zł, uchwały Zarządu Województwa [...] nr [...]oraz nr [...]. Jednakże do ww. pisma dołączono dwa egzemplarze poświadczone za zgodność uchwały nr [...]. Nie nadesłano uchwały nr [...]. Wobec powyższego na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 p.p.s.a. należało orzec jak w sentencji postanowienia.