VIII SA/Wa 688/11

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA - Cezary Kosterna po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi J. K. na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie odpowiedzialności członka zarządu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] grudnia 2009 r. nr [...] UZASADNIENIE Pismem z [...] maja 2011 r. J. K. (dalej: "skarżący"), reprezentowany przez profesjonalnego pełnomocnika wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie na decyzję Dyrektora Izby Skarbowej w W. z [...] maja 2011 r. w przedmiocie odpowiedzialności osób trzecich za zaległości podatkowe [...] Klubu Sportowego [...]. Jednocześnie pismem z [...] września 2011 r. (data wpływu do Sądu) wystąpił o wstrzymanie postępowania egzekucyjnego. W uzasadnieniu wskazał, iż prowadzone obecnie postępowanie egzekucyjne mogłoby spowodować niepowetowane straty dla podatnika. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 u.p.p.s.a., zasadą jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Sąd natomiast może, na wniosek strony, wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu lub czynności, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (art. 61 § 3 u.p.p.s.a.). Ciężar dowodu leży przy tym na wnioskodawcy, który powinien przynajmniej uprawdopodobnić, że w jego przypadku spełnione zostały przesłanki wskazane w powołanym przepisie. Rozpoznając wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, Sąd uwzględnia zarówno argumentację wnioskodawcy, jak również dokonuje w tym zakresie oceny materiału dowodowego zebranego w sprawie. Wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności poprzedzić należy analizą przedstawionego przez wnioskodawcę uzasadnienia pod kątem spełnienia przesłanek wskazanych w powołanym wyżej przepisie art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Ocena ta jest możliwa i w dużym stopniu zależy od argumentacji przedstawionej we wniosku złożonym przez stronę. Oznacza to, że we wniosku należy co najmniej uprawdopodobnić wystąpienie przesłanek, o których mowa w art. 61 § 3 u.p.p.s.a. Konieczna jest spójna argumentacja, poparta faktami oraz ewentualnie odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Ogólnikowe twierdzenia wyrażane przez stronę skarżącą, pozbawione szerszego uzasadnienia i stosownych wyliczeń, nie mogą stanowić podstawy do orzeczenia przez Sąd o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu. Dlatego nie wystarcza jedynie złożenie przez skarżącego wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Sąd w pełni podziela pogląd doktryny i orzecznictwa z którego wynika, że możliwe jest udzielenie ochrony tymczasowej jedynie w odniesieniu do aktów i czynności organów administracji publicznej, które objęte są zakresem kontroli działalności administracji publicznej sprawowanej przez sądy administracyjne. Jeżeli chodzi o postępowanie egzekucyjne, to przedmiotem skargi do sądu administracyjnego mogą być jedynie wydane w tym postępowaniu postanowienia, na które służy zażalenie. Oznacza to, że sąd może podjąć orzeczenie o wstrzymaniu wykonania tylko w odniesieniu do tych postanowień, natomiast żądanie wstrzymania czynności egzekucyjnych nie może zostać uwzględnione, ponieważ nie są one objęte zakresem kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne (zob. postanowienie NSA z 24 lutego 2005 r., OZ 1592/04, niepubl.). Natomiast nie jest możliwe wstrzymanie wykonania decyzji wydanej w innym postępowaniu nawet w granicach tej samej sprawy, ani decyzji organu I instancji, jeżeli z uwagi na brak wniosku skarżącego sąd nie może najpierw wstrzymać wykonania decyzji zaskarżonej (por. postanowienie NSA z dnia 11.01.2011 r., sygn. akt II OSK 1835/10, opublikowane w Centralnej Bazie Orzeczeń i Informacji o Sprawach, www.nsa.gov.pl). Podkreślenia wymaga, iż wnioskiem o wstrzymanie wykonania skarżący objął wyłącznie decyzję organu I instancji. Przedmiotowy wniosek nie dotyczył wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Dyrektora Izby Skarbowej w W. z dnia [...] maja 2011 r. Tym samym w świetle powyższych rozważań Sądu, wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Naczelnika [...] Urzędu Skarbowego w R. z dnia [...] grudnia 2009 r. nie mógł zostać uwzględniony, z uwagi na równoczesne niezłożenie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Na marginesie należy dodać, iż postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym. Postanowienie tego rodzaju ma charakter wpadkowy, zaś jego byt prawny kończy się z chwilą wydania przez sąd wyroku. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 u.p.p.s.a, Sąd orzekł, jak w sentencji postanowienia.