IV SA/Wa 2230/16

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Anna Falkiewicz-Kluj (spr.), Sędziowie sędzia WSA Anna Szymańska, sędzia WSA Agnieszka Wójcik, , po rozpoznaniu w trybie uproszczonym w dniu 8 grudnia 2016 r. sprawy ze skargi S. W. na postanowienie Generalnego Dyrektora Ochrony Środowiska z dnia [...] lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia uchybienia terminu do wniesienia odwołania oddala skargę UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem z [...] lipca 2016 r. nr [...], na podstawie art. 134 ustawy z 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (D.U. z 2000r, Nr. 98, poz. 1071 ze zm.) – dalej k.p.a. Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska stwierdził uchybienie terminu do wniesienia m. nn. przez S. W. odwołania od decyzji Regionalnego Dyrektora Ochrony Środowiska w [...] z dnia [...] grudnia 2013 r. znak [...]. W uzasadnieniu zaskarżonego postanowienia organ II instancji wskazał, że S. W. był stroną postępowania o wydanie decyzji o środowiskowych uwarunkowaniach dla przedsięwzięcia p.n. "[...]" Zgodnie z art. 129 § 2 kpa odwołanie wnosi się w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji stronie. Organ, z uwagi na liczbę stron postępowania przekraczającą 20, na podstawie art. 74 ust. 3 ustawy z dnia 3 października 2008 r. o udostępnianiu informacji o środowisku i jego ochronie, udziale społeczeństwa w ochronie środowiska oraz o ocenach oddziaływania na środowisko (D.U. 2016, poz. 353), dalej "ustawa ocenowa", w zw. z art. 49 kpa przyjął sposób powiadamiania stron o czynnościach organu w formie publicznych ogłoszeń. Zgodnie z tymi przepisami doręczenia uważa się za dokonane po upływie 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Obwieszczenie z dnia 17 grudnia 2013 r. zostało wywieszone w RDOŚ w [...] od 19 grudnia 2013 r. do 3 stycznia 2014 r., w Urzędzie Gminy [...] w terminie od 30 grudnia 2013 r. do 14 stycznia 2014 r., w Urzędzie Gminy [...] w terminie od 24 grudnia 2013 r. do 10 stycznia 2014 r, w Urzędzie Gminy [...] w terminie od 23 grudnia 2013 r. do 7 stycznia 2014 r., w Urzędzie Gminy [...] w terminie od 23 grudnia 2013 r., do 7 stycznia 2014 r., w Urzędzie Gminy [...] w terminie od 3 stycznia 2014r. do 21 stycznia 2014 r., w Urzędzie Miasta [...] w terminie od 24 grudnia 2013 r. do 7 stycznia 2014 r., w Urzędzie Gminy [...] w terminie od 23 grudnia 2013 r. do 10 stycznia 2014 r., w Urzędzie Miejskim [...] w terminie od 27 grudnia 2013 r. do 13 stycznia 2014 r., w Urzędzie Gminy [...] w terminie od 24 grudnia 2013 r. do 7 stycznia 2014 r., w siedzibie GDDKiA Oddział w [...] w terminie od 19 grudnia 2013 r. do 7 stycznia 2014 r.. Najpóźniej tj. 3 stycznia 2014 r. zamieszone zostało ogłoszenie na tablicy ogłoszeń Urzędu Gminy [...] tj. 3 stycznia 2014 r.. Uwzględniając termin po którym doręczenie uważa się za dokonane za najpóźniejszą datę doręczenia należało przyjąć 16 stycznia 2014 r. a termin 14 dniowy upływał 30 stycznia 2014r. Odwołanie S. W., zostało skutecznie złożone 19 listopada 2015r.r. tj. po dacie 30 stycznia 2014 r. a zatem z uchybieniem ustawowego terminu do jego wniesienia. Ponieważ postanowieniem z [...] lipca 2016 r. znak [...] GDOŚ odmówił przywrócenia terminu do wniesienia odwołania organ uznał te odwołania za nieskuteczne. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego wywiódł S. W. wskazując, że z przyczyn od niej niezależnych zapoznanie się z urzędowym powiadomieniem nie było możliwe i dlatego wnioskował o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Wskazał, że domniemanie wynikające z przyjęcia obwieszczeniowego trybu zawiadomień o czynnościach organu jest domniemaniem obalalnym a więc może zostać obalone poprzez wykazanie obiektywnie ważnych przyczyn niedochowania terminu. W piśmie z 24 października 2016 r. (k 21 akt adm.) strona skarżąca złożyła oświadczenie że w okresie od 22 grudnia 2013 r. do 11 stycznia 2014 r. przebywał wraz z rodziną za granicą u siostry żony S. G. w [...]. W związku z tym nie mógł zapoznać się z treścią ogłoszenia. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując argumentację jak w zaskarżonym postanowieniu. Wskazał nadto, że skarżący nie podał żadnych konkretnych faktów które uprawdopodobniłyby że uchybienie terminu na wniesienie odwołania nastąpiło bez jego winy. