I C 21/23
Суды общей юрисдикции2024-08-09
Номер дела
I C 21/23
Дата решения
2024-08-09
Тип
DECISION
Судьи
Krzysztof Chruszczewski (PRESIDING_JUDGE)
Текст решения
<p>Sygn. akt: I C 21/23</p>
<div>
<h2>POSTANOWIENIE</h2>
<p> Dnia 9 sierpnia 2024 r.</p>
<p>Sąd Rejonowy w Głubczycach I Wydział Cywilny</p>
<p>w składzie następującym :</p>
<p> Przewodniczący: SSR Krzysztof Chruszczewski</p>
<p> Protokolant: sekretarz sądowy Bożena Piróg-Lipińska</p>
<p>po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 sierpnia 2024 roku</p>
<p>sprawy z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span>
</p>
<p>przeciwko <span class="anon-block">S. B.</span>
</p>
<p>o zapłatę</p>
<p>postanawia:</p>
<p>1.
odrzucić pozew <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">S. B.</span>.</p>
<p>2.
zasądzić od powoda <span class="anon-block">(...)</span> z siedzibą w <span class="anon-block">W.</span> na rzecz pozwanego <span class="anon-block">S. B.</span> kwotę 3 617,00 zł (trzy tysiące sześćset siedemnaście złotych), tytułem zwrotu poniesionych kosztów procesu, w tym kwotę 3 600,00 zł (trzy tysiące sześćset złotych), tytułem zwrotu kosztów zastępstwa procesowego z ustawowymi odsetkami za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty.</p>
<p>Sygn. akt I C 21/23</p>
</div>
<div>
<h2>UZASADNIENIE</h2>
<p>W dniu 1 października 2021 roku <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> wniósł do Sądu Rejonowego Lublin – Zachód w Lublinie pozew przeciwko <span class="anon-block">S. B.</span> o zapłatę kwoty 38.925,82 zł wraz z odsetkami ustawowymi od dnia wniesienia pozwu do dnia zapłaty oraz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego. Roszczenie dochodzone pozwem obejmowało wierzytelność względem pozwanego wynikającą z umowy o kredyt gotówkowy z dnia 20 października 2008 roku, którą powód nabył od <span class="anon-block"> Banku (...) S.A.</span> w <span class="anon-block">W.</span> w drodze umowy cesji.</p>
<p>Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie w dniu 23 października 2013 roku w sprawie sygn. akt VI Nc-e <span class="anon-block">(...)</span> orzekł zgodnie z żądaniem pozwu.</p>
<p>W sprzeciwie z dnia 12 sierpnia 2023 roku pozwany wniósł o oddalenie powództwa w całości i zasądzenie od powoda na jego rzecz kosztów procesu, w tym kosztów zastępstwa procesowego według norm przepisanych, kwestionując roszczenie powoda co do zasady jak i kwoty. Podniósł również zarzut przedawnienia wszystkich roszczeń.</p>
<p>W ostatecznie sprecyzowanym stanowisku, powód wniósł o umorzenie postępowania i nieobciążanie go kosztami, wskazując, że w wyniku błędu systemu tut. sąd zarejestrował dwie sprawy stanowiące kontynuację postępowania VI Nc-e <span class="anon-block"> (...)</span> i w sprawie, która została zarejestrowana jako pierwsza, powództwo zostało prawomocnie oddalone, wobec czego wydanie rozstrzygnięcia w niniejszej sprawie jest niedopuszczalne.</p>
<p>Pozwany podtrzymał natomiast swoje wcześniejsze stanowisko, dodatkowo również podniósł zarzut powagi rzeczy osądzonej.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd ustalił następujący stan faktyczny</strong>
</p>
<p>Przed Sądem Rejonowym Lublin – Zachód w Lublinie toczyła się sprawa pod sygn. akt VI Nc-e <span class="anon-block">(...)</span> z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">S. B.</span> o zapłatę kwoty 38 925,82 złotych o roszczenia wynikające z umowy o kredyt gotówkowy nr <span class="anon-block"> (...)</span>, zawartej w dniu 20 października 2008 roku pomiędzy pozwanym a pierwotnym wierzycielem <span class="anon-block"> (...) Bank (...)</span>, od którego powód nabył wierzytelność w drodze umowy sprzedaży wierzytelności z dnia 6 grudnia 2012 roku.</p>
