IV SA/Wa 1616/08

SENTENCJA Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie - Michał Sułkowski po rozpoznaniu w dniu 12 grudnia 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku E. D. z dnia 3 listopada 2008 r. o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych i ustanowienie adwokata w sprawie ze skargi E. D. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] lipca 2008 r. nr [...] w przedmiocie odmowy udostępnienia danych o adresie zameldowania postanawia: przyznać prawo pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych oraz ustanowić w niniejszej sprawie dla E. D. adwokata w ramach przyznania prawa pomocy, o którego wyznaczenie zwrócić się do Okręgowej Rady Adwokackiej w W. UZASADNIENIE E. D. zwrócił się o przyznanie prawa pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata z urzędu. Ze złożonego na urzędowym formularzu wniosku z dnia 3 listopada 2008 r., który skarżący uzupełnił nadesłanym na wezwanie referendarza sądowego pismem z dnia 26 listopada 2008 r. wynika, że przebywa on w areszcie śledczym i nie uzyskuje żadnego dochodu (pismo z dnia 26 listopada 2008 r.). Żona E. D. uzyskuje miesięczny dochód ze stosunku pracy w wysokości 1200 - 1300 zł (w zależności od ilości przepracowanych godzin) (rubryka nr 10 formularza wniosku). Ponosi ona następujące stałe miesięczne wydatki: czynsz (211,08 zł), prąd (około 80 zł), gaz (50 zł), drewno kominkowe (w sezonie grzewczym około 200 zł), zakup leków (około 50 zł) (rubryka nr 11 formularza wniosku). Do pisma z dnia 26 listopada 2008 r. skarżący dołączył kopię zawiadomienia skierowanego do niego i jego żony przez Dział Windykacji Zarządu Budynków Komunalnych w E., z którego wynika, że od dnia 1 sierpnia 2008 r. opłaty za lokal wynoszą 211,08 zł, natomiast zaległość podstawowa i odsetkowa małżonków z tytułu bezumownego korzystania z lokalu na dzień 30 czerwca 2008 r. wyniosła w sumie 15.244,98 zł. Jak wynika z oświadczenia zawartego w rubryce nr 11 formularza wniosku, ustalone ugodą sądową raty spłaty zaległości czynszowych nie są uiszczane. Skarżący i jego żona nie posiadają nieruchomości, wartościowych przedmiotów, oszczędności, papierów wartościowych, ani innych zasobów pieniężnych (rubryka nr 7 formularza wniosku). Stosownie do treści art. 246 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej powoływanej również jako ppsa, prawo pomocy przysługuje osobie fizycznej w zakresie całkowitym - gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania, zaś w zakresie częściowym - gdy wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Mając na względzie wykazane w przedmiotowym wniosku stan majątkowy i możliwości płatnicze E. D. należy stwierdzić, że nie jest on w stanie ponieść jakichkolwiek kosztów postępowania. Wydatki związane z zaspokojeniem potrzeb mieszkaniowych żony i zakupem leków wynoszą aktualnie około 590 zł. Jedyny dochód dwuosobowej rodziny stanowi wynagrodzenie w wysokości 1200-1300 zł miesięcznie. Wobec nieposiadania przez małżonków żadnego majątku, jak nieruchomości, wartościowe przedmioty, czy też oszczędności, należy stwierdzić, że pozostające do ich dyspozycji środki nie pozwalają E. D. poczynić niezbędnych oszczędności do granic zabezpieczenia koniecznych kosztów utrzymania. Fakt, że z uzyskiwanego dochodu skarżący i jego żona są w stanie pokryć co najwyżej koszty podstawowych, bieżących potrzeb życiowych potwierdza chociażby znaczna zaległość w opłatach z tytułu korzystania z lokalu komunalnego. Wobec powyższego należy stwierdzić, że wnioskodawca wykazał, że obecnie nie posiada środków finansowych na poniesienie kosztów sądowych oraz wydatku związanego z ustanowieniem profesjonalnego pełnomocnika. Należy więc uznać, że zostały spełnione przesłanki obligujące do przyznania prawa pomocy we wnioskowanym zakresie. Z tych względów, na podstawie art. 246 § 1 pkt 1 i art. 258 § 2 pkt 7 ppsa, należało orzec jak w postanowieniu.