IV SA/Wa 2446/17

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Katarzyna Golat (spr.) po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi T. P. na postanowienie Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE T. P. w piśmie z dnia 8 sierpnia 2017 r. wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie skargę na postanowienie Dyrekcji Generalnej Lasów Państwowych z dnia [...] lipca 2017 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. W wykonaniu zarządzenia Przewodniczącej Wydziału z dnia 11 października 2017 r. (k. 20), w pismach z dnia 16 października 2017 r. wezwano skarżącego do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi wraz załącznikami poświadczonymi za zgodność z oryginałem oraz poprzez uiszczenie wpisu sądowego w kwocie 100 (sto) złotych w terminie 7 dni od daty doręczenia wezwań, pod rygorem odrzucenia skargi. Przesyłka zawierająca powyższe wezwania skierowana została do skarżącego na adres wskazany w skardze. Ze znajdującego się w aktach sądowych zwrotnego poświadczenia odbioru wynika, że ze względu na brak możliwości doręczenia osobistego, po dwukrotnym awizowaniu korespondencji zgodnie z art. 73 § 1 – 3 p.p.s.a., na mocy art. 73 § 4 p.p.s.a. zarządzeniem sędziego z 20 listopada 2017r. uznano przesyłkę za skutecznie doręczoną z dniem 3 listopada 2017r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje. Skargę należało odrzucić. Badanie merytorycznej zasadności skargi w postępowaniu przed sądem administracyjnym każdorazowo poprzedza analiza wymogów jej dopuszczalności. Postępowanie sądowoadministracyjne może się bowiem toczyć wyłącznie na skutek prawnie dopuszczalnej oraz skutecznie wniesionej skargi. Zgodnie z treścią art. 57 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2017 r., poz. 1369), powoływana dalej jako "p.p.s.a.", skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. W myśl zaś art. 47 § 1 p.p.s.a. do pisma strony należy dołączyć jego odpisy i odpisy załączników dla doręczenia ich innym stronom. Wskazać należy, że problem braku formalnego w postaci nieprzedłożenia odpisów wnoszonych do sądów administracyjnych pism procesowych był przedmiotem uchwały składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 18 grudnia 2013 r., sygn. akt I OPS 13/13, w której – koncentrując się na braku przedłożenia odpisów skargi w postępowaniu przed wojewódzkim sądem administracyjnym – stwierdzono, że "niedołączenie przez skarżącego wymaganej liczby odpisów skargi i odpisów załączników, zgodnie z art. 47 § 1 p.p.s.a., jest brakiem formalnym skargi, o którym mowa w art. 49 § 1 w związku z art. 57 § 1 p.p.s.a., uniemożliwiającym nadanie skardze prawidłowego biegu, który nie może być usunięty przez sporządzenie odpisów skargi przez sąd". Wskazana uchwała w swojej sentencji zawiera wykładnię art. 49 § 1 i art. 47 § 1 p.p.s.a., która znajduje zastosowanie również w niniejszej sprawie, w myśl której nieprzedłożenie wymaganych przez art. 47 § 1 p.p.s.a. odpisów wniesionego pisma (m.in. skargi) jest brakiem istotnym, tj. takim, który uniemożliwia nadanie danemu pismu dalszego prawidłowego biegu. Ponadto warunkiem podjęcia przez sąd czynności na skutek wniesionego pisma jest uiszczenie należnej od tego pisma opłaty. W myśl art. 220 § 1 p.p.s.a. sąd nie podejmie żadnej czynności na skutek pisma, od którego nie zostanie uiszczona należna opłata. Jeżeli pismem tym jest skarga, przewodniczący wzywa wnoszącego pismo, aby pod rygorem jej odrzucenia uiścił opłatę w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania (art. 220 § 1 i 3 p.p.s.a.). Z analizy akt sądowych sprawy wynika, że przesyłkę z wezwaniami z dnia 16 października 2017 r. pozostawiono w aktach ze skutkiem doręczenia z dniem 3 listopada 2017 r., co oznacza, że przewidziany przepisami prawa termin na wywiązanie się z wystosowanych wezwań bezskutecznie upłynął z dniem 10 listopada 2017 r. Skarżący nie nadesłał wymaganego odpisu skargi oraz nie uiścił wpisu sądowego, co zostało potwierdzone na podstawie dokumentów księgowych Sądu (k. 32). Skutkiem uchybienia terminowi do uzupełnienia braków formalnych i fiskalnych skargi jest zatem odrzucenie skargi oraz bezskuteczność czynności strony w postępowaniu sądowym. Odrzucenie skargi przez sąd administracyjny jest bowiem równoznaczne z odmową wydania merytorycznego rozstrzygnięcia w sprawie. W świetle powyższego Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 3 oraz 220 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.