<p>W dniu 23 października 2013 roku w sprawie sygn. akt VI Nc-e <span class="anon-block">(...)</span> Sąd Rejonowy Lublin – Zachód w Lublinie orzekł zgodnie z żądaniem pozwu, jednak następnie, w dniu 5 października 2021 roku, wobec uprawdopodobnienia przez stronę pozwaną w sprzeciwie, że w dacie uznania skierowanej do niej przesyłki za skutecznie doręczoną nie zamieszkiwała pod adresem, pod którym dokonano podwójnego awizowania, uchylono zarządzenie w przedmiocie pozostawienia w aktach korespondencji dla pozwanego ze skutkiem doręczenia i sprawę przekazano do Sądu Rejonowego w Głubczycach.</p>
<p>
System sądowy dwukrotnie przekazał sprawę o sygn. Nc-e <span class="anon-block">(...)</span> do tut. Sądu. Pierwszą zarejestrowano w dniu 17 listopada 2022 roku pod sygn. akt I C <span class="anon-block">(...)</span>. Sprawa ta postanowieniem z dnia 28 listopada 2022 roku została umorzona, jednak na skutek zażalenia powoda, postanowieniem z dnia 28 lutego 2023 r. wydanym przez Sąd Okręgowy w Opolu, sygn. II Cz <span class="anon-block">(...)</span> orzeczenie to zostało uchylone, a sprawa w dniu 19 kwietnia 2023 r. ponownie została zarejestrowana pod nową sygnaturę I C <span class="anon-block">(...)</span>. Wyrokiem z dnia 29 czerwca 2023 roku w sprawie sygn. akt I C <span class="anon-block">(...)</span> sąd oddalił powództwo wobec niewykazania w sposób, który nie budził wątpliwości, zarówno zasadności, jak i wysokości dochodzonego roszczenia, a wyrokiem z dnia 15 lutego 2024 roku Sąd Okręgowy w Opolu, II Wydział Cywilny Odwoławczy, oddalił apelację powoda w sprawie sygn. akt II Ca <span class="anon-block">(...)</span>.</p>
<p>W międzyczasie, w dniu 6 lutego 2023 roku, system sądowy ponownie przekazał sprawę o sygn. Nc-e <span class="anon-block">(...)</span> do tut. Sądu, która została zarejestrowana pod sygn. akt I C 21/23 jako sprawa z powództwa <span class="anon-block">(...)</span> w <span class="anon-block">W.</span> przeciwko <span class="anon-block">S. B.</span> o zapłatę kwoty 38 925,82 złotych.</p>
<p>
<strong>
<!-- -->Sąd zważył co następuje</strong>
</p>
<p>Zgodnie z <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt. 2 k.p.c.</a>
</span> Sąd odrzuca pozew, jeżeli o to samo roszczenie pomiędzy tymi samymi stronami sprawa jest w toku albo została już prawomocnie osądzona.</p>
<p>Niewątpliwie w niniejszej sprawie zachodzi tożsamość stron procesu ze stronami w prawomocnie zakończonej sprawie I C <span class="anon-block">(...)</span> Sądu Rejonowego w Głubczycach. Identyczne są też przedmiot i podstawa faktyczna oraz prawna sporu.</p>
<p>Z tych względów Sąd na podstawie przepisu <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1;art. 199 § 1 pkt. 2)">art. 199 § 1 pkt 2 k.p.c.</a>
</span> odrzucił pozew, o czym postanowiono w punkcie 1.</p>
<p>Podkreślić należy, że zgodnie z <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 202)">art. 202 k.p.c.</a>
</span> okoliczności, które uzasadniają odrzucenie pozwu, jak również niewłaściwy tryb postępowania, brak należytego umocowania pełnomocnika, brak zdolności procesowej pozwanego, brak w składzie jego organów lub niedziałanie jego przedstawiciela ustawowego sąd bierze pod rozwagę z urzędu w każdym stanie sprawy. Stwierdzenie zaistnienia którejkolwiek z przesłanek uzasadniających odrzucenie pozwu, zawartych w <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 199;art. 199 § 1)">art. 199 § 1 k.p.c.</a>
</span> bezwzględnie obliguje zatem Sąd do odrzucenia pozwu. Okoliczności zwalniającej Sąd z tego obowiązku nie stanowi również cofnięcie pozwu przez powoda.</p>
