II OZ 947/09

SENTENCJA Dnia 30 października 2009 r. Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Sędzia NSA Andrzej Gliniecki po rozpoznaniu w dniu 30 października 2009 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia MO na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 14 września 2009 r. sygn. akt. II SA/Gd 535/08 o odmowie przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie ze skargi MO na decyzje Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 14 września 2009 r. sygn. akt. II SA/Gd 535/08, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił MO przyznania prawa pomocy w zakresie częściowym przez zwolnienie z kosztów sądowych w sprawie ze jego skargi na decyzje Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Budowlanego w Gdańsku z dnia [...] maja 2008 r. nr [...] w przedmiocie rozbiórki obiektu budowlanego. Sad I. instancji podniósł, że postanowieniem z dnia 22 października 2008 r., po rozpoznaniu wniosku skarżącego o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego, referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, przyznał wnioskodawcy prawo pomocy w zakresie częściowym przez ustanowienie radcy prawnego. Wnioskiem z dnia 7 listopada 2008 r., skarżący zwrócił się o przyznanie prawa pomocy przez zwolnienie od kosztów sądowych. Prawomocnym postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie objętym kolejnym wnioskiem. Z uwagi na to, że wniosek o zwolnienie z kosztów sądowych został prawomocnie rozstrzygnięty postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r. Sąd porównał sytuację majątkowej i możliwości zarobkowe wnioskodawcy, istniejące w dacie złożenia wcześniejszego wniosku z sytuacją przedstawioną w kolejnym wniosku z dnia 24 czerwca 2009 r. W ocenie Sądu I. instancji z informacji przedstawionych przez wnioskodawcę w uzasadnieniu wniosku oraz w jego oświadczeniu i przedłożonych dokumentach źródłowych, dotyczących majątku i dochodów jednoznacznie wynika, iż nie uległy żadnej zmianie okoliczności faktyczne, które były podstawą wydania postanowienia w dniu 17 listopada 2008 r. Zarówno wówczas, jak i obecnie głównym źródłem utrzymania wnioskodawcy jest jego emerytura, której wysokość nieznacznie wzrosła. Również nie uległ zmianie stan majątkowy wnioskodawcy, jak i jego sytuacja zdrowotna. Ponadto w chwili obecnej wraz z wnioskodawcą mieszka jego córka, która partycypuje w ponoszonych opłatach za media. W zażaleniu na powyższe postanowienie skarżący podniósł, że Sąd I. instancji błędnie interpretuje fakt, że zamieszkuje z nim jego córka, jako wskazujący na poprawę jego sytuacji. W jego ocenie dowodzi to, że nie jest w stanie sam sobie poradzić. Ponadto stale pogarszający się stan jego zdrowia powoduje wzrost wydatków na zakup leków i brak oszczędności mogących pozwolić na poniesienie kosztów sądowych bez uszczerbku dla jego sytuacji życiowej. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 165 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., powołanej dalej jako p.p.s.a.), postanowienia niekończące postępowania w sprawie mogą być uchylane i zmieniane wskutek zmiany okoliczności sprawy, chociażby były zaskarżone, a nawet prawomocne. Jak przyjęto w judykaturze, po wydaniu postanowienia niekończącego postępowania w sprawie zgłoszony ponownie wniosek dotyczący tej samej kwestii, podlega rozpoznaniu, jednak w razie niestwierdzenia zmiany okoliczności - podlega oddaleniu. W sprawie niniejszej postanowieniem z dnia 17 listopada 2008 r. odmówiono skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Postanowienie to nie zostało zaskarżone w zakreślonym terminie. We wniosku z dnia 24 czerwca 2009 r. skarżący ponownie wniósł o przyznania prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych. Mając powyższe na uwadze jak również treść znajdujących się w aktach sprawy wniosków o przyznanie prawa pomocy złożonych na urzędowych formularzach PPF, treść oświadczenia skarżącego i dokumentów dotyczących majątku i dochodów skarżącego, należy podzielić pogląd wyrażony w uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia, że przytoczone przez skarżącego w kolejnym wniosku okoliczności nie stanowią tak istotnej zmiany jego warunków materialnych, że zachodziłaby konieczność zmiany postanowienia z 17 listopada 2008 r. W takiej sytuacji należy stwierdzić, iż Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zasadnie zaskarżonym postanowieniem z dnia 14 września 2009 r. odmówił przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z powyższych przyczyn Naczelny Sąd Administracyjny na postawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.