II SA/Gl 570/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gliwicach w składzie: Przewodniczący sędzia WSA Włodzimierz Kubik po rozpoznaniu w dniu 9 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi S.K. na decyzję [...] Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w K. z dnia [...] nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego w kwestii wniosku skarżącej o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE Zaskarżoną decyzją [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Budowlanego w K. utrzymała w mocy decyzję Powiatowego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Ż. nr [...] z dnia [...] nakazującą S.K. rozebrać obiekty budowlane zlokalizowane na działce ewidencyjnej nr [...] w K. na P. tj. drewniany budynek gastronomiczny wraz ze zbiornikiem z tworzywa sztucznego na nieczystości ciekłe oraz wolnostojący, zadaszony, murowany z kamienia grill ogrodowy. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gliwicach skarżąca zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. W jego uzasadnieniu wskazała, iż rozebranie obiektów spowodowałoby trudne do odwrócenia skutki i niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Skarżąca oświadczyła, że jest matką samotnie wychowująca dwójkę dzieci. Zamieszkuje z nimi w budynku, który stanowi przedmiot niniejszego postępowania, a co do którego nakazano rozbiórkę, przy czym nie ma alternatywnego miejsca zamieszkania. Skarżąca występowała do Gminy o przydział mieszkania socjalnego, lecz z braku takowych go nie uzyskała. Nadto wskazała, że w jej domu rodzinnym zamieszkuje były mąż, który został skazany za znęcanie się psychiczne i fizyczne nad nią i jej dziećmi, dlatego też nie może do niego powrócić. Ponadto dochód skarżącej uzyskiwany z działalności prowadzonej w okresie zimowym stanowi jedyne źródło utrzymania się jej i dzieci. W odpowiedzi na skargę organ oświadczył, że nie znalazł podstaw do wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). zwanej dalej p.p.s.a. wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Jednakże w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd na wniosek skarżącego, może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba, że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności stanowi zatem w świetle powyższej regulacji, odstępstwo od zasady wyrażonej w art. 61 § 1 p.p.s.a. i dotyczy jedynie okoliczności faktycznych o charakterze wyjątkowym. Oceniając wniosek skarżącej pod kątem spełnienia przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd uznał, że zachodzą okoliczności uzasadniające wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazać, bowiem należy, iż treść nałożonego zaskarżoną decyzją obowiązku oraz jego wykonanie rzeczywiście może spowodować dla skarżącej trudne do odwrócenia skutki lub zrodzić niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody. Tym samym należy podzielić argumenty skarżącej zawarte we wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, iż rozbiórka przedmiotowych obiektów wymagałaby znacznych nakładów organizacyjnych i finansowych, których poniesienie spowodowałoby znaczny uszczerbek w majątku skarżącej. Przede wszystkim wskazać należy, iż już z samej istoty decyzji nakazującej rozbiórkę wynika możliwość wyrządzenia znacznej szkody lub powstania trudnych do odwrócenia skutków w przypadkach wykonania decyzji, która następnie zostałaby przez sąd administracyjny wzruszona. Ewentualna szkoda poniesiona przez skarżącą wskutek rozbiórki obiektów, wiąże się również z koniecznością poniesienia nakładów finansowych w celu wykonania nałożonego obowiązku. Zdaniem Sądu zasadne jest zatem, aby wstrzymać wykonanie rozbiórki do czasu rozstrzygnięcia sprawy przez Sąd. Mając na względzie powyższe Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 ustawy p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.