Ppolska.starec← UrzadnikВойти

II SA/Gd 660/08

Административные суды2008-10-20
Номер дела
II SA/Gd 660/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku
Дата решения
2008-10-20
Тип
Postanowienie WSA w Gdańsku

Судьи

Barbara Skrzycka-Pilch

Резолютивная часть

Odrzucono skargę

Текст решения

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Barbara Skrzycka-Pilch po rozpoznaniu w dniu 20 października 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E.K. na uchwałę Rady Gminy z dnia 5 lutego 2008 r., Nr [...] w sprawie miejscowego planu zagospodarowania przestrzennego postanawia: odrzucić skargę. UZASADNIENIE W dniu 1 sierpnia 2008 r. wpłynęła skarga E. K. na opisaną wyżej uchwałę Rady Gminy. Skarga nie zawierała wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi. Jak wynikało z akt sprawy, jak również z treści skargi, pełnomocnik skarżącej w dniu 20 maja 2008 r. (vide: dowód nadania w urzędzie pocztowym, k. 49 akt) wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa. Uchwałą z dnia 1 sierpnia 2008 r., Nr [...] Rada Gminy nie uwzględniła powyższego wezwania do usunięcia naruszenia prawa. Ze zwrotnego potwierdzenia odbioru odpowiedzi na wezwanie wynikało, że została ona doręczona pełnomocnikowi skarżącej w dniu 21 sierpnia 2008 r. W odpowiedzi na skargę Rada Gminy wniosła o oddalenie skargi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z art. 101 ust 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 roku o samorządzie gminnym (tekst jednolity Dz. U. z 2001 r., Nr 142, poz. 1591 ze zm.) warunkiem wniesienia skargi do sądu administracyjnego na uchwałę lub zarządzenie podjęte przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, jest wniesienie wezwania do usunięcia naruszenia do właściwego organu, który zaskarżoną uchwałę lub zarządzenie wydał. W uchwale składu siedmiu sędziów Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 2 kwietnia 2007 r., sygn. akt II OPS 2/07 (publik. ONSAiwsa z 2007 r., Nr 3, poz. 60), stwierdzono, że przepis art. 53 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) ma zastosowanie do skargi wnoszonej do sądu administracyjnego na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym (Dz.U. z 2001 r. Nr 142, poz. 1591 ze zm.). Zgodnie zaś z art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W związku z powyższym rozważenia wymagała kwestia dochowania przez skarżącą terminu do wniesienia skargi. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej wezwał Radę Gminy do usunięcia naruszenia prawa w dniu 20 maja 2008 r. W tym też dniu rozpoczął bieg termin sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi, lecz upłynął bezskutecznie, zaś termin trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa nie rozpoczął biegu. Zgodnie z art. 83 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi jeżeli ostatni dzień terminu przypada na sobotę lub dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień terminu uważa się następny dzień po dniu lub dniach wolnych od pracy. Z uwagi zatem na okoliczność, iż ostatni dzień terminu sześćdziesięciu dni do wniesienia skargi w niniejszej sprawie przypadał na niedzielę 20 lipca 2008 r., to jest dzień ustawowo wolny od pracy, za ostatni dzień powyższego terminu należało uznać dzień 21 lipca 2008 r. Skarga w niniejszej sprawie została wniesiona w dniu 1 sierpnia 2008 r., a więc z uchybieniem terminu do jej wniesienia, przewidzianego w art. 53 § 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 2 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia. Mając powyższe na uwadze Sąd, na mocy ww. przepisów, orzekł jak w sentencji postanowienia.