VIII SA/Wa 675/09

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 12 listopada 2009r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. D., W. M. na postanowienie Starosty R. z dnia [...] maja 2009r. nr [...] w przedmiocie przedłużenia terminu załatwienia sprawy postanawia : odrzucić skargę UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia [...] maja 2009r. nr [...] Starosta R. działając na podstawie art. 36 § 1 i 2, art. 123 §1 i 2oraz art. 10 §1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm., zwanej dalej Kpa) orzekł o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy administracyjnej do [...] maja 2009 r.. Nadto organ administracji pouczył, iż na niniejsze postanowienie przysługuje zażalenie do Wojewody [...]. Pełnomocnik W. M. i K. D. wniósł stosowne zażalenie, które zostało rozpatrzone przez Wojewodę [...] w postanowieniu z dnia [...] czerwca 2009 r. nr [...], w którym uznał zażalenie za zasadne. Ponadto pouczył, iż na to postanowienie zażalenie nie przysługuje. Pismem z dnia [...] września 2009 r. skarżące W. M. i K. D. wniosły do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Starosty R. z [...] maja 2009 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zauważył, co następuje: Przystępując do rozpoznania skargi sąd administracyjny w pierwszej kolejności bada, czy zaskarżony akt lub czynność organu administracji publicznej podlega kontroli tego sądu. Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony w ustawie z dnia 30 sierpnia 2002r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych ( Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1269 ze zm. ), zgodnie z którą sądy administracyjne w zakresie swojej właściwości sprawują kontrolę pod względem legalności, to jest zgodności z prawem działań lub zaniechań administracji publicznej. Kontrola działalności administracji publicznej, sprawowana przez sądy administracyjne ma ograniczony charakter, co oznacza, że objęte są nią jedynie działania administracyjne wskazane w ustawie. Zgodnie z przepisem art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002r. Nr 153, poz. 1270 ze zm., zwaną dalej p.p.s.a.) kontrola działalności administracji publicznej obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1. decyzje administracyjne; 2. postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do jej istoty; 3. postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4. inne niż określone w pkt 1 - 3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 5. akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6. akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7. akty nadzoru na działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8. bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1 - 4. Zaskarżone rozstrzygnięcie - postanowienie Starosty R. z dnia [...] maja 2009r. o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy nie mieści się w kategorii spraw podlegających zaskarżeniu skargą do sądu administracyjnego. Postanowienie, na które została wniesiona skarga nie jest postanowieniem kończącym postępowanie, ani rozstrzygającym sprawę w danej instancji, nie podlega więc zaskarżeniu do sądu administracyjnego. Ponadto wydane przez Starostę R. rozstrzygnięcie zostało zaskarżone do organu wyższego stopnia i podlegało ocenie w ramach nadzoru organu odwoławczego nad organem I instancji. Powyższe skutkuje uznaniem, iż rozstrzygnięcie to nie może być zaskarżone do sądu administracyjnego. Tym samym skarga wniesiona na powyższe postanowienie jest niedopuszczalna, wobec czego na podstawie przepisu art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, orzekł jak w sentencji postanowienia.