<p>Zgodnie natomiast z <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1)">art. 98 § 1 k.p.c.</a>
</span> strona przegrywająca sprawę obowiązana jest zwrócić przeciwnikowi na jego żądanie koszty niezbędne do celowego dochodzenia praw i celowej obrony (koszty procesu). Zgodnie natomiast z <span class="underline">
<!-- -->§ 3</span> w/w artykułu do niezbędnych kosztów procesu strony reprezentowanej przez adwokata zalicza się wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Podkreślenia wymaga fakt, że przegrać sprawę można nie tylko w sensie merytorycznym, lecz również w sensie formalnym (w przypadku postanowienia kończącego postępowanie bez merytorycznego rozstrzygnięcia). W sytuacji odrzucenia pozwu roszczenie dochodzone tym pozwem nie zostało uwzględnione. Tym samym, to strona powodowa jest stroną przegrywającą spór, która winna zwrócić stronie pozwanej koszty tego postępowania.</p>
<p>W związku z powyższym o kosztach postępowania Sąd orzekł na podstawie <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98)">art. 98 k.p.c.</a>
</span> obciążając nimi powoda. Na koszty te składają się kwota poniesionej przez pozwanego opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w wysokości 17,00 zł oraz wynagrodzenie pełnomocnika będącego radcą prawnym w wysokości 3 600,00 zł, zgodnie z § 2 pkt 5 rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych. Od kwoty kosztów postępowania Sąd zasądził nadto odsetki ustawowe za opóźnienie od dnia uprawomocnienia się orzeczenia do dnia zapłaty, zgodnie z <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 98;art. 98 § 1(1))">art. 98 § 1 <sup>
<!-- -->1</sup> k.p.c.</a>
</span>
</p>
<p>W ocenie Sądu brak było podstaw do zastosowania <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">art. 102 k.p.c.</a>
</span>, w myśl którego w wypadkach szczególnie uzasadnionych sąd może zasądzić od strony przegrywającej tylko część kosztów albo nie obciążać jej w ogóle kosztami. <span class="underline">
<!-- -->
<a href="http://isap.sejm.gov.pl/DetailsServlet?id=WDU19640430296" title="Ustawa z dnia 17 listopada 1964 r. - Kodeks postępowania cywilnego - Dz. U. z 1964 r. Nr 43, poz. 296 (art. 102)">Art. 102 k.p.c.</a>
</span> urzeczywistnia zasadę słuszności i jako wyjątkowy – stanowiący wyłom w zasadzie odpowiedzialności za wynik procesu – nie podlega wykładni rozszerzającej. Nie konkretyzuje on pojęcia „wypadki szczególnie uzasadnione”, toteż ich kwalifikacja należy do sądu. To zrozumiałe, gdyż dynamika postępowania cywilnego, różnorodność występujących w nim stanów faktycznych, a także rozmaitość stron i nieprzewidywalność ich zachowań nie pozwalają na sformułowanie uniwersalnej definicji normatywnej; prawodawca pozostawia ocenę w tym zakresie sądowi, odwołując się do jego kompetencji, bezstronności, doświadczenia oraz poczucia sprawiedliwości.</p>
<p>W analizowanej sprawie Sąd uwzględnił zaistniałe okoliczności, a to nie tylko błąd systemu, ale i również czas, w którym pełnomocnik zorientował się, że sprawy I C <span class="anon-block">(...)</span> (wcześniej I C <span class="anon-block">(...)</span>) oraz I C 21/23 są tożsame. Zauważył również, że nie sposób też przypisać pozwanemu działania niesumiennego czy nielojalnego wobec powoda. Pozwany miał prawo podjąć obronę, w tym zatrudnić profesjonalnego pełnomocnika procesowego. Swoiste premiowanie po woda odstąpieniem od obciążania go kosztami procesu, ze szkodą dla pozwanego, nie ma zatem jakiegokolwiek uzasadnienia.</p>
<p>Mając powyższe na względzie orzeczono jak w sentencji.</p>
<p>.</p>
</div>