II SA/Ke 315/08

SENTENCJA Wojewódzki Sąd Administracyjny w Kielcach w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Dorota Pędziwilk-Moskal Sędziowie: Sędzia WSA Renata Detka Sędzia WSA Sylwester Miziołek (spr.) Protokolant: Asystent sędziego Sergiusz Leydo po rozpoznaniu na posiedzeniu jawnym wniosku H. K. o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika w sprawie ze skargi T. C. na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego z dnia [...] znak: [...] w przedmiocie ewidencji gruntów p o s t a n a w i a : odmówić H. K. dopuszczenia do udziału w sprawie w charakterze uczestnika. UZASADNIENIE Decyzją z dnia [...] Wojewódzki Inspektor Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego na podstawie art. 138 § 2 kpa i art. 7b ust. 2 pkt 2 ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz.U. z 2005r., Nr 240, poz. 2027 ze zm.) uchylił decyzję Starosty z dnia [...], orzekającą o odmowie wprowadzenia zmiany w operacie ewidencji gruntów i budynków w obrębie S., polegającej na zmianie powierzchni działki nr [...] z [...] ha na [...] ha, stanowiącej współwłasność B. C., J. C., M. S. i B. S. i przekazał sprawę do ponownego rozpatrzenia przez organ pierwszej instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy stwierdził m.in., iż operat techniczny przyjęty do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej pod nr ewid. [...] w dniu [...], sporządzony przez geodetę uprawnionego H. K. został wykonany niezgodnie z obowiązującymi standardami technicznymi. Z opracowania tego wynika, iż nie został dopełniony obowiązek pomiaru na gruncie granic nieruchomości z udziałem wszystkich zainteresowanych stron, co poddaje w wątpliwość przedstawione w opracowaniu dane co do przebiegu granic, pozyskane na podstawie przeliczeń, a nie porównane z pomiarem w terenie punktów granicznych. Nie ma w nim także załączonych zwrotnych poświadczeń odbioru zawiadomień skierowanych do zainteresowanych osób o czynnościach prowadzonych na gruncie, które powinny mieć miejsce w związku z opracowaniem mapy do celów prawnych, brak jest również sporządzenia na tę okoliczność stosownego protokołu. Organ odwoławczy uznał, że z uwagi na powyższe uchybienia budzi wątpliwości przyjęcie tego opracowania przez Starostę do Powiatowego Ośrodka Dokumentacji Geodezyjnej i Kartograficznej. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Kielcach na decyzję Wojewódzkiego Inspektora Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego wniósł T. C. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie. Na rozprawie w dniu 12 września 2008r. wniosek o dopuszczenie do udziału w sprawie w charakterze uczestnika złożył H. K., podnosząc, że wynik tego postępowania dotyczy jego interesu. Wnioskodawca wskazał, że wykonywał na zlecenie Sądu Rejonowego dokumentację geodezyjną, która została zakwestionowana w niniejszej sprawie przez organy administracyjne, zaś ich stanowiska zawarte w decyzjach podważają jego merytoryczne kompetencje jako biegłego sądowego. Skarżący przyłączył się do wniosku H. K. Pełnomocnik organu oponował wnioskowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z treścią art. 33 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej ustawą p.p.s.a., udział w charakterze uczestnika postępowania może zgłosić również osoba, która nie brała udziału w postępowaniu administracyjnym, jeżeli wynik tego postępowania dotyczy jej interesu prawnego. Jak wynika z treści powyższego przepisu okolicznością warunkującą przymiot uczestnika postępowania sądowoadministracyjnego jest fakt posiadania interesu prawnego. Uprawnienie do występowania w postępowaniu sądowym w charakterze strony uzależnione jest od wykazania związku między chronionym przez przepisy prawa interesem prawnym, a aktem organu administracji publicznej (por. postanowienie NSA z dnia 25 czerwca 2008r. sygn. akt. II OZ 655/08, niepubl.). Jednocześnie o tym, czy wnioskodawca ubiegający się o udział w postępowaniu sądowoadministracyjnym ma interes prawny w danej sprawie decyduje norma prawa materialnego, na której oparto zaskarżony akt administracyjny, a nie interes faktyczny (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r., I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego). O tym, czy i kto posiada w danej sprawie interes prawny można orzec wyłącznie na podstawie analizy właściwych norm materialnoprawnych. W przedmiotowej sprawie kwestionowane przez skarżącego decyzje administracyjne oparte są na określonych przepisach ustawy z dnia 17 maja 1989r. Prawo geodezyjne i kartograficzne (Dz. U. z 2005r. nr 240, poz. 2027 ze zm.) oraz przepisach rozporządzenia Ministra Rozwoju Regionalnego i Budownictwa z dnia 29 marca 2001r. w sprawie ewidencji gruntów i budynków (Dz. U. nr 38, poz. 454 ze zm.), stanowiąc zarazem podstawę przedmiotu stosunku prawnego, decydującego o istnieniu sprawy administracyjnej i określającego podmioty tego stosunku. Brak jest natomiast przepisu, z którego wnioskodawca, jako uprawniony geodeta sporządzający dokumentację geodezyjną mógłby wywodzić swoje uprawnienie do udziału w postępowaniu na prawach strony. Interes prawny jest bowiem kategorią normatywną, mającą swe źródło w przepisach regulujących sposób załatwienia sprawy i stanowiących podstawę prawną jej rozstrzygnięcia, a zarazem ściśle związaną z przedmiotem prowadzonego postępowania (por. wyrok NSA z dnia 15 kwietnia 1993r., sygn. akt I SA 1719/92, OSP 1994, z. 10, poz. 199 z aprobującą glosą P. Kucharskiego). Nie jest interesem prawnym poczucie wnioskodawcy, iż przedstawione w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji opinie organów administracyjnych, co do sporządzonego przez niego operatu technicznego podważają jego merytoryczne kompetencje jako biegłego sądowego. Interes faktyczny nie tworzy bowiem legitymacji procesowej (por. wyrok NSA z dnia 30 listopada 1993r., sygn. akt II SA 1783/93). Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny uznał, że wnioskodawca nie wykazał, że wynik niniejszego postępowania dotyczy jego interesu prawnego, wobec czego odmówił dopuszczenia go do udziału w sprawie (art. 33 § 2 ustawy p.p.s.a).