I OZ 997/11

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: Sędzia NSA Joanna Runge – Lissowska po rozpoznaniu w dniu 7 grudnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Ogólnoadministracyjnej zażalenia S.T. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku z dnia 8 listopada 2011 r. sygn. akt II SA/Bk 501/11 o przyznaniu prawa pomocy w zakresie zwolnienia od kosztów sądowych w kwocie powyżej 50 zł oraz o odmowie zwolnienia od kosztów sądowych w pozostałym zakresie w sprawie ze skargi S.T. na decyzję Powiatowego Lekarza Weterynarii w Bielsku Podlaskim z dnia [...] maja 2011 r., Nr [...] w przedmiocie odmowy udzielenia informacji publicznej postanawia: oddalić zażalenie UZASADNIENIE Zaskarżonym postanowieniem Wojewódzki Sąd Administracyjny w Białymstoku przyznał S.T. prawo pomocy w zakresie obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w kwocie powyżej 50 zł oraz odmówił zwolnienia skarżącego od kosztów sądowych w pozostałym zakresie. W uzasadnieniu Sąd stwierdził, iż skarżący oświadczył, że uzyskuje dochód z tytułu świadczenia rentowego w kwocie ok. 1640 zł, a jego koszty utrzymania wynoszą około 1200 zł. W ocenie Sądu wskazane przez skarżącego okoliczności uzasadniały przyznanie stronie prawa pomocy w zakresie określonym w sentencji postanowienia na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), dalej P.p.s.a. Zażalenie na to postanowienie wniósł S.T., wskazując w nim między innymi, iż wszczęcie postępowania w przedmiotowej sprawie spowodowane zostało nieprawidłowym działaniem organów administracji. Naczelny Sąd Administracyjny zważył, co następuje: zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Prawo pomocy w zakresie częściowym, którego przyznania domagał się S.T., może być udzielone osobie fizycznej jeżeli wykaże ona, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, co wynika z art. 246 § 1 pkt 2 P.p.s.a. Instytucja przyznania prawa pomocy wprowadzona została do postępowania sądowoadministracyjnego celem umożliwienia obrony swoich praw przed sądem osobom o znikomych dochodach, lub dochodów tych pozbawionym i znajdującym się w trudnej sytuacji materialnej. Skarżący uzyskuje stały miesięczny dochód – z wniosku o przyznanie prawa pomocy wynika, iż dochód strony wynosi 1600 zł miesięcznie – i mimo niezbyt znacznej wysokości tego dochodu, nie może być za taką osobę uznany. Jednocześnie zauważyć trzeba, iż z zestawienia ponoszonych przez niego kosztów wynika, że jest w stanie ponieść częściowe koszty niniejszego postępowania bez uszczerbku niezbędnego utrzymania. Za zasadne uznać należy zatem stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Białymstoku, który zwolnił skarżącego od obowiązku ponoszenia kosztów postępowania w kwocie ponad 50 zł, a zaskarżone postanowienie wydane zostało zgodnie z obowiązującymi przepisami. Mając na uwadze powyższe Naczelny Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.