III SA/Wr 451/07

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Maciej Guziński po rozpoznaniu w dniu 14 września 2009 r., na posiedzeniu niejawnym, wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego we Wrocławiu z dnia 7 stycznia 2009 r., w przedmiocie odrzucenia zażalenia skarżącego na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z dnia 1 lutego 2008 r. w sprawie odrzucenia sprzeciwu na postanowienie referendarza sądowego z dnia 9 stycznia 2008 r. o odmowie przyznania prawa pomocy, w sprawie ze skargi J K na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego we W z dnia [...] r., nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia na zawiadomienie o wszczęciu postępowania administracyjnego, postanawia: odmówić przywrócenia terminu. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 7 stycznia 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny we Wrocławiu odrzucił, wniesione z uchybieniem terminu, zażalenie J K. Postanowienie to doręczono skarżącemu w dniu [...] r. Pismem z dnia [...] r., nadanym w urzędzie pocztowym [...] r., skarżący złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 7 stycznia 2009 r. W uzasadnieniu wniosku podał, że przyczyną uchybienia terminowi było nienależyte wykonywanie obowiązków przez Pocztę Polską, gdyż nie otrzymał on ani adresowanej do niego przesyłki, ani awiza. Skarżący wskazał przy tym, że nie ma żadnej możliwości udowodnienia, że nie otrzymał awiza. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Wniosek o przywrócenie terminu nie jest zasadny. Według art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwanej dalej, w skrócie, "p.p.s.a."), jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Jednocześnie ustawa wymaga, aby uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu, strona dokonała składając wniosek. Ocenie Sądu podlega zatem, czy strona postępowania dołożyła wszelkiej możliwej staranności, jakiej należało od niej oczekiwać. Przywrócenie uchybionego terminu ma charakter wyjątkowy i może nastąpić jedynie w przypadku, gdy w sposób przekonujący uprawdopodobniony zostanie brak winy strony, a przy tym zainteresowany wykaże, że niezależna przeszkoda trwała przez cały czas, aż do złożenia wniosku o przywrócenie terminu. O braku winy w uchybieniu terminu można mówić jedynie wtedy, gdy nawet przy dochowaniu należytej staranności nie można było usunąć przeszkody do dokonania czynności. Inaczej mówiąc, gdy wykazane zostanie, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nie do przezwyciężenia, czyli wówczas, gdy strona nie mogła przeszkody usunąć, nawet przy użyciu największego w danych warunkach wysiłku (por. E. Iserzon, J. Starościak, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, Warszawa 1980, s. 136). W literaturze dominuje pogląd, że przywrócenie terminu nie jest dopuszczalne, jeżeli strona dopuściła się choćby lekkiego niedbalstwa. Ocena okoliczności uchybienia terminowi oraz uprawdopodobnienia braku winy w tym uchybieniu, dokonana w rozpoznawanej sprawie, nie uzasadnia przyjęcia, że niedotrzymanie terminu do wniesienia zażalenia nastąpiło bez winy strony. Podkreślić przy tym należy, że w aktach sprawy znajduje się zwrotne potwierdzenie odbioru postanowienia z dnia 7 stycznia 2009 r., z którego wynika, że przesyłka zawierająca to postanowienie została odebrana przez skarżącego osobiście w dniu [...] r. i nie była awizowana. W konsekwencji zatem twierdzenia skarżącego, że nie otrzymał on ani przesyłki, ani awiza, nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy i tym samym nie mogły stanowić okoliczności usprawiedliwiających uchybienie terminu do wniesienia zażalenia. Skoro zatem skarżący nie wykazał, iż bez swojej winy uchybił terminowi do złożenia zażalenia, to na podstawie art. 86 § 1 p.p.s.a., Sąd postanowił, jak w sentencji.