II OW 94/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący Sędzia NSA Zdzisław Kostka, Sędziowie Sędzia NSA Jerzy Stelmasiak (spr.), Sędzia del. WSA Anna Szymańska, po rozpoznaniu w dniu 22 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej wniosku Dyrektora Zarządu Zlewni we Włocławku – Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie z dnia [...] czerwca 2019 r. znak [...] o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego pomiędzy Dyrektorem Zarządu Zlewni we Włocławku – Państwowe Gospodarstwo Wodne Wody Polskie i Wójtem Gminy Gostynin przez wskazanie organu właściwego do rozpoznania wniosku w sprawie odnowienia przepustu pod drogą gminną postanawia: oddalić wniosek. UZASADNIENIE Wnioskiem z [...] czerwca 2019 r. Dyrektor Zarządu Zlewni we Włocławku wniósł o rozstrzygnięcie sporu kompetencyjnego przez wskazanie Wójta Gminy Gostynin jako organu właściwego do rozpoznania wniosku I.G. (dalej: wnioskodawczyni) w sprawie odnowienia przepustu pod drogą gminną na działce nr ewid. [...]. W uzasadnieniu Dyrektor Zarządu Zlewni we Włocławku wyjaśnił, że pismem z 9 stycznia 2019 r. wnioskodawczyni zwróciła się do Wójta Gminy Gostynin o odnowienie przedmiotowego przepustu. Jako podstawę wniosku wskazała art. 28 k.p.a. w związku z art. 20 pkt 4 i art. 19 ust. 2 pkt 4) ustawy z 21 marca 1985 r. o drogach publicznych (Dz.U. z 2018 r. poz. 2068 ze zm.). Wójt Gminy Gostynin przekazał wniosek Dyrektorowi Zarządu Zlewni we Włocławku. Przekazując wniosek Wójt Gminy Gostynin powołał się na wyrok Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 września 2018 r. sygn. akt: IV SA/Wa 2450/17, z którego wynika, że podwyższenie drogi nie miało wpływu na zmianę stanu wody na gruncie, natomiast zniszczenie przepustu i likwidacja odcinka rowu od strony północnej spowodowały brak odpływu wody od strony działek nr [...]. Dyrektor Zarządu Zlewni nie podzielił stanowiska Wójta Gminy Gostynin, wskazując, że wnioskodawczyni wyraźnie wskazała zarówno podstawę prawną, jak i okoliczności faktyczne, na których opiera swój wniosek. Dyrektor Zarządu Zlewni we Włocławku podkreślił, że przepust jest drogowym obiektem inżynierskim, o którym stanowi art. 4 pkt 12 ustawy o drogach publicznych. W odpowiedzi na wniosek, Wójt Gminy Gostynin wniósł o wskazanie Dyrektora Zarządu Zlewni we Włocławku jako organu właściwego w sprawie. W ocenie Wójta Gminy Gostynin, rów jest urządzeniem wodnym, a pismo wnioskodawczyni jest skutkiem wieloletniego sporu związanego z naruszeniem stosunków wodnych, który to spór zakończył się wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z 7 września 2018 r. sygn. akt: IV SA/Wa 2450/17. Naczelny Sąd Administracyjny zważył co następuje: Zgodnie z art. 4 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r., poz. 1302 ze zm., dalej jako "p.p.s.a."), sądy administracyjne rozstrzygają spory o właściwość między organami jednostek samorządu terytorialnego i między samorządowymi kolegiami odwoławczymi, o ile odrębna ustawa nie stanowi inaczej, oraz spory kompetencyjne między organami tych jednostek, a organami administracji rządowej. Rozstrzyganie sporów polega na wskazaniu organu właściwego do rozpoznania sprawy (art. 15 § 2 p.p.s.a.). Zasadnicze znaczenie w tej sprawie ma okoliczność, że wnioskodawczyni w sposób jednoznaczny oparła swój wniosek na podstawie art. 20 pkt 4 i art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy o drogach publicznych, a zatem odwołała się do obowiązków zarządcy drogi. Wskazała jednocześnie, że utrzymanie przedmiotowego obiektu inżynierskiego należy do zarządcy drogi, co wynika z wcześniej wydanych decyzji administracyjnych i powołanego wyżej wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego z 7 września 2018 r. Wnioskodawczyni zaznaczyła ponadto, że żądania jej poprzedników prawnych były kierowane do innego organu i na innej podstawie prawnej, a więc brak jest podstaw do przyjęcia, że sprawa została wcześniej rozstrzygnięta. W przypadku wszczęcia postępowania na wniosek strony, tylko ta strona określa przedmiot swojego żądania (por. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 5 lipca 1999 r., sygn. akt IV SA 1632/96, LEX nr 47890), a tym samym i przedmiot postępowania, przy czym w razie wątpliwości jego uszczegółowienie należy do strony, nie zaś do sfery ocennej organu administracji (wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z 11 czerwca 1990 r., sygn. akt I SA 367/90, ONSA 1990, nr 2-3, poz. 47). Organy powinny mieć więc przede wszystkim na uwadze stanowisko strony. Jak już wyżej wskazano, kwestia ta ma zasadnicze znaczenie w tej sprawie. Spór kompetencyjny jest bowiem sporem prawnym, a zatem wymaga odpowiedzi na pytanie, który z organów pozostających w sporze może i powinien rozstrzygnąć sprawę administracyjną w granicach kompetencji przyznanych przez stosowne przepisy prawa materialnego. Uwzględniając opisany wyżej wniosek będący źródłem sporu w tej sprawie, nie można zatem uznać, że doszło do sporu kompetencyjnego o charakterze prawnym. Z akt sprawy, w tym ze stanowiska obu organów, nie wynika w żaden sposób, w jakim trybie miałby procedować w tej sprawie Wójt Gminy Gostynin. Wniosek z 9 stycznia 2019 r. prowadzi natomiast do wniosku, że wnioskodawczyni oczekuje podjęcia przez Wójta Gminy Gostynin określonych czynności faktycznych związanych z odnowieniem przepustu pod drogą. Podstawą tego żądania są obowiązki zarządcy drogi wynikające z art. art. 20 pkt 4 i art. 19 ust. 2 pkt 4 ustawy o drogach publicznych. Przepisy te nie pozwalają jednak na wydanie przez Wójta Gminy Gostynin decyzji administracyjnej, mogą natomiast powodować, że to ten organ jako zarządca drogi będzie adresatem określonych obowiązków nałożonych przez inny, właściwy organ. Wynika z tego, że w tej sprawie nie mamy do czynienia ze sporem kompetencyjnym, a wniosek podlegał oddaleniu. Jedynie na marginesie zauważyć należy, że Wójt Gminy Gostynin, do którego niewątpliwie skierowane było pismo wnioskodawczyni z 9 stycznia 2019 r., powinien wyjaśnić, jakiego rodzaju rozstrzygnięcia lub działań oczekuje wnioskodawczyni i dopiero na tej podstawie podjąć dalsze czynności. Z tych względów i na podstawie art. 4 i art. 15 § 1 pkt 4 p.p.s.a. oraz art. 151 w związku z art. 64 § 3 p.p.s.a., Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji postanowienia.