II OSK 2525/11

SENTENCJA Dnia 22 grudnia 2011 roku Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak po rozpoznaniu w dniu 22 grudnia 2011 roku na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia w sprawie ze skargi kasacyjnej A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Krakowie z dnia 11 maja 2011 roku, sygn. akt II SA/Kr 389/11 oddalającego skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2010 roku nr [...] w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania postanawia: wstrzymać wykonanie postanowienia Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2010 roku nr [...]. UZASADNIENIE Wyrokiem z dnia 11 maja 2011 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Krakowie oddalił skargę A. Sp. z o.o. z siedzibą w W. na postanowienie Małopolskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Krakowie z dnia [...] grudnia 2010 r. w przedmiocie nałożenia kary z tytułu nielegalnego użytkowania. Skargę kasacyjną od powyższego wyroku wniosła skarżąca spółka. W piśmie z dnia 17 listopada 2011 r. skarżąca wniosła o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia. W uzasadnieniu wskazała, że wykonanie postanowienia spowoduje utratę jej płynności finansowej, a wręcz doprowadzić może do jej niewypłacalności. Spółka podniosła, że w chwili obecnej na należących do niej kontach znajduje się kwota 916,37 zł. Ponadto poprzedni rok obrotowy zakończyła stratą w wysokości 47 722,02 zł. Pokreśliła, że opłacenie nałożonej kary niewątpliwie spowoduje zamrożenie aktywów oraz zmusi ją do wzięcia kolejnego kredytu, a także spowoduje ograniczenie prowadzanej działalności. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek zasługuje na uwzględnienie. Kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania wykonania aktu lub czynności została uregulowana w art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) - zwanej dalej p.p.s.a. Strona może więc wnioskować o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu również w dacie wnoszenia skargi kasacyjnej, czemu odpowiada kompetencja Naczelnego Sądu Administracyjnego do wstrzymania (na wniosek skarżącego) wykonania zaskarżonej decyzji, w razie oddalenia skargi i wniesienia skargi kasacyjnej od wyroku Sądu I instancji, oddalającego skargę. Sąd może na wniosek skarżącego wstrzymać wykonanie zaskarżonego aktu, jeżeli w wyniku jego wykonania zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 p.p.s.a.). Przesłanki w postaci wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków należy wiązać z sytuacją, która może powstać, gdy zaskarżony akt administracyjny zostanie wykonany, a następnie na skutek uwzględnienia skargi akt ten zostanie wzruszony. Wniosek taki jest jednym ze środków procesowych dla obrony interesów wnoszącego skargę. Niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków oznacza, że chodzi o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego i wyegzekwowanego świadczenia ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do pierwotnego stanu. W niniejszej sprawie przedmiotem postanowienia objętego wnioskiem jest niewątpliwie należność o charakterze pieniężnym, która w przypadku ewentualnego wyeliminowania rozstrzygnięcia z obrotu prawnego będzie podlegać zwrotowi. Nie w każdym jednak przypadku sama możliwość odzyskania uiszczonej należności oznaczać będzie, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego postanowienia nie zasługuje na uwzględnienie. Nie sposób pominąć, że kara pieniężna w niniejszej sprawie została ustalona na kwotę 160 000,00 złotych. Niewątpliwie jest to kwota, której zapłata może spowodować ograniczenie działalności spółki oraz doprowadzić do powstania strat finansowych, co w konsekwencji może powodować ograniczenie płynności finansowej, niezbędnej do prawidłowego funkcjonowania spółki. Zatem uiszczenie tak wysokiej kwoty, względnie ściągnięcie jej w drodze egzekucji administracyjnej, może narazić skarżącą spółkę na niebezpieczeństwo wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków. Ponieważ w sprawie zachodzi jedna z przesłanej zawartych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uznał wniosek skarżącej spółki o wstrzymanie wykonanie zaskarżonego postanowienia za zasadny. Z powyższych względów i na podstawie art. 61 § 3 w związku z art. 193 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji.