I OZ 878/08

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Janina Antosiewicz po rozpoznaniu w dniu 27 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia H. K. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach z dnia 11 września 2008 r. sygn. akt II SA/Ke 315/08 o odmowie dopuszczenia H. K. do udziału w sprawie w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach z dnia [...] kwietnia 2008 r. znak [...] w przedmiocie ewidencji gruntów postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach odmówił H. K. dopuszczenia do udziału w charakterze uczestnika postępowania w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż wskazaną decyzją Inspektor uchylił decyzję Starosty S. z dnia [...] lutego 2008 r., którą odmówiono wprowadzenia zmian w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie S. P.. Na rozprawie w dniu 11 września 2008 r. wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika złożył H. K., uzasadniając swoje żądanie tym, iż wykonywał na zlecenie Sądu Rejonowego w S. dokumentację geodezyjną, która została zakwestionowana w niniejszej sprawie przez organy administracji, zaś ich stanowiska zawarte w decyzjach podważają jego merytoryczne kompetencje jako biegłego sądowego. Sąd I instancji, rozpoznając wniosek, stwierdził, iż okolicznością warunkującą przymiot uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego jest fakt posiadania interesu prawnego w sprawie. Uprawnienie do występowania w postępowaniu w charakterze strony uzależnione jest od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem, a aktem organu administracji publicznej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach podkreślił, iż w przepisach prawa materialnego nie występuje norma, z której wnioskodawca, jako uprawniony geodeta wykonujący dokumentację geodezyjną, mógłby wywodzić swoje uzasadnienie do udziału w niniejszej sprawie na prawach strony. W ocenie Sądu nie jest interesem prawnym poczucie wnioskodawcy, iż przedstawione przez organy opinie odnośnie sporządzonego przez niego operatu technicznego podważają jego kompetencje jako biegłego sądowego. Mając to na uwadze Sąd I instancji stwierdził, iż wnioskodawca nie wykazał, że wynik przedmiotowego postępowania dotyczy jego interesu prawnego i odmówił dopuszczenia go do udziału w sprawie na podstawie art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł do Naczelnego Sądu Administracyjnego H. K., domagając się uchylenia zaskarżonego orzeczenia i dopuszczenia go do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. W uzasadnieniu żalący się podniósł, iż na zlecenie Sądu Rejonowego w S. opracowywał mapę potrzebną do sprawy o zasiedzenie części nieruchomości. W trakcie dokonywania tych czynności stwierdził, iż rzeczywista powierzchnia nieruchomości różni się od powierzchni ewidencyjnej. W związku z tym sporządził odpowiednią dokumentację obliczeniową, która przedłożona została w Starostwie Powiatowym w S. Jednakże zarówno Starosta jak i Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego odmówili dokonania zmian w powierzchni nieruchomości. Organy administracji stwierdziły między innymi, że dokumentacja uzasadniająca zmianę powierzchni została wykonana wadliwie. Ocena ta została dokonana bez udziału żalącego się, co pozbawiło go możliwości przedstawienia argumentacji co do przedstawionej dokumentacji. Autor zażalenia podkreślił, iż od rozstrzygnięcia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego zależy, czy zmuszony on będzie do świadomego poświadczenia nieprawdy co do powierzchni nieruchomości, czy też będzie mógł podać powierzchnię prawidłową, po jej aktualizacji w ewidencji gruntów. Zdaniem H. K. poświadczenie nieprawdy i podanie niewłaściwej powierzchni nieruchomości może narazić go na odpowiedzialność karną i cywilną wobec przyszłego nabywcy nieruchomości, a zatem posiada on interes prawny w przedmiotowej sprawie. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie pozbawione jest usprawiedliwionych podstaw. Zgodnie z art. 32 P.p.s.a., co do zasady stronami w postępowaniu sądowoadministracyjnym są skarżący oraz organ, którego działanie lub bezczynność jest przedmiotem skargi. Z art. 33 § 1 P.p.s.a. wynika z kolei, iż uczestnikiem postępowania na prawach strony jest osoba, która brała udział w postępowaniu administracyjnym, a nie wniosła skargi, o ile wynik postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Stosownie zaś do § 2 tego artykułu udział w charakterze uczestnika może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Z przywołanych przepisów wynika w sposób niewątpliwy, iż czynnikiem decydującym o tym, czy dana osoba może być uznana za uczestnika postępowania jest fakt posiadania przez tą osobę interesu prawnego w sprawie. Jak zauważył to Wojewódzki Sąd Administracyjny o tym, czy osoba wnioskująca o dopuszczenie jej do udziału w sprawie w charakterze uczestnika posiada interes prawny decyduje nie jej interes faktyczny, a norma prawa materialnego, na której oparto akt administracyjny. Pogląd ten – utrwalony w orzecznictwie sądów administracyjnych – podzielany jest w pełni przez Sąd orzekający w sprawie niniejszej. Przyjmując powyższe stwierdzić trzeba, iż wnioskodawca nie ma interesu prawnego w sprawie. Zgodnie z tym, co zauważył Sąd I instancji, podstawą dla wydania zaskarżonej przez T. C. decyzji Świętokrzyskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego w Kielcach były przepisy ustawy z dnia 17 maja 1989 r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005 r. nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001 r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454 ze zm.). W powołanych aktach prawnych nie istnieje norma, z której H. K. – działający jako biegły geodeta, sporządzający dokumentację geodezyjną odnoszącą się do nieruchomości, co do której skarżący domaga się zmian w ewidencji gruntów i budynków – mógłby wywodzić swój interes prawny, uprawniający go do wystąpienia w postępowaniu sądowoadministracyjnym w charakterze uczestnika. Zgodzić się trzeba ze stanowiskiem Sądu I instancji, iż za interes taki nie można uznać podważenia kompetencji wnioskodawcy przez organy administracji. Również okoliczności powołane w zażaleniu – ewentualna odpowiedzialność karna lub cywilna związane z koniecznością podania w operacie nieprawdziwych danych odnośnie powierzchni nieruchomości – nie wskazują w żaden sposób, aby H. K. posiadał interes prawny w niniejszej sprawie. Zasadną była więc ocena okoliczności powołanych we wniosku, wyrażona przez Sąd I instancji, zaś postanowienie odmawiające wnioskodawcy dopuszczenia do udziału w sprawie wydane zostało zgodnie z prawem. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.