II GZ 228/19

SENTENCJA Naczelny Sąd Administracyjny w składzie: Przewodniczący: sędzia NSA Krystyna Anna Stec po rozpoznaniu w dniu 24 października 2019 r. na posiedzeniu niejawnym w Izbie Gospodarczej zażalenia R. P. na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 23 listopada 2018 r. sygn. akt VI SA/Wa 138/16 w zakresie przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. nr [...] w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania postanawia: oddalić zażalenie. UZASADNIENIE Postanowieniem z dnia 23 listopada 2018 r., sygn. akt VI SA/Wa 138/16, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, odmówił R. P. przywrócenia terminu do złożenia zażalenia na postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie z dnia 3 marca 2017 r., w sprawie ze skargi R. P. na postanowienie Komisji Egzaminacyjnej II stopnia przy Ministrze Sprawiedliwości w celu rozpatrzenia odwołań od wyników egzaminu adwokackiego z dnia [...] sierpnia 2015 r. w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności odwołania. Przedstawiając stan sprawy Sąd I instancji wskazał, że w toku postępowania ze skargi R. P., skarżący złożył wniosek o wyłączenie referendarza sądowego, który to wniosek zarządzeniem Sądu z dnia 21 listopada 2016 r. został pozostawiony bez rozpoznania. Następnie postanowieniem z dnia 3 marca 2017 r. odrzucono zażalenie na to zarządzenie. Postanowienie z dnia 3 marca 2017 r. zostało doręczone skarżącemu w dniu 20 marca 2017 r. W dniu 3 kwietnia 2017 r. R. P. wniósł zażalenie na wskazane postanowienie wraz z wnioskiem o przywrócenie terminu do jego złożenia. Wniosek o przywrócenie terminu nie wskazywał żadnych okoliczności. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie uzasadniając odmowę przywrócenia terminu do wniesienia zażalenia na podstawie art. 86 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jedn. Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.; dalej: p.p.s.a.), stwierdził, że wniosek skarżącego nie wskazywał żadnych okoliczności i nie zawierał dokumentów, które uprawdopodobniałyby brak winy R. P. w uchybieniu terminu. Omawiany wniosek zawierał jedynie żądanie przywrócenia terminu. Zażalenie na powyższe postanowienie złożył skarżący, wnosząc o jego uchylenie w całości jako niezgodnego z stanem faktycznym i prawnym. Naczelny Sąd Administracyjny zaważył, co następuje: Zażalenie nie zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 86 § 1 p.p.s.a., jeżeli strona nie dokonała w terminie czynności w postępowaniu sądowym bez swojej winy, sąd na jej wniosek postanowi przywrócenie terminu. Dopuszczalność przewidzianego w art. 86 i 87 p.p.s.a. przywrócenia uchybionego terminu została przez ustawodawcę uwarunkowana spełnieniem przez stronę następujących przesłanek: złożenie wniosku o przywrócenie terminu w ciągu 7 dni od ustania przeszkody, która uniemożliwiła dochowanie terminu, równoczesne dokonanie czynności, które nie nastąpiło w zakreślonym terminie, uprawdopodobnienie, że niedochowanie terminu nastąpiło bez winy strony oraz powstanie w wyniku uchybienia terminu ujemnych dla strony skutków procesowych. Sąd I instancji prawidłowo w zaskarżonym postanowieniu przyjął, że skarżący nie wykazał, że uchybienie terminu do wniesienia zażalenia na postanowienie z dnia 3 marca 2017 r. nastąpiło bez jego winy. Jego wniosek o przywrócenie terminu nie zawierał bowiem żadnego uzasadnienia. Mając powyższe na uwadze Naczelny Sąd Administracyjny uznał, że zaskarżone postanowienie jest zgodne z prawem, a wniesione zażalenie nie podważa tej oceny. W związku z tym Naczelny Sąd Administracyjny, na podstawie art. 184 w zw. z art. 197 § 1 i § 2 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji.