II SA/Wa 810/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA - Ewa Pisula-Dąbrowska po rozpoznaniu w dniu 6 listopada 2008 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. Ł. o wznowienie postępowania zakończonego wyrokiem Naczelnego Sądu Administracyjny w Warszawie z dnia 9 października 2002 r. sygn. II SA 544/02 postanawia -odrzucić skargę o wznowienie postępowania- UZASADNIENIE Naczelny Sąd Administracyjny w Warszawie wyrokiem z dnia 9 października 2002 r. sygn. II SA 544/02 oddalił skargę K. Ł. na decyzję Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia [...] r. nr [...] w przedmiocie mianowania na niższe stanowisko. Pismem z dnia [...] r. K. Ł. wniósł skargę o wznowienie wyżej wymienionego postępowania sądowoadministracyjnego. W uzasadnieniu wskazał, że w trakcie postępowania przed Naczelnym Sądem Administracyjnym nie miał dostępu do rozkazu personalnego Komendanta Wojewódzkiego Policji w W. z dnia [...] nr [...], ani do dowodu jego doręczenia, które były istotnymi dowodami branymi pod uwagę przez Sąd. Odpis wyżej wskazanej decyzji uzyskał znacznie później tj. [...] r. Oznacza to, jego zdaniem, iż był on pozbawiony możliwości działania i obrony w postępowaniu przed Naczelnym Sądem Administracyjnym. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie zważył, co następuje: Zgodnie z 271 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. Nr 153, poz. 1270 z późn. zm.) zwanej dalej p.p.s.a., można żądać wznowienia postępowania z powodu nieważności jeżeli strona nie miała zdolności sądowej lub procesowej albo była nienależycie reprezentowana lub jeżeli w skutek naruszenia przepisów prawa była pozbawiona możliwości działania; nie można jednak żądać wznowienia, jeżeli przed uprawomocnieniem się orzeczenia niemożność działania ustała lub brak reprezentacji był podniesiony w drodze zarzutu albo strona potwierdziła dokonane czynności procesowe. Stosowne natomiast do postanowień art. 280 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej przesłance wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd wniosek odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy wskazać należy, iż samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Podkreślenia bowiem wymaga fakt, iż o pozbawieniu strony możliwości działania można mówić tylko wtedy, gdy nie dano jej w ogóle możności działania, natomiast w innych przypadkach zachodzi tylko utrudnienie obrony, które nie uzasadnia wznowienia postępowania (T. Woś, H. Knysiak-Molczyk, M. Romańska, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi – komentarz, LexisNexis, Warszawa 2005, k. 668). Z akt sądowych sprawy o sygn. II SA 544/02 wynika, iż skarżący brał udział w każdym etapie postępowania sądowadministracyjnego, był obecny na rozprawie w dniu 9 października 2002 r., odpis wyroku z uzasadnieniem otrzymał w dniu [...] r. (zwrotne potwierdzenie odbioru, k-[...] akt sprawy II SA 544/02). Dodatkowo, już po wydaniu wyroku, w piśmie z dnia [...] r., znajdującym się w wyżej wskazanych aktach, skarżący wnosił o wydanie powoływanego wyżej dowodu doręczenia rozkazu nr [...] wskazując, że będąc stroną nie miał możliwości zapoznania się z aktami sprawy, z uwagi na znaczną odległość zamieszkania i przybycie tuż przed rozprawą. Nie można więc przyjąć, że strona w tej sprawie nie miała możliwości działania. Biorąc powyższe pod uwagę, Sąd uznał, iż przedmiotowa skarga nie została oparta na ustawowej przesłance wznowienia postępowania. W tym stanie rzeczy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, na podstawie art. 280 § 1 p.p.s.a. postanowił, jak w sentencji.