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje. Skarga nie jest zasadna. Na wstępie należy wyjaśnić, że złożona w niniejszej sprawie skarga na postanowienie z dnia [...] lipca 2016 r. została przez sąd rozpoznana na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym. Od dnia 15 sierpnia 2015 r. obowiązuje regulacja art. 119 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 z późn. zm.), zwanej dalej: "p.p.s.a.", zgodnie z którą sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy stronie zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie. Przepis ten, zgodnie z art. 2 ustawy z dnia 9 kwietnia 2015 r. o zmianie ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2015 r., poz. 658), ma zastosowanie również do postępowań wszczętych przed dniem wejścia w życie nowelizacji p.p.s.a. Oznacza to, że w przypadku skarg na określone wyżej postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym w obecnym stanie prawnym skierowanie ich do rozpoznania w trybie uproszczonym na posiedzeniu niejawnym nie jest uzależnione od wniosku strony. Sprawa niniejsza spełnia te kryteria. Podstawą stwierdzenia niedopuszczalności odwołania był art. 134 k.p.a. Zgodnie z jego brzmieniem organ odwoławczy stwierdza w drodze postanowienia niedopuszczalność odwołania oraz uchybienie terminu do wniesienia odwołania. Jak wynika z akt administracyjnych w toku postępowania administracyjnego organ przyjął tryb zawiadomień stron postępowania w formie ogłoszeń – na podstawie art. 49 k.p.a. Zgodnie z tym przepisem zawiadomienie uważa się za dokonane z upływem 14 dni od dnia publicznego ogłoszenia. Najpóźniej ukazało się ogłoszenie w Urzędzie gminy [...] – 3 stycznia 2014 r. a 14 dniowy termin upływał 17 stycznia 2014 r. ( a nie jak przyjął organ 16 stycznia 2014 r.). Od tej daty rozpoczął bieg 14 dniowy termin na wniesienie odwołania który upływał 31 stycznia 2014 r (a nie jak przyjął organ 30 stycznia 2014 r.). Skarżący wniósł odwołanie 19 listopada 2015 r. (data wpływu do organu) a więc ze znacznym opóźnieniem. Postanowieniem z [...] lipca 2016 r, znak [...] Generalny Dyrektor Ochrony Środowiska odmówił skarżącemu przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Organ błędnie pouczył skarżącego iż na postanowienie wydane na podstawie art. 59 § 2 kpa nie przysługuje skarga do WSA, gdyż postanowienie to podlega zaskarżeniu do wojewódzkiego sądu administracyjnego (art. 3 § 2 pkt 2 p.p.s.a.). W wyroku NSA z dnia 29 marca 1988 r., III ARN 7/88, OSNC 1990, nr 9, poz. 117, w którym przyjęto, że: "o przywróceniu terminu do wniesienia odwołania lub zażalenia organ właściwy do ich rozpatrzenia postanawia ostatecznie (art. 59 § 2 k.p.a.), podobnie jak ostateczne jest postanowienie organu odwoławczego o niedopuszczalności odwołania (zażalenia) lub uchybieniu terminu do ich wniesienia (art. 134 zdanie drugie i art. 144 k.p.a.)". Nie ma to jednak wpływu na treść zaskarżonego aktu o charakterze wyłącznie formalnym. Organ w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia związany był treścią ostatecznego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dopóki postanowienie to znajduje się w obrocie prawnym organ nie może jego treści pominąć. Błędne pouczenie o braku możliwości zaskarżenia tego postanowienia do sądu administracyjnego mogło być podstawą do wniesienia skargi do wojewódzkiego sądu administracyjnego wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jej złożenia. Skutkiem odmowy przywrócenia terminu do wniesienia odwołania jest stwierdzenie na podstawie art. 134 kpa niedopuszczalności odwołania, co czyni niezasadnymi zarzuty skargi. Odnosząc się do pozostałych zarzutów skargi Sąd stwierdza, że wbrew wywodom skargi -organ mógł w sytuacji w której liczba uczestników postępowania przekraczała 20 osób zastosować tryb o jakim mowa w art. 49 kpa i 74 ust. 3 ustawy ocenowej a więc odstąpić od zasady indywidualnego zawiadamiania stron Kwestia związana z uprawdopodobnieniem okoliczności związanych z niemożnością zapoznania się z obwieszczeniem a mająca wynikać ze złożonego oświadczenia o pobycie w Niemczech powinna być rozstrzygana w postępowaniu o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. A to zakończyło się wydaniem rozstrzygnięcia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Rozstrzygnięcie wdane w trybie art. 134 kpa ma wyłącznie charakter formalny. Organ w dacie wydawania zaskarżonego postanowienia związany był treścią ostatecznego postanowienia o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania. Dopóki postanowienie to znajduje się w obrocie prawnym organ nie może jego treści pominąć. Na marginesie wskazać można że okoliczności związane z wyjazdem, o ile miały one rzeczywiście miejsce ustały w trakcie biegu terminu do wniesienia odwołania a więc nie było przeszkód aby je skutecznie wywieść. Z tych względów i na podstawie art. 151 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012, poz.270) orzekł jak w sentencji.