II FSK 3024/13

SENTENCJA II FSK 3024/13 POSTANOWIENIE Dnia 18 grudnia 2013 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Stefan Babiarz po rozpoznaniu w dniu 18 grudnia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Finansowej wniosku L. P. o wstrzymanie wykonania decyzji w sprawie ze skargi kasacyjnej L. P. od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2013 r., I SA/Po 188/13 w sprawie ze skargi L. P. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 28 grudnia 2012 r., nr [...] w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. UZASADNIENIE 1. W skardze kasacyjnej od wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Poznaniu z dnia 23 maja 2013 r., I SA/Po 188/13, L. P. (zwany dalej skarżącym) zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w P. z dnia 28 grudnia 2012 r. w przedmiocie podatku dochodowego od osób fizycznych za 2006 r. 2. Skarżący, uzasadniając swoje żądanie, podniósł, że wykonanie wyżej wskazanej decyzji w chwili obecnej prowadziłoby do nieodwracalnych skutków w sferze majątkowej skarżącego i jego rodziny i wiązałoby się z ryzykiem wyrządzenia znacznej szkody. Stwierdził, że istnienie przesłanek uzasadniających wstrzymanie wykonania wydanej wobec niego decyzji potwierdzają okoliczności sprawy. Według skarżącego nieuwzględnienie jego żądania spowoduje nieodwracalny skutek w postaci wyegzekwowania od niego zobowiązania podatkowego, które jest co najmniej zobowiązaniem nienależnym, a na pewno zobowiązaniem przedawnionym. Egzekucja należności objętych decyzją organu podatkowego doprowadziłaby – zdaniem skarżącego – do powstania u niego szkody majątkowej i pogorszenia sytuacji finansowej jego oraz jego rodziny. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Wniosek nie zasługuje na uwzględnienie. 3. Na wstępie wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.),zwanej dalej: p.p.s.a. przewiduje możliwość wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu lub czynności na wniosek strony, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia stronie znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Decyzja o skorzystaniu z możliwości ubiegania się o udzielenie ochrony tymczasowej należy zatem do strony postępowania, jednakże powinna ona mieć świadomość, że uprawnienie to wiąże się z obowiązkiem uzasadnienia wniosku, poprzez poparcie go stosownymi twierdzeniami i dokumentami na okoliczność spełnienia ustawowych przesłanek wstrzymania wykonania decyzji (por. postanowienie NSA z dnia 26 listopada 2007 r., II FZ 338-339/07, dostępne na stronie: www.orzeczenia.nsa.gov.pl). 4. Uwzględniając powyższe rozważania należy podkreślić, że w niniejszej sprawie brak jest podstaw do pozytywnego rozpatrzenia wniosku skarżącego. Wprawdzie skarżący powołał się na przesłanki określone w art. 61 § 3 p.p.s.a., jednakże bardzo ogólnie wskazał, jakie to trudne do odwrócenia skutki czy znaczną szkodę mogłaby spowodować dla skarżącego (jego rodziny) egzekucja należności objętych decyzją Dyrektora Izby Skarbowej. Wymaga podkreślenia, że skarżący nie wskazał żadnych konkretnych argumentów, na podstawie których Naczelny Sąd Administracyjnych mógłby dokonać oceny, czy rzeczywiście wykonanie decyzji podatkowej opiewającej na kwotę 15.688 zł, może spowodować dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki bądź niesie za sobą ryzyko wyrządzenia znacznej szkody. 5. Wykonanie decyzji wymiarowej co do zasady wiąże się z pogorszeniem kondycji finansowej podatnika (jego rodziny), ze względu na przesunięcia finansowe dokonane na rzecz wierzyciela podatkowego. Nie stanowi to jednak każdorazowo przesłanki uzasadniającej wstrzymanie wykonania takiej decyzji. Trzeba bowiem mieć na uwadze, że instytucja przewidziana w art. 61 § 3 p.p.s.a. dotyczy sytuacji wyjątkowych. Jeżeli więc skarżący wskazuje na szkodę majątkową i pogorszenie jego sytuacji finansowej, jako przesłanki wstrzymania wykonania decyzji organu podatkowego, to – w świetle powyższych uwag – powinien on wykazać, że faktycznie ta szkoda majątkowa i pogorszenie sytuacji majątkowej będzie miało charakter szczególnie dotkliwy. Tymczasem skarżący we wniosku pominął zupełnie dane liczbowe dotyczące wartości jego majątku, dochodów, obciążeń finansowych, a tym samym uniemożliwił Naczelnemu Sądowi Administracyjnemu ocenę, czy egzekucja należności objętych kwestionowaną decyzją (15.688 zł) spowoduje taką szkodę majątkową i pogorszy warunki bytowe skarżącego i jego rodziny do tego stopnia, aby można mówić o "znacznej szkodzie" lub "trudnych do odwrócenia skutkach" w rozumieniu art. 61 § 3 p.p.s.a. Jak już wcześniej wskazano - ogólne stwierdzenia skarżącego zawarte we wniosku są w tym zakresie niewystarczające. Skarżący w skardze kasacyjnej wskazał jedynie, że "istnienie przesłanek pozwalających na wstrzymanie wykonania wydanej (...) decyzji potwierdzają okoliczności sprawy" – nie podał jednak, jakie okoliczności konkretnie ma na uwadze. Podniósł także - w części skargi kasacyjnej dotyczącej wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji - że "odmowa realizacji niniejszego żądania może prowadzić do nieodwracalnych dla skarżącego skutków w postaci wyegzekwowania od niego zobowiązania podatkowego, które jest co najmniej zobowiązaniem nienależnym (...)". Skarżący nie uprawdopodobnił zaistnienia tych skutków- wskazał jedynie, że wyegzekwowanie przedmiotowej kwoty "może prowadzić do nieodwracalnych skutków". Co więcej - przesunięcia majątkowe nie muszą mieć charakteru nieodwracalnego, trwałego, zatem argument skarżącego (str. 12 skargi kasacyjnej), że "nieodwracalne skutki" mają postać "wyegzekwowania zobowiązania podatkowego" - nie może znaleźć uznania. 6. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.