III SA/Łd 464/08
Административные суды2008-09-15
Номер дела
III SA/Łd 464/08
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi
Дата решения
2008-09-15
Тип
Postanowienie WSA w Łodzi
Судьи
Robert Adamczewski
Резолютивная часть
Przyznano prawo pomocy w części poprzez zwolnienie od kosztów sądowych
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi, Wydział III w składzie następującym: Referendarz sądowy – Robert Adamczewski po rozpoznaniu w dniu 15 września 2008 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku A. T. o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w sprawie ze skargi A. T. na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] znak [...] w przedmiocie wymeldowania postanawia przyznać skarżącej A. T. prawo pomocy w zakresie częściowym poprzez zwolnienie od kosztów sądowych R.A.
UZASADNIENIE
III SA/Łd 464/08
Uzasadnienie
Pismem z dnia 11 lipca 2008 r. A. T. (dalej skarżąca) wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi skargę na decyzję Wojewody [...] z dnia [...] (znak [...]) w przedmiocie wymeldowania. W wyniku wezwania do uiszczenia wpisu skarżąca wniosła o przyznanie prawa pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych, załączając wypełniony formularz wniosku na druku "PPF".
W uzasadnieniu wniosku skarżąca podniosła, że utrzymuje się jedynie z renty chorobowej i leczy się na depresję. W oświadczeniu o stanie rodzinnym, majątku i dochodach podała, że prowadzi samodzielne gospodarstwo domowe. Jedyne osiągane dochody skarżącej stanowi renta chorobowa w wysokości 714 zł. Skarżąca nie posiada żadnych zasobów pieniężnych, ani przedmiotów o wartości przekraczającej 3.000 euro. Zgodnie z przekazanym oświadczeniem nie posiada własnego domu, mieszkania ani żadnych innych nieruchomości. Z treści wniosku wynika także, że skarżąca nie osiąga żadnych dodatkowych dochodów.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Łodzi zważył, co następuje:
Działając na podstawie art. 258 § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm. – dalej ustawa – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi) należy rozważyć, czy w świetle podanych okoliczności skarżąca spełnia przesłanki do przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym lub częściowym.
Stosownie do postanowień art. 243 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy może być przyznane stronie na jej wniosek złożony przed wszczęciem postępowania lub w toku postępowania. Prawo pomocy obejmuje zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego (art. 244 § 1 cyt. ustawy). W myśl art. 245 § 1 powołanej ustawy, prawo pomocy może być przyznane w zakresie całkowitym lub częściowym. W niniejszej sprawie skarżąca wystąpiła o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym. Zgodnie z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, prawo pomocy w zakresie częściowym obejmuje zwolnienie tylko od opłat sądowych w całości lub w części albo tylko od wydatków albo od opłat sądowych i wydatków lub obejmuje tylko ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego. Stosownie do treści art. 246 § 1 pkt 2 powołanej ustawy, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym następuje, gdy osoba ta wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Wykazanie powyższych okoliczności powinno nastąpić poprzez złożenie stosownego oświadczenia obejmującego dokładne dane o stanie majątkowym i dochodach. Od Sądu zależy uznanie oświadczenia za wystarczające dla przyznania prawa pomocy.
W stanie faktycznym istniejącym w rozpatrywanej sprawie należy uznać, że skarżąca nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania, co stanowi przesłankę niezbędną do częściowego zwolnienia od kosztów sądowych (art. 246 § 1 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). Przede wszystkim należy wziąć pod uwagę fakt, że jedyne dochody w gospodarstwie domowym skarżącej stanowi renta chorobowa w wysokości 714 zł. Skarżąca nie osiąga ponadto żadnych dodatkowych dochodów, ponosi natomiast koszty bieżącego utrzymania.
W ocenie sądu, ewentualna konieczność poniesienia kosztów postępowania sądowego w postaci opłat sądowych, w szczególności wpisu sądowego od skargi, czy też zwrotu wydatków może w istotnym stopniu wpłynąć na sytuację materialną skarżącej. W związku z tym, mając na uwadze przedstawione we wniosku okoliczności stwierdza się, że skarżąca wykazała, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku koniecznego utrzymania.
Wobec powyższego, działając na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 w związku z art. 245 § 3 i art. 258 § 1 i § 2 pkt 7 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), orzeczono jak w postanowieniu.
R.A.