I SAB/Lu 4/19
Административные суды2019-10-30
Номер дела
I SAB/Lu 4/19
Суд
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie
Дата решения
2019-10-30
Тип
Postanowienie WSA w Lublinie
Судьи
Danuta MałyszEwa KowalczykMonika Kazubińska-Kręcisz
Резолютивная часть
Umorzono postępowanie
Текст решения
SENTENCJA
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Lublinie w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Danuta Małysz (sprawozdawca) Sędziowie WSA Monika Kazubińska-Kręcisz, WSA Ewa Kowalczyk Protokolant referent stażysta Katarzyna Jacyniuk po rozpoznaniu w dniu 30 października 2019 r. na rozprawie sprawy ze skargi T. W. na przewlekłe prowadzenie postępowania przez Naczelnika Urzędu Skarbowego w H. w sprawie podatku od towarów i usług p o s t a n a w i a umorzyć postępowanie.
UZASADNIENIE
T. W. (skarżący) wniósł skargę na przewlekłe prowadzenie postępowania podatkowego przez Naczelnika Urzędu Skarbowego.
Wyrokiem z 24 października 2018 r., sygn. akt I SAB/Lu 8/18, Wojewódzki Sąd Administracyjny [...] uwzględnił przedmiotową skargę, jednak na skutek skargi kasacyjnej wniesionej przez organ podatkowy Naczelny Sąd Administracyjny wyrokiem z 29 kwietnia 2019 r., sygn. akt I FSK 462/19, uchylił wymieniony wyrok sądu pierwszej instancji i przekazał sprawę temu sądowi do ponownego rozpoznania.
Po zwrocie akt do sądu pierwszej instancji sprawa została ponownie wpisana do repertorium pod sygnaturą akt I SAB/Lu 4/19.
[...].10.2019 r. wpłynęło do sądu pismo skarżącego zawierające jego oświadczenie o cofnięciu skargi, o której mowa na wstępie.
Z art. 60 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), zwanej dalej "p.p.s.a.", wynika, że skarżący może cofnąć skargę, a cofnięcie to wiąże sąd, sąd uzna jednak cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności.
W stanie niniejszej sprawy brak jest podstaw do uznania, że cofnięcie skargi jest niedopuszczalne. Wobec tego postępowanie należało umorzyć na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 p.p.s.a.