II SA/Bd 1217/10

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Bydgoszczy w składzie następującym: Przewodniczący sędzia WSA Wojciech Jarzembski po rozpoznaniu w dniu 29 października 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi L. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia [...] lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie umorzenia świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia odrzucić skargę. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] lipca 2010 r., nr [...], Samorządowe Kolegium Odwoławcze uchyliło w całości zaskarżoną decyzję działającego z upoważnienia Wójta Gminy [...] Kierownika Gminnego Ośrodka Pomocy Społecznej w [...] z dnia [...] maja 2010 r., nr [...], odmawiającą L. C. umorzenia nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego, przekazując sprawę organowi I instancji do ponownego rozpatrzenia. Decyzja ta została doręczona skarżącemu w dniu 5 sierpnia 2010 r. (data i podpis na zwrotnym potwierdzeniu odbioru w aktach administracyjnych) wraz z pouczeniem o prawie wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Bydgoszczy, za pośrednictwem organu odwoławczego, w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Jak wynika ze znajdującej się w aktach sprawy koperty, skarżący nadał w placówce pocztowej pismo zawierające skargę na wskazaną wyżej decyzję w dniu 7 września 2010 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z przepisem art. 53 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2002 r., Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", skargę do sądu administracyjnego wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia skarżącemu rozstrzygnięcia w sprawie. Stosownie zaś do art. 58 § 1 pkt 2 i § 3 p.p.s.a., sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu przewidzianego w przepisach do jej wniesienia, czyniąc to w drodze stosownego postanowienia, które może zapaść na posiedzeniu niejawnym. W niniejszej sprawie zaskarżona decyzja została doręczona skarżącemu w dniu 5 sierpnia 2010 r., w związku z czym ustawowy trzydziestodniowy termin do wniesienia skargi upływał, przy uwzględnieniu regulacji zawartej w art. 83 § 2 p.p.s.a., z dniem 6 września 2010 r. (poniedziałek) Tymczasem skarżący nadał w placówce pocztowej pismo zawierające skargę dopiero w dniu 7 września 2010 r. (data stempla pocztowego na kopercie), przekraczając tym samym termin określony w art. 53 § 1 p.p.s.a. W tym stanie rzeczy Sąd, działając na podstawie art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a., skargę odrzucił.